
4656/2011 ΣΤΕ ( 580156)
(Α΄ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ) Δάση. Κάθε αποψιλούμενη δασική έκταση, δημόσια ή ιδιωτική, κηρύσσεται υποχρεωτικά αναδασωτέα, με αιτιολογημένη απόφαση. Από την αμφισβήτηση πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής γεννάται ιδιωτική διαφορά, υπαγόμενη με ανακοπή..
στο Ειρηνοδικείο. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 41 παρ. 3 του ν. 998/1979 προθεσμία για την κήρυξη της αναδάσωσης είναι ενδεικτική. Αιτιολογημένη η προσβαλλόμενη απόφαση. Πότε οι αποφάσεις πολιτικών δικαστηρίων, που επιλύουν αμφισβητήσεις ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς δασών ή δασικών εκτάσεων και κρίνουν περί της υπάρξεως ή μη ιδιωτικών δικαιωμάτων, ασκούν επιρροή στο χαρακτηρισμό τους ως δασικών ή μη. Απορρίπτεται η αίτηση ακύρωσης.
Αριθμός 4656/2011
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
ΤΜΗΜΑ Ε΄
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 27 Ιανουαρίου 2010, με την εξής σύνθεση: Αγγ. Θεοφιλοπούλου, Σύμβουλος της Επικρατείας, Προεδρεύουσα, σε αναπλήρωση του Προέδρου του Τμήματος και του αναπληρωτή του Αντιπροέδρου, που είχαν κώλυμα, Ιω. Μαντζουράνης, Μ. Γκορτζολίδου, Σύμβουλοι, Ολ. Παπαδοπούλου, Δ. Βασιλειάδης, Πάρεδροι. Γραμματέας η Ειρ. Δασκαλάκη.
Για να δικάσει την από 23 Μαΐου 2007 αίτηση:
της .............. , κατοίκου Δ.Δ. Μαλετιάνων Δήμου Κύμης Ν. Ευβοίας, η οποία παρέστη ...), που τον διόρισε με πληρεξούσιο,
κατά του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ο οποίος παρέστη με τον Κωνσταντίνο Κηπουρό, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.
Με την αίτηση αυτή η αιτούσα επιδιώκει να ακυρωθούν: α) η υπ’ αριθμ. 1261/20.3.2007 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας περί κηρύξεως ως αναδασωτέας έκτασης 342,70 τ.μ. στη θέση «Τσίλαρος-Λιβάδι» Περιφέρειας Δ.Δ. Κύμης, Δήμου Κύμης Ν. Ευβοίας, β) το υπ’ αριθμ. 679/2.3.2007 Πρωτόκολλο Διοικητικής Αποβολής του Δασάρχη Αλιβερίου και κάθε άλλη σχετική πράξη ή παράλειψη της Διοικήσεως.
Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της Εισηγήτριας, Παρέδρου Ολ. Παπαδοπούλου.
Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο της αιτούσας, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και τον αντιπρόσωπο του Υπουργού, ο οποίος ζήτησε την απόρριψή της.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου
κ α ι
Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α
Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο
1. Επειδή, για την άσκηση της κρινόμενης αιτήσεως κατατέθηκε το νόμιμο παράβολο (υπ’ αριθμ. 2745976/2007 και 3692762/2007 έντυπα γραμμάτια παραβόλου).
2. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση ζητείται η ακύρωση (α) της υπ’ αριθμ. 1261/20.3.2007 αποφάσεως του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος (Δ΄ 131), με την οποία κηρύχθηκε αναδασωτέα έκταση εμβαδού 342,70 τμ, φερόμενη ως δημόσια διακατεχόμενη δασική έκταση, στη θέση «Τσίλαρος-Λιβάδι» περιφερείας του Δημοτικού Διαμερίσματος Κύμης του Δήμου Κύμης Νομού Ευβοίας και (β) του υπ’ αριθμ. 679/2.3.2007 πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής του Δασάρχη ..... , με το οποίο αποβλήθηκε η αιτούσα από την ανωτέρω έκταση.
3. Επειδή, όπως έχει κριθεί, από την αμφισβήτηση πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής που εκδίδεται από την αρμόδια δασική αρχή κατ’ άρθρο 61 του ν.δ. 86/1969 (Α΄ 7) γεννάται ιδιωτική διαφορά, υπαγόμενη με ανακοπή στο αρμόδιο Ειρηνοδικείο και, ακολούθως, με έφεση ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου (ΑΕΔ 85 - 87/1991 , ΣΕ 2996/2003). Επομένως, η κρινόμενη αίτηση καθ’ ο μέρος στρέφεται κατά του 679/2.3.2007 πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής του Δασάρχη .... είναι απορριπτέα, ως απαράδεκτη.
4. Επειδή, το άρθρο 117 παρ. 3 του Συντάγματος ορίζει ότι «Δημόσια ή ιδιωτικά δάση και δασικές εκτάσεις που καταστράφηκαν ή καταστρέφονται από πυρκαγιά ή που με άλλο τρόπο αποψιλώθηκαν ή αποψιλώνονται δεν αποβάλλουν για το λόγο αυτό το χαρακτήρα που είχαν πριν καταστραφούν, κηρύσσονται υποχρεωτικά αναδασωτέες και αποκλείεται να διατεθούν για άλλο προορισμό». Περαιτέρω, κατά το άρθρο 38 παρ. 1 του ν. 998/1989, «Κηρύσσονται υποχρεωτικώς ως αναδασωτέα τα δάση και αι δασικαί εκτάσεις, ανεξαρτήτως της ειδικωτέρας κατηγορίας αυτών ή της θέσεως εις ην ευρίσκονται, εφ’ όσον ταύτα καταστρέφονται ή αποψιλούνται συνεπεία πυρκαϊάς ή παρανόμου υλοτομίας αυτών …», ενώ, κατά το άρθρο 41 παρ. 1 του ίδιου νόμου, «Η κήρυξις εκτάσεων ως αναδασωτέων ενεργείται δι’ αποφάσεως του οικείου νομάρχου [και, ήδη, του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας, ν. 2503/1997 (Α΄ 107)], καθοριζούσης σαφώς τα όρια της εκτάσεως η οποία κηρύσσεται αναδασωτέα και συνοδευομένης υποχρεωτικώς υπό σχεδιαγράμματος, το οποίον δημοσιεύεται εν φωτοσμικρύνσει μετά της αποφάσεως εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως». Τέλος, σύμφωνα με το ίδιο άρθρο 41 παρ. 3 του ν. 998/1979, «Ειδικώς προκειμένου περί κηρύξεως εκτάσεων ως αναδασωτέων ένεκα μερικής ή ολικής καταστροφής δάσους ή δασικής εκτάσεως εκ πυρκαϊάς ή άλλης αιτίας εκ των εν άρθρω 38 παρ. 1 αναφερομένων, η κατά την παράγραφον 1 του παρόντος άρθρου απόφασις […] εκδίδεται μετά εισήγησιν της αρμοδίας δασικής υπηρεσίας, υποχρεωτικώς εντός τριών μηνών [ήδη, δύο μηνών κατ’ άρθρο 12 παρ. 2 του ν. 2040/1992, (Α΄ 70)] από της καταστολής της πυρκαϊάς ή της διαπιστώσεως της εξ άλλης αιτίας καταστροφής …». Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, κάθε αποψιλούμενη δασική έκταση, δημόσια ή ιδιωτική, κηρύσσεται υποχρεωτικώς αναδασωτέα με μόνη την αντικειμενική διαπίστωση της συνδρομής των προϋποθέσεων που προβλέπει η ως άνω συνταγματική διάταξη. Η απόφαση περί αναδασώσεως πρέπει, όμως, να αιτιολογείται πλήρως ως προς το χαρακτηρισμό της εκτάσεως ως δάσους ή δασικής εκτάσεως, η αιτιολογία δε μπορεί να συμπληρώνεται και από τα λοιπά στοιχεία του φακέλου (ΣΕ 4418/2009 κ.ά.).
5. Επειδή, εν προκειμένω, από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτουν τα εξής: Από το Δασαρχείο ...... διαπιστώθηκε ότι στη θέση «Τσίλαρος-Λιβάδι» περιφερείας του Δημοτικού Διαμερίσματος Κύμης του Δήμου Κύμης, έλαβε χώρα κατάληψη και εκχέρσωση δασικής εκτάσεως και κατασκευή αυθαιρέτων κτισμάτων, κατά παράβαση της δασικής νομοθεσίας. Ενόψει της διαπιστώσεως αυτής, η αιτούσα ........................ ........................... στους οποίους αποδίδονται οι ανωτέρω ενέργειες, κλήθηκαν, με το 1856/28.9.2005 έγγραφο του Δασάρχη ........ , να εκθέσουν τις απόψεις τους, προκειμένου να ληφθούν τα προβλεπόμενα στη νομοθεσία μέτρα για την προστασία της καταληφθείσης και εκχερσωθείσης εκτάσεως, που φέρεται ως τμήμα του δημόσιου διακατεχόμενου δάσους της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, συγκεκριμένα δε προκειμένου να εκδοθούν πρωτόκολλο διοικητικής αποβολής και διαταγή κατεδαφίσεως των κτισμάτων και να κηρυχθεί αναδασωτέα η ανωτέρω έκταση. Σε απάντηση του εγγράφου αυτού, οι προαναφερθέντες γνωστοποίησαν στο Δασαρχείο, την 5.10.2005, ότι η επίδικη έκταση τους ανήκει και ότι δεν προέβησαν σε κατασκευή αυθαιρέτου κτίσματος. Ακολούθως συνετάγη η από 15.2.2007 έκθεση αυτοψίας και φωτοερμηνείας αεροφωτογραφιών της δασολόγου του Δασαρχείου ..................... , στην οποία αναφέρονται τα εξής για την ανωτέρω έκταση, εμβαδού 342,70 τμ: Από στερεοσκοπική παρατήρηση Α/Φ των ετών 1945 και 1960 προκύπτει ότι το 1945 η έκταση αυτή καλύπτεται από δασική βλάστηση αειφύλλων-πλατυφύλλων, σε ποσοστό 30-40%, αποτελεί τμήμα ευρύτερης δασικής εκτάσεως περιμετρικά αυτής, δεν φέρει ίχνη καλλιέργειας και το έδαφός της είναι βραχώδες. Το 1960 το ποσοστό της δασικής βλαστήσεως εμφανίζεται αυξημένο σε 80-100%. Κατά την αυτοψία διαπιστώθηκε ότι η εν λόγω έκταση, που έχει έδαφος μετρίως βαθύ έως βραχώδες και κλίση 2%-10%, είναι εκχερσωμένη και υπάρχουν σ’ αυτήν αυθαίρετα κτίσματα, ενώ η ευρύτερη περιοχή εξακολουθεί να διατηρεί τον δασικό της χαρακτήρα. Με βάση τις διαπιστώσεις αυτές, η ανωτέρω έκθεση της δασολόγου ............ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επίδικη έκταση ποτέ δεν υπήρξε καλλιεργούμενη, ότι συνορεύει με δασικές εκτάσεις και ότι τα αείφυλλα-πλατύφυλλα δενδρώδους μορφής, συγκεκριμένα τα σχίνα, οι αγριελιές και τα φιλίκια που την κάλυπταν, σε ποσοστό τουλάχιστον 80%, αποτελούσαν οργανική ενότητα με τις όμορες εκτάσεις δασικού χαρακτήρα. Την 27.2.2007 διενεργήθηκε και νέα αυτοψία, από την δασοπόνο του Δασαρχείου .................... , στην επίδικη έκταση. Στη σχετική, από 28.2.2007 έκθεση αυτοψίας διαλαμβάνονται τα εξής: Η ...... ................ κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ των ετών 1987-2003 προέβη στις κατωτέρω ενέργειες: (α) εκχέρσωση δασικής εκτάσεως, εμβαδού 342,70 τμ, και διαμόρφωση της εκτάσεως σε δύο ανισόπεδα επίπεδα, (β) κατασκευή εντός της εκτάσεως αυτής αυθαίρετου κτίσματος από τσιμεντόλιθους, που χρησιμοποιείται ως παραθεριστική κατοικία, αυθαίρετου ξύλινου στέγαστρου με κεραμίδια, τσιμεντένιας βάσεως, περιφράξεως με συρμάτινο πλέγμα και σιδερένιους πασσάλους στη βόρεια και στη νοτιοδυτική πλευρά της εκχερσωμένης εκτάσεως, περιφράξεως με πέτρινο τοίχο και συρμάτινο πλέγμα στην ανατολική και νοτιοανατολική πλευρά της εκχερσωμένης εκτάσεως, καθώς και πέτρινου τοίχου με συρμάτινο πλέγμα στο σημείο όπου διαχωρίζονται τα δύο ανισόπεδα επίπεδα, (γ) φύτευση οπωροφόρων δένδρων εντός της εκχερσωθείσης εκτάσεως (πέντε μουριές και μια ροδακινιά). Όπως αναφέρεται και σε αυτήν την έκθεση, η επίδικη έκταση εκαλύπτετο πριν από την εκχέρσωσή της από αείφυλλα-πλατύφυλλα δενδρώδους μορφής [σχίνα, αγριελιές και φιλίκια], σε ποσοστό περίπου 80%, απέχει από τη θάλασσα 20,00 μ, έχει «μεγάλη οικοπεδική αξία» και συνορεύει ανατολικά, δυτικά, βόρεια και νοτιοανατολικά με δημόσιο διακατεχόμενο δάσος της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και νοτιοδυτικά με έκταση για την οποία έχει εκδοθεί το 604/1/2007 ΠΔΑ του Δασαρχείου .................. . Στη συνέχεια εκδόθηκε για την επίδικη έκταση το 679/2/2.3.2007 ΠΔΑ του Δασαρχείου ............ , εις βάρος της αιτούσας, ενώ με την προσβαλλόμενη υπ’ αριθμ. 1261/20.3.2007 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος η έκταση αυτή κηρύχθηκε αναδασωτέα, «με σκοπό αφενός μεν τη διατήρηση του δασικού της χαρακτήρα, ώστε να αποκλεισθεί η διάθεσή της για άλλο προορισμό, αφετέρου δεν την επαναδημιουργία της δασικής βλάστησης με φυσική αναγέννηση». Η προσβαλλομένη, που συνοδεύεται από διάγραμμα, στο οποίο αποτυπώνεται η επίδικη έκταση με τα στοιχεία 1-2-3-4-5- 6-7-8-9-10-11-12-1, αναφέρει την θέση και το εμβαδόν της αναδασωτέας εκτάσεως και προσδιορίζει τον χαρακτήρα των όμορων αυτής εκτάσεων. 6. Επειδή, η προβλεπόμενη στο άρθρο 41 παρ. 3 του ν. 998/1979 τρίμηνη [ήδη δίμηνη, κατ’ άρθρο 12 παρ. 2 του ν. 2040/1992, (Α΄ 70)] προθεσμία από την αποψίλωση ή καταστροφή της δασικής βλάστησης, εντός της οποίας κηρύσσεται υποχρεωτικά η αναδάσωση, έχει την έννοια της έντονης υποδείξεως προς τη Διοίκηση να κινήσει και ολοκληρώσει τη σχετική διαδικασία το ταχύτερο δυνατό και, πάντως, είναι ενδεικτική. Είναι, επομένως, απορριπτέος ως αβάσιμος ο λόγος, με τον οποίο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη μη νομίμως εκδόθηκε μετά πάροδο χρονικού διαστήματος μείζονος του τριμήνου από τη διαπίστωση της καταστροφής της δασικής βλαστήσεως.
7. Επειδή, από τα στοιχεία του φακέλου που παρατίθενται σε προηγούμενη σκέψη (βλ. σκέψη 5) και ιδίως από τις εκθέσεις αυτοψίας και φωτοερμηνείας Α/Φ ετών λήψεως 1945 και 1960 των αρμοδίων υπαλλήλων του Δασαρχείου ........... προκύπτει ότι η επίδικη έκταση, εμβαδού 342,70 τμ, η οποία έχει έδαφος βραχώδες και περιβάλλεται από δασικές εκτάσεις, εκαλύπτετο προ της εκχερσώσεώς της, που έλαβε χώρα μεταξύ των ετών 1987 και 2003, από αείφυλλα-πλατύφυλλα δενδρώδους και θαμνώδους μορφής, συγκεκριμένα δε από σχίνα, αγριελιές και φιλίκια, όπως και οι όμορές της, σε ποσοστό τουλάχιστον 80%, και αποτελούσε οργανική ενότητα με τις όμορες αυτές εκτάσεις δασικού χαρακτήρα. Υπό τα δεδομένα αυτά, εφόσον δηλαδή προκύπτει ο δασικός χαρακτήρας της επίδικης εκτάσεως προ της άνευ αδείας εκχερσώσεώς της, η προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία η έκταση αυτή κηρύσσεται αναδασωτέα, με σκοπό την διατήρηση του δασικού της χαρακτήρα, την αποκατάσταση της καταστραφείσης δασικής βλαστήσεως και τον αποκλεισμό της διαθέσεώς της για άλλη χρήση, είναι νομίμως και επαρκώς αιτιολογημένη, είναι δε αβάσιμοι όλοι οι περί του αντιθέτου προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως. Ειδικότερα, η προσβαλλόμενη απόφαση έλαβε υπόψη της την 682/ 1.3.2007 σχετική πρόταση του Δασαρχείου ........... ..... και την 998/8.3.2007 εισήγηση της Διευθύνσεως Δασών, που μνημονεύονται στο προοίμιό της, και συνεπώς είναι απορριπτέος ο περί του αντιθέτου προβαλλόμενος λόγος.
Αβασίμως επίσης προβάλλεται ότι δεν προσδιορίζονται η ταυτότητα και τα όρια της εκτάσεως, εφόσον στην προσβαλλόμενη απόφαση και στο διάγραμμα που την συνοδεύει η επίδικη έκταση προσδιορίζεται επακριβώς ως προς τη θέση και τα όριά της. Περαιτέρω, στην προσβαλλόμενη απόφαση ορίζεται ότι «η επαναδημιουργία της δασικής βλάστησης [θα γίνει] με φυσική αναγέννηση», ενώ δεν απαιτείται κατά νόμον μνεία των «ειδικών προγραμμάτων αναδάσωσης», όπως αβασίμως προβάλλει η αιτούσα. Περαιτέρω, αβασίμως προβάλλεται ότι παρά τον νόμο η έκθεση φωτοερμηνείας στηρίζεται σε «μέτριας έως κακής ποιότητας» Α/Φ του έτους 1945, προεχόντως διότι, όπως προεκτέθηκε, ελήφθησαν υπόψη και οι Α/Φ έτους 1960. Ο προβαλλόμενος δε από την αιτούσα ισχυρισμός ότι η επίδικη έκταση είναι βραχώδης, «δίπλα ακριβώς από τη θάλασσα» και ότι σ’ αυτήν «φύονται μόνο μικροί θάμνοι» και αγριελιές, ουδόλως αποδεικνύει τον μη δασικό χαρακτήρα της εκτάσεως, αλλά αντιθέτως επιστηρίζει τις κρίσεις της προσβαλλομένης. Εξ άλλου, την αιτιολογία της προσβαλλομένης δεν κλονίζουν (α) τίτλοι κτήσεως της επίδικης εκτάσεως, προεχόντως διότι ο χαρακτηρισμός εκτάσεων από τους ιδιώτες, κατά την κατάρτιση των μεταξύ τους συμφωνιών, δεν δεσμεύει τη σχετική κρίση της Διοικήσεως, αλλά και διότι, όπως συνομολογεί άλλωστε η αιτούσα στο δικόγραφο της αιτήσεως ακυρώσεως, στο σχετικό συμβόλαιο το μείζον ακίνητο, τμήμα του οποίου αποτελεί κατά τους ισχυρισμούς της αιτούσας το επίδικο, περιγράφεται ως αποτελούμενο εξ αγρού και «δασώδους, πετρώδους και θαμνώδους τόπου χρησίμου προς βοσκήν και ξύλευσιν», (β) το προσκομισθέν από την αιτούσα απόσπασμα αποφάσεως του Μονομελούς Πλημ/κείου Χαλκίδας, στο οποίο αναφέρεται απλώς ότι το δικαστήριο την κηρύσσει αθώα του αδικήματος της εκ προθέσεως κατασκευής αυθαιρέτου κτίσματος, και (γ) βεβαίωση του Δημάρχου Κύμης περί του χρόνου κατασκευής του εντός της επίδικης εκτάσεως κτίσματος. Την αιτιολογία της προσβαλλομένης δεν κλονίζει ούτε η υπ’ αριθμ. 46/2009 απόφαση του Ειρηνοδικείου Κύμης, εκδοθείσα επί ανακοπής κατά του προαναφερθέντος 679/2/2.3.2007 ΠΔΑ του Δασαρχείου ... . Καθόσον, όπως παγίως γίνεται δεκτό, αρμόδια όργανα για να εκφέρουν κρίση ως προς τον δασικό ή μη χαρακτήρα ορισμένης εκτάσεως είναι οι οικείες δασικές αρχές, η επίλυση δε των διαφορών που ανακύπτουν από την αμφισβήτηση των σχετικών πράξεων των αρχών αυτών ανήκει στην αρμοδιότητα του ακυρωτικού δικαστή. Ως εκ τούτου, οι αποφάσεις πολιτικών δικαστηρίων, που επιλύουν αμφισβητήσεις οι οποίες ανακύπτουν ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς δασών ή δασικών εκτάσεων, κρίνουν περί της υπάρξεως ή μη ιδιωτικών δικαιωμάτων σε τέτοιες εκτάσεις και δεν ασκούν επιρροή στον χαρακτηρισμό τους ως δασικών ή μη από τα οικεία διοικητικά όργανα, εκτός εάν βεβαιώνουν την ύπαρξη πραγματικών περιστατικών, ικανών να κλονίσουν το αιτιολογικό έρεισμα της σχετικής διοικητικής κρίσεως. Η ανωτέρω δε υπ’ αριθμ. 46/2009 απόφαση του Ειρηνοδικείου Κύμης, η οποία δέχεται, κατ’ εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού, ότι «η επίδικη έκταση καλύπτεται από αραιή θαμνώδη βλάστηση και όχι από αείφυλλα-πλατύφυλλα δενδρώδους μορφής πυκνότητας 80% περίπου ως ισχυρίζεται το Δασαρχείο, είναι βραχώδης και πετρώδης και συνορεύει με τη θάλασσα και με ιδιοκτησία .. και όχι με δημόσια διακατεχόμενη δασική έκταση», δεν περιέχει, πάντως, στοιχεία ικανά να κλονίσουν την αιτιολογία της προσβαλλομένης, που στηρίζεται σε ειδική έκθεση φωτοερμηνείας Α/Φ του αρμόδιου δασικού οργάνου. Τέλος, η ιδιωτική «Έκθεση πραγματογνωμοσύνης και φωτοερμηνείας αεροφωτογραφιών» έτους 2009 των .............. ........... , την οποία επικαλείται και προσκομίζει η αιτούσα, δεν κλονίζει τις διαπιστώσεις της εκθέσεως φωτοερμηνείας των αρμοδίων δασικών αρχών, την οποία όπως προεκτέθηκε έλαβε υπόψη της η προσβαλλόμενη απόφαση. Και τούτο διότι η ιδιωτική αυτή έκθεση, η οποία ουδόλως αναφέρεται στις περιβάλλουσες την επίδικη έκταση δασικού χαρακτήρα εκτάσεις, που αποτελούν με αυτήν ενιαίο οργανικό σύνολο, δέχεται μεν ότι η επίδικη είναι βραχώδης και φέρει θαμνώδη βλάστηση, αλλά χαρακτηρίζει τη βλάστηση αυτή κατά κύριο λόγο «χορτολιβαδική» και αμφισβητεί το ποσοστό δασοκαλύψεως.
8. Επειδή, αλυσιτελώς προβάλλεται ότι η επίδικη έκταση δεν είναι δημόσια, αλλά ιδιωτική, εφόσον το μέτρο της αναδασώσεως επιβάλλεται υποχρεωτικώς, όταν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που τάσσονται από το Σύνταγμα και τον νόμο, ανεξαρτήτως του χαρακτήρα της εκτάσεως ως δημόσιας ή ιδιωτικής.
9. Επειδή, συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί.
Διά ταύτα
Απορρίπτει την αίτηση.
Διατάσσει την κατάπτωση του παραβόλου.
Επιβάλλει στην αιτούσα τη δικαστική δαπάνη του Δημοσίου, που ανέρχεται στο ποσό των τετρακοσίων εξήντα [460] ευρώ.
Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 14 Απριλίου 2011
Η Προεδρεύουσα Σύμβουλος Η Γραμματέας
Αγγ. Θεοφιλοπούλου Ε. Δασκαλάκη
και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στις 30 Δεκεμβρίου 2011.
Η Προεδρεύουσα Αντιπρόεδρος Η Γραμματέας
Αγγ. Θεοφιλοπούλου Π. Μερτζανάκη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου