Αναρτήσεις

ΣυμβΠλημΑθ 4105/2015 - ΠΟΙΝΙΚΟ - ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ - Κατ' επάγγελμα και κατ' εξακολούθηση διάπραξη πλαστογραφίας -. ... χρήση αυτών των εγγράφων παραπλανώντας τους τρίτους με τους οποίους συναλλάσσετο .... που εξασφάλισε από την δημόσια οικονομική υπηρεσία, όπως διατείνεται, όπου ...ατ' επάγγελμα και κατ' εξακολούθηση διάπραξη πλαστογραφίας -. Η επανειλημμένη τέλεση δεν είναι δυνατόν να θεμελιώνει ταυτοχρόνως και τις δύο αυτές περιστάσεις. Συσταλτική ερμηνεία των διατάξεων, ιδίως όταν με την προσθήκη της κατ' επάγγελμα ή της κατ' εξακολούθησιν τέλεση της πράξης μεταβάλλεται ο χαρακτήρας αυτής από πλημμέλημα σε κακούργημα. Αριθμός 4105/2015 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΛΗΜΜΕΛΕΙΟΔΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές, Ειρήνη Κατινιώτη, Πρόεδρο Πλημμελειοδικών, Αναστασία Ξηρογιάννη και Νικόλαο Ροζάκη, Πλημμελειοδίκες. Συνήλθε στο γραφείο της Προέδρου στις 15-10-2015, παρουσία της Γραμματέως Κυριακής Κεραμιτσόγλου, προκειμένου ν' αποφανθεί για την παρακάτω ποινική υπόθεση: Κατά του .... ασκήθηκε ποινική δίωξη για τις αξιόποινες πράξεις: α) πλαστογραφίας μετά χρήσεως τελεσθείσας κατ'επάγγελμα εκ της οποίας το συνολικό όφελος και η συνολική ζημία υπερβαίνουν το ποσό των 30.000 ευρώ (κατ' εξακολούθηση) κλπ και διενεργήθηκε κύρια ανάκριση. Μετά το πέρας αυτής ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Αθηνών Νικόλαος Δεληδήμος στις 110-2015 εισήγαγε τη δικογραφία που σχηματίστηκε στο Συμβούλιο τούτο με την υπ' αριθμ. ΕΓ 98-15/206/25 έγγραφη πρόταση του η οποία έχει ως εξής:

ΣυμβΕφΘεσ 438/2018 - ΠΟΙΝΙΚΟ - ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ - Πλαστογραφία. Η χρήση του εγγράφου συνιστά αυτοτελές έγκλημα στην ... 1, 3 περ. β του ΠΚ) και της ψευδορκίας μάρτυρα κατ` εξακολούθηση (άρθρα 45, 98 παρ. ... αποκλείοντας την ισχύ προγενεστέρων δημοσίων διαθηκών, διά των οποίων η ΣυμβΕφΘεσ 438/2018 Έφεση κατά βουλεύματος - Πλαστογραφία μετά χρήσεως - Ιδιόγραφη διαθήκη - Απάτη ενώπιον Δικαστηρίου - Ηθική αυτουργία - Άμεση συνέργεια - Ψευδορκία μάρτυρα κατ’ εξακολούθηση -. Απαράδεκτη έφεση κατά βουλεύματος λόγω κακής εκτίμησης πραγματικών περιστατικών. Επιτρέπεται μόνο για κακούργημα για λόγους απόλυτης ακυρότητας και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Σύνταξη πλαστής διαθήκης. Πλαστογραφία. Η χρήση του εγγράφου συνιστά αυτοτελές έγκλημα στην περίπτωση που η χρησιμοποίηση του εγγράφου γίνεται από τρίτο ή συντελείται από αυτόν, αλλά για κάποιον λόγο ο υπαίτιος δεν τιμωρείται για την πράξη της καταρτίσεως πλαστού ή νοθεύσεως εγγράφου. Κακουργηματική πλαστογραφία αν το συνολικό όφελος υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ. Έγκλημα κατ’ εξακολούθηση. Θεμελίωση του εγκλήματος της απάτης. Απάτη ενώπιον δικαστηρίου. Θεωρείται τετελεσμένη με την έκδοση οριστικής απόφασης με την οποία επιδικάζεται περιουσιακό στοιχείο του διαδίκου του κατηγορουμένου υπέρ αυτού. Άμεση συνέργεια. Ηθική αυτουργία στην τέλεση αξιόποινης πράξης. Ψευδορκία διαδίκου ή μάρτυρα.

ΑΠ 729 / 2017 - ΠΟΙΝΙΚΟ -ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ - Ως νόθευση εγγράφου νοείται η αλλοίωση της εννοίας του με μεταβολή του ... Έτσι, όταν η πλαστογραφία ή η απάτη στρέφεται κατά του Δημοσίου ή κατά νομικών ... την κατ' εξακολούθηση τέλεση του εγκλήματος λαμβάνεται συνολικά υπόψη, .

ΑΠ 1497 / 2018 - ΠΟΙΝΙΚΟ - ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ - Πλαστογραφία μετά χρήσεως κατ' εξακολούθηση. Λόγοι υπέρβαση εξουσίας και έλλειψη αιτιολογίας. Αβάσιμοι οι λόγοι. Αιτιολογημένη η έφεση του Εισαγγελέα κατά της πρωτόδικης αθωωτικής. Λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα και η απολογία του κατηγορουμένου. Απορρίπτει αναίρεση. Επιβάλλει έξοδα. Καταδικάζει στη δικαστική δαπάνη των πολιτικώς εναγόντων.

ΠΟΛ. 1042/1990 Το -εξαίρετο- του αστικού κώδικα, ως στοιχείο κληρονομιάς - Επομένως για να πάρει «το εξαίτερο» (δείτε παραπάνω περίπτωση 5) ο σύζυγος που επιζεί πρέπει να αποδεχθεί το σύνολο της κληρονομίας. Eπομένως δεν υπάρχει δυνατότητα στον επιζώντα σύζυγο να αποποιηθεί την ακίνητη περιουσία και να αποδεχθεί μόνο την κινητή (το εξαίρετο) Α.Κ.1966 Α.Κ. 1820 Α.Κ. 1822 ΠΟΛ.1042/28.2.1990

ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ - ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ - ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ - ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ - ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

Προβλήματα ως προς την προθεσμία για τη δικαστική αναγνώριση της πατρότητας κατά την ΑΚ 1483 * ΜΠρΠατρ 141/2018 Διαφορές από τις σχέσεις γονέων-τέκνων - Ιδιότητα τέκνου γεννημένου σε γάμο - Προσβολή της πατρότητας - Μάρτυρες– - Πραγματογνωμοσύνη -. Αγωγή προσβολής της πατρότητας και αναγνώρισης της πατρότητας του ενάγοντος. Δεν λαμβάνεται υπόψη η ένορκη κατάθεση μάρτυρα, ο οποίος είναι τέκνο της πρώτης και του δεύτερου των εναγομένων. Διαταγή πραγματογνωμοσύνης ώστε να διαπιστωθεί αν στο ανήλικο τρίτο εναγόμενο εντοπίζονται γονιδιακές μορφές που μπορούν να αποδοθούν στον ενάγοντα ή στον δεύτερο εναγόμενο, που να αποκλείουν ή να επιβεβαιώνουν ποιος εκ των δύο αυτών διαδίκων είναι ο βιολογικός πατέρας του.

ΑΠ 1653/2018 - Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 10 του ΚΠολΔ, όπως ισχύει από 1.1.2002 μετά την απάλειψη της φράσης "ή δεν διέταξε απόδειξη γι' αυτά" με το άρθρο 17 παρ.2 του Ν. 2915/2001, λόγω της κατάργησης του κατά τα άρθρα 341 επόμ. του ΚΠολΔ συστήματος της διεξαγωγής των αποδείξεων με την έκδοση παρεμπίπτουσας (προδικαστικής) περί αποδείξεων απόφασης, ορίζεται ότι αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη. Ο ανωτέρω λόγος ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας δέχεται "πράγματα", δηλαδή αυτοτελείς ισχυρισμούς των διαδίκων που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώληση δικαιώματος που ασκείται με την αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση, χωρίς να έχει προσκομισθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά ή όταν δεν εκθέτει, έστω και γενικά, από ποία αποδεικτικά μέσα άντλησε την απόδειξή του γι' αυτά. Δεν απαιτείται όμως η επί

ΑΠ 1657/2018 - Από τις διατάξεις των άρθρων 10 του Ν. ΓΠΝ/1911, 297, 298, 300, 330 εδ. β' και 914 του Α.Κ., προκύπτει ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση ζημίας και αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της ζημίας. Παράνομη είναι η συμπεριφορά που αντίκειται σε επιτακτικό ή απαγορευτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε

ΑΠ 1684/2018 - Με την οποία ο πρώτος, επικαλούμενος τη μεταξύ αυτού ως μισθωτή και του δεύτερου ως εκμισθωτή σύμβαση μίσθωσης αγροτεμαχίων και τη μεταγενέστερη μεταξύ τους συμφωνία περί είσπραξης από τον εναγόμενο για λογαριασμό του ενάγοντος της δικαιούμενης αποζημίωσης από τον ΕΛΓΑ των ζημιών που υπέστησαν οι καλλιέργειές του (ενάγοντος) στα παραπάνω ακίνητα, ζήτησε την επιδίκαση σ' αυτόν α) του ποσού της αποζημίωσης που εισέπραξε ο τελευταίος από τον ΕΛΓΑ για τις ζημίες από πλημμύρα που υπέστησαν οι καλλιέργειες του ενάγοντος στα παραπάνω ακίνητα, το οποίο δεν απέδωσε στον πρώτο, κατά παράβαση των μεταξύ τους συμφωνηθέντων

ΑΠ 1687/2018 - Επειδή, από την διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ, κατά την οποία, ο υπαιτίως ζημιώσας άλλον παρά τον νόμο υποχρεούται σε αποζημίωση, προκύπτει ότι η σχετική αγωγή θεμελιώνεται στην ζημιογόνο συμπεριφορά του εναγομένου και στην υπαιτιότητα αυτού, η οποία περιλαμβάνει τόσον τον δόλο όσον και την αμέλεια. Εξ άλλου, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αρ. 8 εδ. α' ΚΠολΔ, αναίρεση συγχωρείται και εάν το δικαστήριο παρά τον νόμο έλαβε υπ' όψιν πράγματα μη προταθέντα

ΑΠ 1691/2018 - Στο άρθρο 671 ΑΚ ορίζεται ότι "Η σύμβαση εργασίας που συνομολογήθηκε για ορισμένο χρόνο λογίζεται πως ανανεώθηκε για αόριστο χρόνο, αν μετά τη λήξη του χρόνου της ο εργαζόμενος εξακολουθεί την εργασία χωρίς να εναντιώνεται ο εργοδότης", στο δε άρθρο 8 παρ.1 εδ. γ' του ν. 2112/1920 ορίζεται ότι "Οι διατάξεις του νόμου τούτου εφαρμόζονται ωσαύτως και επί συμβάσεων εργασίας με ορισμένη χρονική διάρκεια, εάν ο καθορισμός της διάρκειας ταύτης δεν δικαιολογείται εκ της φύσεως της συμβάσεως, αλλά ετέθη σκοπίμως προς καταστρατήγηση των περί υποχρεωτικής καταγγελίας της υπαλληλικής συμβάσεως διατάξεων του παρόντος νόμου". Οι ως άνω, όμως, διατάξεις δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση κατάρτισης αλλεπάλληλων συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, όταν οι συμβάσεις αυτές δικαιολογούνται από κάποιο αντικειμενικό λόγο, όπως είναι και εκείνος κατά τον οποίο η σύναψη σύμβασης για ορισμένο χρόνο επιβάλλεται από διάταξη νόμου ή κανονιστική διάταξη

ΑΠ 1693/2018 - Με τη διάταξη του άρθρου 479 ΑΚ, στην οποία ορίζεται ότι "Αν με σύμβαση μεταβιβάσθηκε περιουσία ή επιχείρηση, αυτός που αποκτά ευθύνεται απέναντι στο δανειστή έως την αξία των μεταβιβαζόμενων στοιχείων για τα χρέη που ανήκουν στην περιουσία ή στην επιχείρηση. Η ευθύνη αυτού που μεταβιβάζει εξακολουθεί να υπάρχει", καθιερώνεται αναγκαστική εκ του νόμου σωρευτική αναδοχή των χρεών, με την έννοια του άρθρου 477 ΑΚ, και δημιουργείται έτσι παθητική εις ολόκληρο ενοχή μεταξύ του μεταβιβάζοντος και του αποκτώντος, από τους οποίους ο μεν πρώτος ευθύνεται απεριόριστα, ο δε δεύτερος περιορισμένα μέχρι την αξία των μεταβιβαζόμενων στοιχείων κατά το χρόνο της μεταβίβασης. Επί μεταβίβασης μεμονωμένων αντικειμένων, πρέπει αυτά να αποτελούν όλο το ενεργητικό της περιουσίας ή το σημαντικότερο ποσοστό αυτής.

ΑΠ 1697/2018 - Κατά τη διάταξη του άρθρου 1400ΑΚ "αν ο γάμος λυθεί η ακυρωθεί και η περιουσία του ενός συζύγου έχει, αφότου τελέσθηκε ο γάμος, αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιονδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης, το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή. Τεκμαίρεται ότι η συμβολή αυτή ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη ή καμμία συμβολή.

ΑΠ 1711/2018 - σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, στην οποία και μόνο εφαρμόζονται οι διατάξεις του εργατικού δικαίου, υπάρχει όταν οι συμβαλλόμενοι αποβλέπουν στην παροχή της εργασίας του μισθωτού για ορισμένο ή αόριστο χρόνο με μισθό, ανεξάρτητα από τον τρόπο καθορισμού και καταβολής αυτού, χωρίς ευθύνη του μισθωτού για την επίτευξη ορισμένου αποτελέσματος και ακόμη όταν ο μισθωτός τελεί σε εξάρτηση από τον εργοδότη του, η οποία εκδηλώνεται με το δικαίωμα του τελευταίου να ασκεί έλεγχο και εποπτεία ως προς τον τρόπο, τόπο και χρόνο παροχής της εργασίας και την επιμελή εκτέλεσή της και με την υποχρέωση του πρώτου να συμμορφώνεται στις αναγκαίες εντολές ή οδηγίες του εργοδότη.

ΠΥΛΩΤΗ -ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΠρΑθ 255/2018 Αρνητική αγωγή - Χώροι στάθμευσης - Πυλωτή -. Υποχρέωση εναγομένων να παύσουν να σταθμεύουν τα οχήματά τους στις θέσεις στάθμευσης της πυλωτής και να παραλείπουν τη στάθμευση αυτών στο μέλλον. Χρηματική ποινή χιλίων (1.000) ευρώ και προσωπική κράτηση ενός (1) μηνός για κάθε παράβαση της απόφασης. Η απόφαση κηρύσσεται προσωρινώς εκτελεστή.- Αφορά στη χρήση των πιλοτών στις πολυκατοικίες και η απόφαση κρίνει ότι κάθε πιλοτή είναι κοινόχρηστος χώρος και μπορεί να τον εκμεταλλευτούν μόνον οι ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων και αφού πρώτα συμφωνήσουν μεταξύ τους. Δεν μπορούν να ενοικιαστούν και βεβαίως να πωληθούν σε τρίτους, απαγορεύεται η χρήση τους από άτομα που δεν είναι ιδιοκτήτες.

ΔΠρΑθ 1290/2018: Δεν απαιτείται για τη χορήγηση άδειας διαμονής δεκαετούς διάρκειας η συμπλήρωση ορισμένου αριθμού ενσήμων

Τι αλλάζει με τον Νόμο 4540/2018 για τις άδειες διαμονής λόγω συμφώνου συμβίωσης Άδεια διαμονής λόγω συμφώνου συμβίωσης: Απαντήσεις στα κυριότερα ερωτήματα των ενδιαφερόμενων

ΑΠΟΦΑΣΗ 203/2016 (ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ - Γ) - ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ 3741/1929, προκύπτει ότι σύσταση ή μεταβίβαση χωριστής ιδιοκτησίας κατ` .... και ως συμβολαίου σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας, κατά τα προαναφερόμενα. ... έγιναν κύριοι του επιδίκου διαμερίσματος, με έκτακτη χρησικτησία, ασκώντας σ' .

Κτήση κυριότητας επί τμήματος οικοπέδου με χρησικτησία (Άρειος Πάγος - Αριθμός απόφασης 56/2011) Περίληψη: Οριζόντια ιδιοκτησία. Δεν είναι δυνατή η κτήση κυριότητας με χρησικτησία. Κατάτμηση οικοπέδου. Δυνατή η κτήση κυριότητας επί τμήματος οικοπέδου με χρησικτησία, έστω και αν αυτή επάγεται τη δημιουργία μη άρτιων οικοπέδων. Περίπτωση ανέγερσης σε οικόπεδο διόροφης οικοδομής, η οποία υπήχθη στις διατάξεις περί οριζόντιας ιδιοκτησίας με ποσοστά στο οικόπεδο και δεύτερης αυτοτελούς οικοδομής. Κρίνεται ότι πρόκειται για κατάτμηση του οικοπέδου από την οποία προέκυψαν δύο αυτοτελείς και διακεκριμένες ιδιοκτησίες και όχι για σύσταση κάθετης ιδιοκτησίας. Εννοια διδαγμάτων κοινής πείρας. Απορρίπτει αναίρεση κατά της υπ΄ αριθμ. 382/2007 απόφασης Εφετείου Πατρών

ΧΡΗΣΙΚΤΗΣΙΑ ΟΡΙΖΟΝΤΙΑΣ - ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ -Από τις διατάξεις των άρθρων 953, 954, 993, 1002, 1117 ΑΚ, 1, 14 του ν. 3741/1929, 1, 2 του ν. δ. 1024/1971, 1, 6 του ν. 1562/1985 και 480 Α` του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η έννομη σχέση της οριζόντιας ή (και) κάθετης ιδιοκτησίας μπορεί να συσταθεί μόνο με δικαιοπραξία (μονομερή εν ζωή δικαιοπραξία του κυρίου του ακινήτου, σύμβαση του κυρίου με τρίτο ή τρίτους, σύμβαση των συγκυρίων είτε μεταξύ τους είτε με τρίτο ή τρίτους, δωρεά αιτία θανάτου ή διαθήκη του κυρίου) ή με δικαστική απόφαση %). Σύσταση της εν λόγω έννομης σχέσεως με χρησικτησία (τακτική ή έκτακτη) δεν είναι δυνατή (642/2012, 1832/2014 ΑΠ ΑΠ 56/2011, ΑΠ 994/2008, ΑΠ 630/2006, ΑΠ 2037/1990, ΤΝΠ Νomos)ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ -Μον.Πρωτ. Θες/νικης 12148/2015 ΕΦΕΤΕΙΟ Τόπος: ΛΑΡΙΣΗΣ Αριθ. Απόφασης: 35 Ετος: 2014

ΑΠ 30/2019 - Εν προκειμένω, από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), προκύπτει, ότι με την 138/2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης απορρίφθηκε η από 4-1-1999 αναγνωριστική αγωγή κληρονομικού δικαιώματος του αναιρεσείοντος κατά της αναιρεσίβλητης, έγινε δεκτή η από 14-4-1998 περί κλήρου αγωγή της αναιρεσίβλητης κατά του αναιρεσείοντος και υποχρεώθηκε ο τελευταίος να καταβάλει στην αναιρεσίβλητη το ποσό

ΑΠ 28/2019 - Εν προκειμένω, από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης 4/2018 απόφασης, της 539/2013 πρωτοβάθμιας απόφασης και της από 2-11-2014 έφεσης του αναιρεσείοντος κατά της τελευταίας αυτής απόφασης, προκύπτει, ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση, το Δικαστήριο που την εξέδωσε, προέβη σε ερμηνεία της δήλωσης βουλήσεως του Γ. Τ., που περιέχεται στην 33240/2004 δημόσια διαθήκη του, επειδή διέγνωσε ασάφειά της αναφορικά με την κατάληψη του επιδίκου, στη θέση "..., ακινήτου 8.900 τμ στον αναιρεσείοντα ή στην πρώτη αναιρεσίβλητη. Έκρινε δε, στη συνέχεια, ότι, κατά την αληθινή υποκειμενική βούληση του διαθέτη, το ανωτέρω ακίνητο καταλείπεται στην πρώτη αναιρεσίβλητη. Όμοια κρίση είχε εκφέρει και το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την παραπάνω 539/2013 απόφασή του, διαπιστώνοντας και αυτό την ίδια ασάφεια της ανωτέρω διαθήκης

ΑΠ 27/2019 - Εν προκειμένω, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη 254/2010 απόφασή του, απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος - εναγομένου κατά της 33/2009 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σύρου. Με την τελευταία αυτή απόφαση είχε γίνει δεκτή αναγνωριστική κυριότητας ακινήτου αγωγή του αναιρεσιβλήτου - ενάγοντος στη νήσο Πάρο, αφού απορρίφθηκε ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος για κυριότητά του στο ακίνητο, την οποία υποστήριξε, ότι είχε αποκτήσει λόγω της φύσης του ως δημόσιας, κατά την έννοια του Οθωμανικού Νόμου περί γαιών, γαίας, δικαιώματι πολέμου, ως διάδοχο του Τουρκικού κράτους. Με την προσβαλλομένη απόφαση, όπως προκύπτει απ' αυτή, η οποία παραδεκτά επισκοπείται (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), έγινε δεκτό, ως προς την ουσία της υπόθεσης και, συνεπώς και ως προς τον παραπάνω απορριφθέντα ισχυρισμό του αναιρεσείοντος, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη, επειδή αφορά πραγματικά γεγονότα, κρίση του Εφετείου (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ), ότι: "Με το υπ' αριθμ. …2/7-6-1990 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Η. Γ., το οποίο έχει μεταγραφεί νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Πάρου, ο ενάγων αγόρασε από τον Ι. Σ. του Η. ένα ακίνητο, που βρίσκεται στη θέση "..." - "..." της κτηματικής περιφέρειας της πρώην κοινότητας …. του Δήμου …

ΑΠ 25/2019 Τμ.Γ’: Δεν είναι δυνατή η κτήση κυριότητας στο χώρο της πυλωτής πολυκατοικίας με χρησικτησία

Καταγγελία εμπορικής μίσθωσης από μισθωτή.Αξιώσεις εκμισθωτή Αριθμός Απόφασης 1197/2014 ΤΟ ΜΟΝΟΜΝΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

ΜονΠρΑθ 1607/2014: Επαγγελματική μίσθωση – Μείωση μισθώματος για 4 έτη από την επίδοση της αγωγής λόγω δυσμενούς μεταβολής οικονομικών συνθηκών στη χώρα και μειώσεως μισθωτικής αξίας του ακινήτου κατά 50% – 388 Α.Κ. προϋποθέσεις εφαρμογής – Υπεισέλευση κληρονόμων μισθωτή στα μισθωτικά δικαιώματα και υποχρεώσεις.

ΜονΕφΠατρών 387/2018 Εμπορική μίσθωση - Αποζημίωση για φθορές το μίσθιο - Καταγγελία - Μεταβολές στο μίσθιο - Παραγραφή - Ποινική ρήτρα -. Για την αξίωση αποζημίωσης λόγω φθορών του μισθίου, ο εκμισθωτής πρέπει να επικαλεστεί και να αποδείξει τη σύμβαση μίσθωσης, τις φθορές που προκλήθηκαν στο μίσθιο και το ποσό ζημίας. Καταγγελία εμπορικής μίσθωσης. Μεταβατικές διατάξεις ν. 3852/2010. Καταγγελία που έχει ήδη ασκηθεί κατά τη δημοσίευση του νόμου ενώ ο μισθωτής είχε παραιτηθεί νόμιμα από αυτό το δικαίωμα θεωρείται έγκυρη. Υποχρεώσεις μισθωτή. Έγγραφος συστατικός τύπος. Χρόνος επελεύσεως αποτελεσμάτων καταγγελίας. Φθορές και μεταβολές στο μίσθιο. Εξάμηνη παραγραφή των σχετικών αξιώσεων για αποζημίωση. Η παραγραφή αρχίζει από την πραγματική ανάληψη του μισθίου. Αξίωση του μισθωτή για απόδοση της εγγυοδοσίας. Πενταετής παραγραφή. Ο μισθωτής που επιδιώκει την επιστροφή της εγγύησης υποχρεούται να εκθέτει στην αγωγή ή την ένσταση τον λόγο για τον οποίο συμφωνήθηκε και δόθηκε και την αιτία για την οποία υπάρχει υποχρέωση επιστροφής, διαφορετικά η αγωγή ή η ένσταση είναι αόριστη. Ποινική ρήτρα. Αόριστη νομική έννοια της «δυσανάλογα μεγάλης ποινής» και του «μέτρου που αρμόζει». Η αξίωση του οφειλέτη περί μειώσεως της ποινής μπορεί να ασκηθεί σε κάθε στάση της δίκης, ενώ το δικαστήριο λαμβάνει ως βάση για τον σχηματισμό της ως άνω κρίσεως του τον χρόνο της αποφάσεως αυτού.

ΕιρΘεσ 2639/18 : Υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα. Αίτηση για υπαγωγή στο Ν. 3869/2010. Το αίτημα να επικυρωθεί το σχέδιο διευθετήσεως είναι μη νόμιμο, αφού η επικύρωση του σχεδίου αυτού από τους διαδίκους δεν αποτελεί αντικείμενο της αιτήσεως του άρθρου 4 παρ. 1 του Ν. 3869/10 . Το αίτημα δε της αιτούσας να αναγνωρισθεί ότι, με την τήρηση και την προσήκουσα εκτέλεση της δικαστικής ρυθμίσεως των χρεών της, αυτή απαλλάσσεται από το υπόλοιπο αυτών, ασκείται πρόωρα και χωρίς να πληρούνται οι προϋποθέσεις, για το λόγο, δε, αυτό θα πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτο. Προκύπτει σαφής μείωση των εισοδημάτων της αιτούσας σε σχέση με το παρελθόν, που ανέρχονται πλέον στο μισό, μετά τη συνταξιοδότησή της. Περίπτωση μόνιμης αδυναμίας και έλλειψης δόλου. Ρύθμιση των οφειλών της αιτούσας με μηνιαίες καταβολής επί τριετία. Αίτημα εξαίρεσης κύριας κατοικίας - Σημασία πλέον για το τι θα καταβάλλει ο οφειλέτης για τη διάσωση της κύριας κατοικίας του, έχει η εμπορική αξία αυτής μειωμένη κατά τα έξοδα της εκτέλεσης. Εν προκειμένω, εξαίρεση της κύριας κατοικίας της αιτούσας με ορισμό μηνιαίων καταβολών που θα ξεκινήσουν μετά την περίοδο χάριτος, ώστε να μην συμπέσουν οι δύο ρυθμίσεις.

ΜΠρΛαμ 90/18 : Διαταγή πληρωμής - Ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής μετά το Ν. 4335/2015. Σώρευση της ανακοπής του άρθρου 632 ΚΠολΔ και της ανακοπής του άρθρου 933 ΚΠολΔ - Προϋποθεσεις.Εκκρεμοδικία δεν δημιουργεί, ούτε η έκδοση αλλά, ούτε και η επίδοση της διαταγής πληρωμής. Η εκκρεμοδικία αυτή δημιουργείται μόνο με την άσκηση ανακοπής κατά της διαταγής πληρωμής, γιατί από τότε αρχίζει η για την απαίτηση διαγνωστική δίκη. Αποδεικτική διαδικασία - Δυνατότητα απόδειξης της απαίτησης - Αποδεικτική δύναμη ιδιωτικών εγγράφων - Επικυρωμένα φωτοαντίγραφα. Ακύρωση διαταγής πληρωμής.

ΕιρΘεσ 137/18 : Περικοπή επιδομάτων εορτών και αδείας για τους μισθωτούς υπαλλήλους των Δήμων. Κατ' αρχάς δεν είναι επιτρεπτή, η θέσπιση νομοθετικών μέτρων, τα οποία, ανεξαρτήτως του επιδιωκόμενου με αυτά σκοπού δημοσίου συμφέροντος, συνεπάγονται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικής ειρήνης και δραματική συρρίκνωση του διαθέσιμου εισοδήματος (άρθρο 106 του Σ.). Ο νομοθέτης δύναται καταρχήν να επιβάλει στους πολίτες, προς εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης, επιβαρύνσεις για την αντιμετώπιση ορισμένης επείγουσας ανάγκης ή κατάστασης κρίσης, υπό προϋποθέσεις. Έτσι, η επιβολή μέτρων προς εξυπηρέτηση δυσμενούς και παρατεταμένης οικονομικής συγκυρίας δεν δικαιολογεί εν λευκώ και εκ προοιμίου οποιοδήποτε μέτρο με οποιοδήποτε κόστος. Κατάργηση των επιδομάτων εορτών και αδείας, για λειτουργούς, υπαλλήλους και μισθωτούς του Δημοσίου από 1-1-2013, ενώ είχαν ήδη υποστεί μειώσεις στις αποδοχές τους. Ο νομοθέτης όφειλε προηγουμένως να εξετάσει με τρόπο επιστημονικό και δικαστικά ελέγξιμο, αν οι επιπτώσεις από τα ήδη ληφθέντα μέτρα, οδηγούν σε επιτρεπτή μείωση του επιπέδου ζωής των μισθωτών. Κρίση ότι η περικοπή των δώρων και του επιδόματος αδείας, η οποία έχει νομοθετηθεί σε συνέχεια νόμων με τους οποίους περικόπηκαν οι αποδοχές των μισθωτών, επιβαρύνει σωρευτικά την ίδια ομάδα πολιτών (μισθωτών) και ως εκ τούτου η επιβάρυνση είναι εξώφθαλμα δυσανάλογη ιδίως για όσους υπηρετούν στο δημόσιο, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να έχουν υποστεί σοβαρές οικονομικές απώλειες. Αντίθεση στο άρθρο 4 παρ.5 και 25 παρ. 1 του Συντάγματος, καθώς και στο άρθρο 1 του ΠΠΠ της ΕΣΔΑ. Χρόνος παραγραφής και επί των ΟΤΑ κατά τις διατάξεις του δημόσιου λογιστικού - Δεν αντίκειται στο Σύνταγμα και στην ΕΣΔΑ. Δεκτή εν μέρει η αγωγή.

ΜΠρΑθ 2039/18 : Εθνική τράπεζα - Παροχή ΛΕΠΕΤΕ. Διακοπή χρηματοδοτήσεως από την Εθνική Τράπεζα του Ειδικού Λογαριασμού Επικούρησης του Προσωπικού της και περαιτέρω διακοπή της παροχής στους συνταξιούχους της τράπεζας αυτής. Αίτημα και βάση της αγωγής των πρώην υπαλλήλων και νυν συνταξιούχων της Εθνικής Τράπεζας να τους καταβληθεί η μηνιαία μετεργασιακή παροχή που ελάμβαναν έως το Νοέμβριο του 2017,

ΜΠρΘεσ 17629/18 : Υπάλληλοι Δήμου - Διαδοχικές συμβάσεις εργασίας. Παρατάσεις συμβάσεων εργασίας υπαλλήλων σε Δήμο που κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Οδηγία 1999/70/ΕΚ - Άρθρο 8 παρ.3 του Ν.2112/20 - ΠΔ 164/04 - Με το άρθρο 11 του Π.Δ 164/04 ορίζεται ότι υπό προϋποθέσεις που ορίζει και συντρέχουν αθροιστικά, οι διαδοχικές συμβάσεις εργασίας, οι οποίες έχουν συναφθεί πριν την έναρξη ισχύος του παρόντος και είναι ενεργές έως την έναρξη ισχύος αυτού, συνιστούν εφεξής σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου. Tο Δικαστήριο κρίνει ότι οι ενάγοντες συνδέονταν με τον εναγόμενο Δήμο με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου, με όλες τις περαιτέρω συνέπειες του στοιχείου της εξάρτησης (μισθολογικές, ασφαλιστικές κλπ.) και όχι δυνάμει συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, οι οποίες καταρτίσθηκαν με πρόθεση καταστρατήγησης της διάταξης του άρθρου 8 παρ. 3 Ν. 2112/1920, που επιτελεί τους σκοπούς της Οδηγίας 1999/70/ΕΚ. Συνεπώς, οι αρχικές συμβάσεις των εναγόντων και οι ανανεώσεις αυτών, δεν δύνανται να εξαιρεθούν από την Οδηγία 1999/70/ΕΚ. Δεκτή η αγωγή ως κατ' ουσία βάσιμη.

Γν. ΝΣΚ 201/18 : Ζητήματα για τη μερική καταχώριση (μεταγραφή) των στοιχείων εκείνων ληξιαρχικής πράξης γέννησης επιχώριας αλλοδαπής αρχής, τα οποία συμφωνούν με το ημεδαπό δίκαιο, κατά παράλειψη εκείνων που αντίκεινται στην ελληνική έννομη τάξη. Κατά πλειοψηφία γνωμοδοτεί ότι, η πράξη που συντάχθηκε κατά την παρ. 2 του άρθρου 42 του ν. 344/1976 για τη δηλωθείσα γέννηση νεογνού από ελληνίδα υπήκοο, είναι, ως προς την ελληνική έννομη τάξη, εσφαλμένη κατά το μέρος που εγγράφει ως γονέα του νεογνού ομόφυλη αλλοδαπή υπήκοο, με την οποία η ελληνίδα μητέρα του νεογνού είχε συνάψει έγκυρο γάμο κατά το δίκαιο του κράτους της επιχώριας αρχής και ως επώνυμο του νεογνού το συνδυασμό του επώνυμου της ελληνίδας μητέρας του και της αλλοδαπής. Το Τμήμα του Ειδικού Ληξιαρχείου οφείλει να καταχωρίσει την πράξη, εφόσον πληροί τα τυπικά στοιχεία συντάξεως της και, στα πλαίσια της αρμοδιότητας του για διόρθωση των εσφαλμένων ληξιαρχικών πράξεων, οφείλει να γνωστοποιήσει στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών τις εσφαλμένες εγγραφές, ώστε να κινηθεί από την Εισαγγελία Πρωτοδικών η κατά νόμο προβλεπόμενη διαδικασία εκδόσεως τελεσιδίκου δικαστικής αποφάσεως κατά το άρθρο 782 ΚΠολΔ για τη διόρθωση της πράξεως.

ΔΕφΘεσ (Ακυρ.) 57/18 : Περίπτωση διαγωνισμού Νοσοκομείου για την προμήθεια υγρού οξυγόνου - Όροι της διακήρυξης - Όρος επί ποινή αποκλεισμού, σύμφωνα με τον οποίο για την προμήθεια υγρού οξυγόνου, οι προμηθευτές θα έπρεπε να διαθέτουν και να καταθέσουν εκτός άλλων άδεια κυκλοφορίας του ΕΟΦ. Αμφισβήτηση του ως άνω όρου από την αιτούσα και άσκηση προσφυγής στην ΑΕΠΠ που έγινε δεκτή και ακυρώθηκε ο σχετικός όρος. Επαναπροκήρυξη του διαγωνισμού και αφαίρεση του ακυρωθέντος όρου. Αίτηση αναστολής απόφασης της ΑΕΠΠ. Αρχή αυτοτέλειας των διαγωνισμών. Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 367 παρ.3 και 4 του Ν.4412/16, οι αναθέτουσες αρχές υποχρεούνται να συμμορφώνονται με τις αποφάσεις της ΑΕΠΠ, οι οποίες υπόκεινται αποκλειστικά στα ένδικα βοηθήματα της αιτήσεως αναστολής και της αιτήσεως ακυρώσεως, καθόσον η υποχρέωση συμμόρφωσης της αναθέτουσας αρχής στην απόφαση της ΑΕΠΠ που ακύρωσε όρο της αρχικής διακήρυξης επιβάλλει καταρχήν την ακύρωση/ανάκληση της διακήρυξης και τη ματαίωση του διαγωνισμού και ακολούθως, εφόσον αποφασίζεται η επαναπροκήρυξη του διαγωνισμού, τη δημοσίευση διακήρυξης που δεν περιέχει τον ακυρωθέντα όρο, δεν φθάνει, όμως, μέχρι του σημείου να κάμψει την αρχή της αυτοτέλειας των διαγωνισμών, στερώντας στον πρωτοεμφανιζόμενο οικονομικό φορέα που εκδηλώνει ενδιαφέρον συμμετοχής στο νέο διαγωνισμό το δικαίωμα να αμφισβητήσει τον όρο που έχει τεθεί σε συμμόρφωση προς την απόφαση της ΑΕΠΠ και απαγορεύοντας την τελευταία να τον εξετάσει στα πλαίσια προδικαστικής προσφυγής που ασκήθηκε ενώπιόν της. Απορρίπτει την αίτηση.

ΕιρΚορ 130/18 : Προϋποθέσεις υπαγωγής στο Ν. 3869/2010. Έννοια εμπόρου και μικρεμπόρου. Ένταξη και των χρεών προς το Δημόσιο και τους ΟΚΑ στο ρυθμιστικό πεδίο του νόμου, με το Ν. 4336/15, ο οποίος καταλαμβάνει τις αιτήσεις που έχουν κατατεθεί μετά την έναρξη της ισχύος του. Με την ΚΥΑ 8986/15, γίνεται λόγος για υποβολή «αίτησης συμπλήρωσης οφειλών». Μια τέτοια αίτηση, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ως συμπληρωματική της πρώτης. Η διατύπωση όμως, της παρ. 3 του αρθ. 2 των μεταβατικών διατάξεων του Ν.4336/15, με τη χρήση του όρου «επανυποβολή» της αίτησης και αυτή της ΚΥΑ 8986/15 με τη χρήση του όρου «αίτησης συμπλήρωσης οφειλών» είναι εντελώς διαφορετικές. Άλλο επανυποβολή της αίτησης και άλλο συμπληρωματική αίτηση. Στην πρώτη περίπτωση πρόκειται για νέα αίτηση, στην οποία εμπεριέχεται σαφής παραίτηση από την εκκρεμή, ενώ στη δεύτερη πρόκειται για απλή συμπλήρωση της ήδη εκκρεμούς αίτησης με νέα χρέη. Συνεπώς, η ΚΥΑ 8986/15 εκδόθηκε καθ’ υπέρβαση των ορίων της εξουσιοδοτικής διάταξης και ως αντισυνταγματική είναι ανίσχυρη. Περαιτέρω, επειδή δεν είναι νοητό στην ίδια απόφαση να εφαρμοστούν δύο διαφορετικά δίκαια, το δίκαιο που θα εφαρμοστεί, είναι αυτό που διέπει την παλιά αίτηση, με το οποίο θα εκδικαστεί και η νέα, η οποία είναι συμπληρωματική της αρχικής. Εκ των ανωτέρω λοιπόν, συνάγεται ότι εν προκειμένω η συμπληρωματική αίτηση με την οποία φέρονται προς ρύθμιση χρέη προς το Δημόσιο και προς τον ΟΑΕΕ, πρέπει να απορριφθεί ως μη νόμιμη. Καθορισμός μηνιαιών καταβολών και ορισμός νέας δικασίμου προκειμένου να επανεξεταστεί η οικονομική κατάσταση των αιτούντων, να ελεγχθεί η τυχόν μεταβολή της περιουσιακής κατάστασης και των εισοδημάτων εκάστου εκ των αιτούντων και να επαναπροσδιοριστούν οι μηνιαίες καταβολές. Ορισμός μηνιαίων καταβολών για τη διάσωση δυνητικής κύριας κατοικίας.

ΣτΕ (Β') 89/19 : Πρότυπη δίκη - Ελεύθεροι επαγγελματίες - Τέλος επιτηδεύματος. Άσκηση προσφυγής από Δικηγόρο προς ακύρωση της σιωπηρής απόρριψης της ενδικοφανούς προσφυγής του κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και κατά το μέρος που με αυτήν επεβλήθη σε βάρος του τέλος επιτηδεύματος. Επίλυση του γενικότερου ενδιαφέροντος ζητήματος, που αφορά στην ερμηνεία του δευτέρου εδαφίου της παρ. 3 του άρθρου 31 του Ν. 3986/11. Ελεύθεροι επαγγελματίες, οι οποίοι είχαν μεν προβεί, κατά το παρελθόν, σε έναρξη εργασιών, πλην, όμως, σε επάγγελμα διαφορετικό του ενεστώτος επαγγέλματός τους, εν συνεχεία, όμως, διέκοψαν την επαγγελματική τους δραστηριότητα, εξαιρούνται επί πενταετία από την υποχρέωση καταβολής τέλους επιτηδεύματος για την άσκηση του νέου επαγγέλματός τους, ανεξαρτήτως του αν η αρχική έναρξη εργασιών είχε λάβει χώρα σε χρόνο προγενέστερο της πενταετίας από τη γένεση της σχετικής φορολογικής υποχρέωσης και ανεξαρτήτως του αν ο υπόχρεος είχε συμπληρώσει πέντε έτη ασκήσεως της αρχικής επαγγελματικής του δραστηριότητας. Δεν αρκεί, κατά συνέπεια, για την επιβολή του τέλους επιτηδεύματος μόνη η πάροδος πενταετίας από την έναρξη εργασιών σε άλλο επάγγελμα, όπως εσφαλμένα υποστηρίζει η διοίκηση. Δέχεται την προσφυγή.

ΜονΠρΑθ 928/18 : Αναγκαστική εκτέλεση - Επιταγή προς πληρωμή - Ανακοπή - Αναστολή. Ν. 4335/15. Διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης που επισπεύδεται σε βάρος της αιτούσας δυνάμει της από 4/10/2017 επιταγής προς εκτέλεση για οφειλές της από σύμβαση στεγαστικού δανείου που είχε συνάψει με την καθής τράπεζα. Η ανακοπή επί της οποίας ζητείται η κρινόμενη αναστολή εκτέλεσης είναι ανακοπή του άρθου 933 ΚΠολΔ. Επί άσκησης, όμως, ανακοπής, κατά το άρθ. 933 ΚΠολΔ, σε περίπτωση χρηματικής απαίτησης, δεν προβλέπεται η δυνατότητα χορήγησης αναστολής μετά την κατάργηση, με το Ν. 4335/2015, του άρθρου 938 ΚΠολΔ, το οποίο δεν μπορεί να εφαρμοστεί εν προκειμένω, αφού προσβάλλεται επιταγή προς πληρωμή επιδοθείσα μετά την 1.1.2016. Όμως, στην προκειμένη περίπτωση, χωρεί εφαρμογής το άρθο 731 ΚΠολΔ, περί προσωρινής ρύθμισης της κατάστασης. Για την εφαρμογή του άρθρου 731 ΚΠολΔ, αφενός, θα πρέπει ο οφειλέτης να επικαλεσθεί και να αποδείξει πρακτικά αδήριτη ανάγκη, αφετέρου, την ύπαρξη ασφαλιστέου δικαιώματος, και τέτοιο δεν είναι η εκκρεμότητα της κύριας δίκης, η οποία ανοίχθηκε με την άσκηση της ανακοπής του άρθρου 933 ΚΠολΔ. Η αναφορά της αιτούσας στην ανακοπή, ότι διατηρεί κατά της καθ’ ης, ανταπαίτηση, την οποία πρότεινε σε συμψηφισμό συνιστά την ύπαρξη, τέτοιου, ασφαλιστέου δικαιώματος. Στην περίπτωση αυτή προϋποτίθεται η ύπαρξη βάσιμου λόγου ανακοπής, κατά της επισπευδόμενης εκτέλεσης. Εν προκειμένω, πιθανολογείται ότι θα ευδοκιμήσει ο λόγος, περί συμψηφισμού, όπως και ότι η συνέχιση της εκτέλεσης θα προκαλέσει στην αιτούσα ανεπανόρθωτη βλάβη. Δεκτή η αίτηση αναστολής.