Αναρτήσεις

ΜονΠρΑθ 1607/2014: Επαγγελματική μίσθωση – Μείωση μισθώματος για 4 έτη από την επίδοση της αγωγής λόγω δυσμενούς μεταβολής οικονομικών συνθηκών στη χώρα και μειώσεως μισθωτικής αξίας του ακινήτου κατά 50% – 388 Α.Κ. προϋποθέσεις εφαρμογής – Υπεισέλευση κληρονόμων μισθωτή στα μισθωτικά δικαιώματα και υποχρεώσεις.

ΜονΕφΠατρών 387/2018 Εμπορική μίσθωση - Αποζημίωση για φθορές το μίσθιο - Καταγγελία - Μεταβολές στο μίσθιο - Παραγραφή - Ποινική ρήτρα -. Για την αξίωση αποζημίωσης λόγω φθορών του μισθίου, ο εκμισθωτής πρέπει να επικαλεστεί και να αποδείξει τη σύμβαση μίσθωσης, τις φθορές που προκλήθηκαν στο μίσθιο και το ποσό ζημίας. Καταγγελία εμπορικής μίσθωσης. Μεταβατικές διατάξεις ν. 3852/2010. Καταγγελία που έχει ήδη ασκηθεί κατά τη δημοσίευση του νόμου ενώ ο μισθωτής είχε παραιτηθεί νόμιμα από αυτό το δικαίωμα θεωρείται έγκυρη. Υποχρεώσεις μισθωτή. Έγγραφος συστατικός τύπος. Χρόνος επελεύσεως αποτελεσμάτων καταγγελίας. Φθορές και μεταβολές στο μίσθιο. Εξάμηνη παραγραφή των σχετικών αξιώσεων για αποζημίωση. Η παραγραφή αρχίζει από την πραγματική ανάληψη του μισθίου. Αξίωση του μισθωτή για απόδοση της εγγυοδοσίας. Πενταετής παραγραφή. Ο μισθωτής που επιδιώκει την επιστροφή της εγγύησης υποχρεούται να εκθέτει στην αγωγή ή την ένσταση τον λόγο για τον οποίο συμφωνήθηκε και δόθηκε και την αιτία για την οποία υπάρχει υποχρέωση επιστροφής, διαφορετικά η αγωγή ή η ένσταση είναι αόριστη. Ποινική ρήτρα. Αόριστη νομική έννοια της «δυσανάλογα μεγάλης ποινής» και του «μέτρου που αρμόζει». Η αξίωση του οφειλέτη περί μειώσεως της ποινής μπορεί να ασκηθεί σε κάθε στάση της δίκης, ενώ το δικαστήριο λαμβάνει ως βάση για τον σχηματισμό της ως άνω κρίσεως του τον χρόνο της αποφάσεως αυτού.

ΕιρΘεσ 2639/18 : Υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα. Αίτηση για υπαγωγή στο Ν. 3869/2010. Το αίτημα να επικυρωθεί το σχέδιο διευθετήσεως είναι μη νόμιμο, αφού η επικύρωση του σχεδίου αυτού από τους διαδίκους δεν αποτελεί αντικείμενο της αιτήσεως του άρθρου 4 παρ. 1 του Ν. 3869/10 . Το αίτημα δε της αιτούσας να αναγνωρισθεί ότι, με την τήρηση και την προσήκουσα εκτέλεση της δικαστικής ρυθμίσεως των χρεών της, αυτή απαλλάσσεται από το υπόλοιπο αυτών, ασκείται πρόωρα και χωρίς να πληρούνται οι προϋποθέσεις, για το λόγο, δε, αυτό θα πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτο. Προκύπτει σαφής μείωση των εισοδημάτων της αιτούσας σε σχέση με το παρελθόν, που ανέρχονται πλέον στο μισό, μετά τη συνταξιοδότησή της. Περίπτωση μόνιμης αδυναμίας και έλλειψης δόλου. Ρύθμιση των οφειλών της αιτούσας με μηνιαίες καταβολής επί τριετία. Αίτημα εξαίρεσης κύριας κατοικίας - Σημασία πλέον για το τι θα καταβάλλει ο οφειλέτης για τη διάσωση της κύριας κατοικίας του, έχει η εμπορική αξία αυτής μειωμένη κατά τα έξοδα της εκτέλεσης. Εν προκειμένω, εξαίρεση της κύριας κατοικίας της αιτούσας με ορισμό μηνιαίων καταβολών που θα ξεκινήσουν μετά την περίοδο χάριτος, ώστε να μην συμπέσουν οι δύο ρυθμίσεις.

ΜΠρΛαμ 90/18 : Διαταγή πληρωμής - Ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής μετά το Ν. 4335/2015. Σώρευση της ανακοπής του άρθρου 632 ΚΠολΔ και της ανακοπής του άρθρου 933 ΚΠολΔ - Προϋποθεσεις.Εκκρεμοδικία δεν δημιουργεί, ούτε η έκδοση αλλά, ούτε και η επίδοση της διαταγής πληρωμής. Η εκκρεμοδικία αυτή δημιουργείται μόνο με την άσκηση ανακοπής κατά της διαταγής πληρωμής, γιατί από τότε αρχίζει η για την απαίτηση διαγνωστική δίκη. Αποδεικτική διαδικασία - Δυνατότητα απόδειξης της απαίτησης - Αποδεικτική δύναμη ιδιωτικών εγγράφων - Επικυρωμένα φωτοαντίγραφα. Ακύρωση διαταγής πληρωμής.

ΕιρΘεσ 137/18 : Περικοπή επιδομάτων εορτών και αδείας για τους μισθωτούς υπαλλήλους των Δήμων. Κατ' αρχάς δεν είναι επιτρεπτή, η θέσπιση νομοθετικών μέτρων, τα οποία, ανεξαρτήτως του επιδιωκόμενου με αυτά σκοπού δημοσίου συμφέροντος, συνεπάγονται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικής ειρήνης και δραματική συρρίκνωση του διαθέσιμου εισοδήματος (άρθρο 106 του Σ.). Ο νομοθέτης δύναται καταρχήν να επιβάλει στους πολίτες, προς εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης, επιβαρύνσεις για την αντιμετώπιση ορισμένης επείγουσας ανάγκης ή κατάστασης κρίσης, υπό προϋποθέσεις. Έτσι, η επιβολή μέτρων προς εξυπηρέτηση δυσμενούς και παρατεταμένης οικονομικής συγκυρίας δεν δικαιολογεί εν λευκώ και εκ προοιμίου οποιοδήποτε μέτρο με οποιοδήποτε κόστος. Κατάργηση των επιδομάτων εορτών και αδείας, για λειτουργούς, υπαλλήλους και μισθωτούς του Δημοσίου από 1-1-2013, ενώ είχαν ήδη υποστεί μειώσεις στις αποδοχές τους. Ο νομοθέτης όφειλε προηγουμένως να εξετάσει με τρόπο επιστημονικό και δικαστικά ελέγξιμο, αν οι επιπτώσεις από τα ήδη ληφθέντα μέτρα, οδηγούν σε επιτρεπτή μείωση του επιπέδου ζωής των μισθωτών. Κρίση ότι η περικοπή των δώρων και του επιδόματος αδείας, η οποία έχει νομοθετηθεί σε συνέχεια νόμων με τους οποίους περικόπηκαν οι αποδοχές των μισθωτών, επιβαρύνει σωρευτικά την ίδια ομάδα πολιτών (μισθωτών) και ως εκ τούτου η επιβάρυνση είναι εξώφθαλμα δυσανάλογη ιδίως για όσους υπηρετούν στο δημόσιο, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να έχουν υποστεί σοβαρές οικονομικές απώλειες. Αντίθεση στο άρθρο 4 παρ.5 και 25 παρ. 1 του Συντάγματος, καθώς και στο άρθρο 1 του ΠΠΠ της ΕΣΔΑ. Χρόνος παραγραφής και επί των ΟΤΑ κατά τις διατάξεις του δημόσιου λογιστικού - Δεν αντίκειται στο Σύνταγμα και στην ΕΣΔΑ. Δεκτή εν μέρει η αγωγή.

ΜΠρΑθ 2039/18 : Εθνική τράπεζα - Παροχή ΛΕΠΕΤΕ. Διακοπή χρηματοδοτήσεως από την Εθνική Τράπεζα του Ειδικού Λογαριασμού Επικούρησης του Προσωπικού της και περαιτέρω διακοπή της παροχής στους συνταξιούχους της τράπεζας αυτής. Αίτημα και βάση της αγωγής των πρώην υπαλλήλων και νυν συνταξιούχων της Εθνικής Τράπεζας να τους καταβληθεί η μηνιαία μετεργασιακή παροχή που ελάμβαναν έως το Νοέμβριο του 2017,

ΜΠρΘεσ 17629/18 : Υπάλληλοι Δήμου - Διαδοχικές συμβάσεις εργασίας. Παρατάσεις συμβάσεων εργασίας υπαλλήλων σε Δήμο που κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Οδηγία 1999/70/ΕΚ - Άρθρο 8 παρ.3 του Ν.2112/20 - ΠΔ 164/04 - Με το άρθρο 11 του Π.Δ 164/04 ορίζεται ότι υπό προϋποθέσεις που ορίζει και συντρέχουν αθροιστικά, οι διαδοχικές συμβάσεις εργασίας, οι οποίες έχουν συναφθεί πριν την έναρξη ισχύος του παρόντος και είναι ενεργές έως την έναρξη ισχύος αυτού, συνιστούν εφεξής σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου. Tο Δικαστήριο κρίνει ότι οι ενάγοντες συνδέονταν με τον εναγόμενο Δήμο με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου, με όλες τις περαιτέρω συνέπειες του στοιχείου της εξάρτησης (μισθολογικές, ασφαλιστικές κλπ.) και όχι δυνάμει συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, οι οποίες καταρτίσθηκαν με πρόθεση καταστρατήγησης της διάταξης του άρθρου 8 παρ. 3 Ν. 2112/1920, που επιτελεί τους σκοπούς της Οδηγίας 1999/70/ΕΚ. Συνεπώς, οι αρχικές συμβάσεις των εναγόντων και οι ανανεώσεις αυτών, δεν δύνανται να εξαιρεθούν από την Οδηγία 1999/70/ΕΚ. Δεκτή η αγωγή ως κατ' ουσία βάσιμη.

Γν. ΝΣΚ 201/18 : Ζητήματα για τη μερική καταχώριση (μεταγραφή) των στοιχείων εκείνων ληξιαρχικής πράξης γέννησης επιχώριας αλλοδαπής αρχής, τα οποία συμφωνούν με το ημεδαπό δίκαιο, κατά παράλειψη εκείνων που αντίκεινται στην ελληνική έννομη τάξη. Κατά πλειοψηφία γνωμοδοτεί ότι, η πράξη που συντάχθηκε κατά την παρ. 2 του άρθρου 42 του ν. 344/1976 για τη δηλωθείσα γέννηση νεογνού από ελληνίδα υπήκοο, είναι, ως προς την ελληνική έννομη τάξη, εσφαλμένη κατά το μέρος που εγγράφει ως γονέα του νεογνού ομόφυλη αλλοδαπή υπήκοο, με την οποία η ελληνίδα μητέρα του νεογνού είχε συνάψει έγκυρο γάμο κατά το δίκαιο του κράτους της επιχώριας αρχής και ως επώνυμο του νεογνού το συνδυασμό του επώνυμου της ελληνίδας μητέρας του και της αλλοδαπής. Το Τμήμα του Ειδικού Ληξιαρχείου οφείλει να καταχωρίσει την πράξη, εφόσον πληροί τα τυπικά στοιχεία συντάξεως της και, στα πλαίσια της αρμοδιότητας του για διόρθωση των εσφαλμένων ληξιαρχικών πράξεων, οφείλει να γνωστοποιήσει στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών τις εσφαλμένες εγγραφές, ώστε να κινηθεί από την Εισαγγελία Πρωτοδικών η κατά νόμο προβλεπόμενη διαδικασία εκδόσεως τελεσιδίκου δικαστικής αποφάσεως κατά το άρθρο 782 ΚΠολΔ για τη διόρθωση της πράξεως.

ΔΕφΘεσ (Ακυρ.) 57/18 : Περίπτωση διαγωνισμού Νοσοκομείου για την προμήθεια υγρού οξυγόνου - Όροι της διακήρυξης - Όρος επί ποινή αποκλεισμού, σύμφωνα με τον οποίο για την προμήθεια υγρού οξυγόνου, οι προμηθευτές θα έπρεπε να διαθέτουν και να καταθέσουν εκτός άλλων άδεια κυκλοφορίας του ΕΟΦ. Αμφισβήτηση του ως άνω όρου από την αιτούσα και άσκηση προσφυγής στην ΑΕΠΠ που έγινε δεκτή και ακυρώθηκε ο σχετικός όρος. Επαναπροκήρυξη του διαγωνισμού και αφαίρεση του ακυρωθέντος όρου. Αίτηση αναστολής απόφασης της ΑΕΠΠ. Αρχή αυτοτέλειας των διαγωνισμών. Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 367 παρ.3 και 4 του Ν.4412/16, οι αναθέτουσες αρχές υποχρεούνται να συμμορφώνονται με τις αποφάσεις της ΑΕΠΠ, οι οποίες υπόκεινται αποκλειστικά στα ένδικα βοηθήματα της αιτήσεως αναστολής και της αιτήσεως ακυρώσεως, καθόσον η υποχρέωση συμμόρφωσης της αναθέτουσας αρχής στην απόφαση της ΑΕΠΠ που ακύρωσε όρο της αρχικής διακήρυξης επιβάλλει καταρχήν την ακύρωση/ανάκληση της διακήρυξης και τη ματαίωση του διαγωνισμού και ακολούθως, εφόσον αποφασίζεται η επαναπροκήρυξη του διαγωνισμού, τη δημοσίευση διακήρυξης που δεν περιέχει τον ακυρωθέντα όρο, δεν φθάνει, όμως, μέχρι του σημείου να κάμψει την αρχή της αυτοτέλειας των διαγωνισμών, στερώντας στον πρωτοεμφανιζόμενο οικονομικό φορέα που εκδηλώνει ενδιαφέρον συμμετοχής στο νέο διαγωνισμό το δικαίωμα να αμφισβητήσει τον όρο που έχει τεθεί σε συμμόρφωση προς την απόφαση της ΑΕΠΠ και απαγορεύοντας την τελευταία να τον εξετάσει στα πλαίσια προδικαστικής προσφυγής που ασκήθηκε ενώπιόν της. Απορρίπτει την αίτηση.

ΕιρΚορ 130/18 : Προϋποθέσεις υπαγωγής στο Ν. 3869/2010. Έννοια εμπόρου και μικρεμπόρου. Ένταξη και των χρεών προς το Δημόσιο και τους ΟΚΑ στο ρυθμιστικό πεδίο του νόμου, με το Ν. 4336/15, ο οποίος καταλαμβάνει τις αιτήσεις που έχουν κατατεθεί μετά την έναρξη της ισχύος του. Με την ΚΥΑ 8986/15, γίνεται λόγος για υποβολή «αίτησης συμπλήρωσης οφειλών». Μια τέτοια αίτηση, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ως συμπληρωματική της πρώτης. Η διατύπωση όμως, της παρ. 3 του αρθ. 2 των μεταβατικών διατάξεων του Ν.4336/15, με τη χρήση του όρου «επανυποβολή» της αίτησης και αυτή της ΚΥΑ 8986/15 με τη χρήση του όρου «αίτησης συμπλήρωσης οφειλών» είναι εντελώς διαφορετικές. Άλλο επανυποβολή της αίτησης και άλλο συμπληρωματική αίτηση. Στην πρώτη περίπτωση πρόκειται για νέα αίτηση, στην οποία εμπεριέχεται σαφής παραίτηση από την εκκρεμή, ενώ στη δεύτερη πρόκειται για απλή συμπλήρωση της ήδη εκκρεμούς αίτησης με νέα χρέη. Συνεπώς, η ΚΥΑ 8986/15 εκδόθηκε καθ’ υπέρβαση των ορίων της εξουσιοδοτικής διάταξης και ως αντισυνταγματική είναι ανίσχυρη. Περαιτέρω, επειδή δεν είναι νοητό στην ίδια απόφαση να εφαρμοστούν δύο διαφορετικά δίκαια, το δίκαιο που θα εφαρμοστεί, είναι αυτό που διέπει την παλιά αίτηση, με το οποίο θα εκδικαστεί και η νέα, η οποία είναι συμπληρωματική της αρχικής. Εκ των ανωτέρω λοιπόν, συνάγεται ότι εν προκειμένω η συμπληρωματική αίτηση με την οποία φέρονται προς ρύθμιση χρέη προς το Δημόσιο και προς τον ΟΑΕΕ, πρέπει να απορριφθεί ως μη νόμιμη. Καθορισμός μηνιαιών καταβολών και ορισμός νέας δικασίμου προκειμένου να επανεξεταστεί η οικονομική κατάσταση των αιτούντων, να ελεγχθεί η τυχόν μεταβολή της περιουσιακής κατάστασης και των εισοδημάτων εκάστου εκ των αιτούντων και να επαναπροσδιοριστούν οι μηνιαίες καταβολές. Ορισμός μηνιαίων καταβολών για τη διάσωση δυνητικής κύριας κατοικίας.

ΣτΕ (Β') 89/19 : Πρότυπη δίκη - Ελεύθεροι επαγγελματίες - Τέλος επιτηδεύματος. Άσκηση προσφυγής από Δικηγόρο προς ακύρωση της σιωπηρής απόρριψης της ενδικοφανούς προσφυγής του κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και κατά το μέρος που με αυτήν επεβλήθη σε βάρος του τέλος επιτηδεύματος. Επίλυση του γενικότερου ενδιαφέροντος ζητήματος, που αφορά στην ερμηνεία του δευτέρου εδαφίου της παρ. 3 του άρθρου 31 του Ν. 3986/11. Ελεύθεροι επαγγελματίες, οι οποίοι είχαν μεν προβεί, κατά το παρελθόν, σε έναρξη εργασιών, πλην, όμως, σε επάγγελμα διαφορετικό του ενεστώτος επαγγέλματός τους, εν συνεχεία, όμως, διέκοψαν την επαγγελματική τους δραστηριότητα, εξαιρούνται επί πενταετία από την υποχρέωση καταβολής τέλους επιτηδεύματος για την άσκηση του νέου επαγγέλματός τους, ανεξαρτήτως του αν η αρχική έναρξη εργασιών είχε λάβει χώρα σε χρόνο προγενέστερο της πενταετίας από τη γένεση της σχετικής φορολογικής υποχρέωσης και ανεξαρτήτως του αν ο υπόχρεος είχε συμπληρώσει πέντε έτη ασκήσεως της αρχικής επαγγελματικής του δραστηριότητας. Δεν αρκεί, κατά συνέπεια, για την επιβολή του τέλους επιτηδεύματος μόνη η πάροδος πενταετίας από την έναρξη εργασιών σε άλλο επάγγελμα, όπως εσφαλμένα υποστηρίζει η διοίκηση. Δέχεται την προσφυγή.

ΜονΠρΑθ 928/18 : Αναγκαστική εκτέλεση - Επιταγή προς πληρωμή - Ανακοπή - Αναστολή. Ν. 4335/15. Διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης που επισπεύδεται σε βάρος της αιτούσας δυνάμει της από 4/10/2017 επιταγής προς εκτέλεση για οφειλές της από σύμβαση στεγαστικού δανείου που είχε συνάψει με την καθής τράπεζα. Η ανακοπή επί της οποίας ζητείται η κρινόμενη αναστολή εκτέλεσης είναι ανακοπή του άρθου 933 ΚΠολΔ. Επί άσκησης, όμως, ανακοπής, κατά το άρθ. 933 ΚΠολΔ, σε περίπτωση χρηματικής απαίτησης, δεν προβλέπεται η δυνατότητα χορήγησης αναστολής μετά την κατάργηση, με το Ν. 4335/2015, του άρθρου 938 ΚΠολΔ, το οποίο δεν μπορεί να εφαρμοστεί εν προκειμένω, αφού προσβάλλεται επιταγή προς πληρωμή επιδοθείσα μετά την 1.1.2016. Όμως, στην προκειμένη περίπτωση, χωρεί εφαρμογής το άρθο 731 ΚΠολΔ, περί προσωρινής ρύθμισης της κατάστασης. Για την εφαρμογή του άρθρου 731 ΚΠολΔ, αφενός, θα πρέπει ο οφειλέτης να επικαλεσθεί και να αποδείξει πρακτικά αδήριτη ανάγκη, αφετέρου, την ύπαρξη ασφαλιστέου δικαιώματος, και τέτοιο δεν είναι η εκκρεμότητα της κύριας δίκης, η οποία ανοίχθηκε με την άσκηση της ανακοπής του άρθρου 933 ΚΠολΔ. Η αναφορά της αιτούσας στην ανακοπή, ότι διατηρεί κατά της καθ’ ης, ανταπαίτηση, την οποία πρότεινε σε συμψηφισμό συνιστά την ύπαρξη, τέτοιου, ασφαλιστέου δικαιώματος. Στην περίπτωση αυτή προϋποτίθεται η ύπαρξη βάσιμου λόγου ανακοπής, κατά της επισπευδόμενης εκτέλεσης. Εν προκειμένω, πιθανολογείται ότι θα ευδοκιμήσει ο λόγος, περί συμψηφισμού, όπως και ότι η συνέχιση της εκτέλεσης θα προκαλέσει στην αιτούσα ανεπανόρθωτη βλάβη. Δεκτή η αίτηση αναστολής.

ΜΕφΘρ 250/18 : Περίπτωση αδικοπρακτικής ευθύνης υποθηκοφύλακα για εγγραφή άκυρης προσημείωσης υποθήκης - Υπόχρεωση αποζημίωσης - άρθρα 1344 και 914 ΑΚ. Η επικαλούμενη, εν προκειμένω, αποθετική ζημία, που αντιστοιχεί στη μείωση του τιμήματος πωλήσεως του ακινήτου, λόγω του ότι το ακίνητο εμφανιζόταν βεβαρυμένο στα βιβλία υποθηκών, και αληθής υποτιθέμενη, δεν συνδέεται αιτιωδώς με τη συμπεριφορά της εναγόμενης υποθηκοφύλακα. Επιδίκαση εύλογης χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης. Δεκτή εν μέρει η αγωγή.

ΣτΕ (Ε') 2688/18 : Ιδιοκτησία - Εκκλησία. Περιορισμοί ιδιοκτησίας - Αποζημίωση. Προστασία φυσικού περιβάλλοντος. Το θέμα της αποζημίωσης του ιδιοκτήτη ακινήτου, επί του οποίου επιβάλλονται μέτρα περιοριστικά της ιδιοκτησίας με σκοπό την προστασία των στοιχείων του φυσικού περιβάλλοντος - Άρθρο 22 παρ. 1 του ν. 1650/1986, χωρίς να εξαρτάται η εφαρμογή του από την έκδοση ΠΔ. Εάν τα μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος έχουν ως αποτέλεσμα την ουσιώδη στέρηση της χρήσεως της ιδιοκτησίας κατά τον προορισμό της, είτε η ιδιοκτησία αυτή ευρίσκεται σε περιοχή προστασίας της φύσεως είτε σε ζώνη προστασίας της, η αποζημίωση του ιδιοκτήτη δεν ανήκει απλώς στη διακριτική ευχέρεια της Διοικήσεως, αλλά γεννάται αξίωσή του προς αποζημίωση. Το δικαίωμα αυτό του ιδιοκτήτη ασκείται με την υποβολή αιτήσεως προς τη Διοίκηση - Στοιχεία αιτήσεως. Κατά την κρατήσασα στο Τμήμα γνώμη, η Διοίκηση είχε, εν προκειμένω, υποχρέωση να επιληφθεί και να εξετάσει την αίτηση ως προς τη συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων του άρθρου 22 παρ. 1 του ν. 1650/1996 στην επίδικη περίπτωση και περαιτέρω, εάν αποδέχεται τον αιτούμενο τρόπο αποζημιώσεως. Η προσβαλλόμενη δε, σιωπηρή άρνηση των Υπουργών να αποφανθούν επί των αιτημάτων συνιστά παράλειψη οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας, κατά τα βασίμως προβαλλόμενα με την κρινόμενη αίτηση, και θα έπρεπε, ως εκ τούτου, να ακυρωθεί, η δε υπόθεση να αναπεμφθεί στη Διοίκηση προς νόμιμη κρίση. Αντίθετη μειοψηφία. Αναβάλλει την εκδίκαση της αιτήσεως, ενόψει του γεγονότος ότι μετά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο δημοσιεύθηκαν οι αποφάσεις 477 και 478/2018 του Α΄ Τμήματος με τις οποίες το Τμήμα αυτό, έκρινε, αντιθέτως.

ΜΕφΘεσ 371/19 : Εμπορική μίσθωση - Πρόσθετες συμφωνίες - Διαφημιστικές πινακίδες. Διαφορά από σύμβαση εμπορικής μίσθωσης με πρόσθετη συμφωνία περί δικαιώματος του μισθωτή να αναρτήσει διαφημιστικές πινακίδες στο μίσθιο, με σκοπό την προσελκυση και αύξηση της πελατείας της επιχειρήσεως του - Προσδιορισμός του ύψους του ανταλλάγματος ''αέρα'' - Μη τήρηση των ως άνω υποχρεώσεων από τον εκμισθωτή, καθότι παρά τις διαβεβαιώσεις του τελευταίου, προέκυψαν αντιδράσεις από τους ενοίκους της οικοδομής προς αφαίρεση των διαφημιστικών πινακίδων και το Δήμο, ενώ εκδόθηκαν σχετικές δικαστικές αποφάσεις - Πλήρωση διαλυτικής αίρεσης - Ανατροπή εκ του νόμου των αποτελεσμάτων της δικαιοπραξίας της πώλησης του «αέρα» (όχι όμως της μίσθωσης). Ύπαρξη κι έκταση δεδικασμένου. Δεκτή η έφεση.

ΠΠρΑθ 41/19 : Ασφαλιστικά μέτρα. To πολυμελές δικαστήριο, στο οποίο εκκρεμεί η κύρια υπόθεση, δικάζει επί αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων μόνο κατά τη συζήτηση της κύριας υπόθεσης, μη επιτρεπομένης της δημιουργίας αυτοτελούς στάσεως δίκης για την συζήτηση της εν λόγω αίτησης ασφαλιστικών μέτρων - Απορρίπτει την αίτηση ως απαράδεκτη.

ΜΠρΑθ 2264/18 : Απόλυση - Εκδικητικοί λόγοι - Ακυτότητα. Περίπτωση καταγγελίας συμβάσεως εργασίας συντάκτριας ραδιοφωνικού σταθμού 12ετούς υπηρεσίας, χωρίς να έχει ανακύψει πρόβλημα στην αποδόσή της, αλλά λόγω της ενεργής συμμετοχής της σε συνάντηση της εναγόμενης εταιρίας, όπου ανακοινώθηκε στους εργαζόμενους από το νόμιμο εκπρόσωπο της τελευταίας, η απόφαση περί μείωσης των αποδοχών των εργαζομένων. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η ένδικη απόλυση της ενάγουσας, ήταν άκυρη ως καταχρηστική, για το λόγο ότι,

ΜΠρΛασιθίου 472/18 : Διαδοχικές συμβάσεις εργασίας στο Δημόσιο - Πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου εργαζόμενων στον τομέα της καθαριότητας των ΟΤΑ - Αυτοδίκαιη παράταση των εν λόγω συμβάσεων βάσει του άρθρου 167 του Ν.4099/12. Σχέση με τη ρήτρα 1 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, που περιλαμβάνεται στο παράρτημα της Οδηγίας 1999/70/ΕΚ. Αποστολή προδικαστικών ερωτημάτων στο ΔΕΕ.

Επιτρεπτή η μεταβίβαση αυθαίρετων κτισμάτων: Θεωρούνται...ανύπαρκτα χωρίς τη σύνταξη έκθεσης αυτοψίας του αρ.1 ΠΔ 5/83 Σύμφωνα με πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου ( υπ’ αριθ. 183/2017 (Γ' τμήμα)), επιτρέπονται οι μεταβιβάσεις ακινήτων με αυθαίρετα κτίσματα (άνευ οικοδομικής αδείας) που κατασκευάσθηκαν μετά την 31.3.1983 ,καθώς θεωρούνται «ανύπαρκτα» όπως αναφέρει η απόφαση, αφού δεν είχε προηγηθεί η έκδοση της κατά το άρθρο 1 του π.δ/τος 5/1983 έκθεση αυτοψίας της κατά τόπον αρμόδιας πολεοδομικής υπηρεσίας. Ειδικότερα: ΑΠ 183/2017 (Γ΄τμήμα/πολ.): Κατασκευή κτίσματος χωρίς την απαιτούμενη άδεια της αρμόδιας πολεοδομικής αρχής....

Μη προσκόμιση γραμματίου προείσπραξης δικηγορικής αμοιβής: Αντισυνταγματική η διάταξη του Κώδικα Δικηγόρων που προβλέπει απαράδεκτο ΜΠρΚαλαβρύτων 65/2016: Μη προσκόμιση από το διάδικο γραμματίου προείσπραξης δικηγορικής αμοιβής. Δεν είναι απαράδεκτη για το λόγο αυτό η συζήτηση της υπό κρίση ανακοπής. Η διάταξη του άρθρου 61 §4 Ν. 4194/2013, (κώδικας δικηγόρων) που προβλέπει το απαράδεκτο της σχετικής διαδικαστικής πράξης,

Επιτρέπεται δεύτερη κατάσχεση στο ίδιο ακίνητο από άλλο δανειστή του οφειλέτη. Ο Υποθηκοφύλακας δεν έχει δικαίωμα να ελέγχει το κύρος των πράξεων προς εγγραφή ΜΠρΑθ 1480/2017: Επιτρέπεται δεύτερη κατάσχεση στο ίδιο ακίνητο από άλλο δανειστή του οφειλέτη. O Υποθηκοφύλακας δεν έχει δικαίωμα να ελέγξει το κύρος των διαδικαστικών πράξεων των οποίων ζητείται η εγγραφή.