ΕΔΔΑ 2.3.2017, Παρουτσάς και άλλοι κατά Ελλάδας (34639/09) (κατόπιν της απόφασης ΣτΕ Ε΄ Τμ. 3973/2008) Ένδικη προστασία (άρ. 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ – αστικό σκέλος) – Ενδικοφανής προσφυγή – Εμπρόθεσμο – Απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής και, περαιτέρω, της αίτησης ακυρώσεως, λόγω εκπρόθεσμης άσκησης ένστασης κατά έκθεσης αυτοψίας αυθαίρετων εργασιών κατεδάφισης κτιρίου και επιβολής σχετικού προστίμου

ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ - 188/2016 ΕΦ ΠΑΤΡ (- Όπλα. Ναρκωτικά. Ένταξη ως μέλος σε εγκληματική οργάνωση για τη διάπραξη από κοινού και κατά μόνας της εισαγωγής, κατοχής, μετασκευής, εμπορίας, προμήθειας και μεταφορά όπλων με σκοπό τη διάθεσή τους σε τρίτους για διάπραξη κακουργημάτων. Διακεκριμένη περίπτωση της από κοινού και κατά μόνας κατοχής, μεταφοράς, εμπορίας, προμήθειας όπλων και πυρομαχικών με σκοπό τη διάθεσή τους σε τρίτους για διάπραξη κακουργημάτων. Παράνομη κατοχή όπλου. Προμήθεια και κατοχή ναρκωτικών για αποκλειστικά ιδία χρήση. Κατ’ εξακολούθηση διακίνηση ναρκωτικών υπό τη μορφή της κατοχής και πώλησης. Πραγματικά περιστατικά. Ποινική Δικονομία. Προσωρινή κράτηση και προϋποθέσεις επιβολής της. Προϋποθέσεις αντικατάστασής της με περιοριστικούς όρους. Περάτωση της ανάκρισης για τα κακουργήματα του άρθ. 308 Α ΚΠΔ.
ΕΔΔΑ 2.3.2017, Παρουτσάς και άλλοι κατά Ελλάδας (34639/09)
(κατόπιν της απόφασης ΣτΕ Ε΄ Τμ. 3973/2008)
Ένδικη προστασία (άρ. 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ – αστικό σκέλος) – Ενδικοφανής προσφυγή – Εμπρόθεσμο – Απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής και, περαιτέρω, της αίτησης ακυρώσεως, λόγω εκπρόθεσμης άσκησης ένστασης κατά έκθεσης αυτοψίας αυθαίρετων εργασιών κατεδάφισης κτιρίου και επιβολής σχετικού προστίμου

(Α) Σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 2 του π.δ. 267/1998, κάθε ενδιαφερόμενος έχει δικαίωμα, μέσα σε ανατρεπτική προθεσμία 30 ημερών από την ημερομηνία τοιχοκόλλησης της έκθεσης αυτοψίας, να υποβάλλει ένσταση – Με την απόφαση ΣτΕ 3973/2008 κρίθηκε ότι η διάταξη αυτή είναι εφαρμοστέα όχι μόνο στην ανέγερση και διατήρηση αυθαιρέτου, αλλά, κατ’ αναλογίαν, και στην περίπτωση αυθαιρέτων οικοδομικών εργασιών κατεδάφισης – Λόγος ακυρώσεως ότι δεν έγινε, εν προκειμένω, τοιχοκόλληση της έκθεσης αυτοψίας διότι το ακίνητο είχε κατεδαφιστεί και δεν υπήρχαν τοίχοι για την τοιχοκόλληση, στοιχείο που είναι εξ ορισμού απαραίτητο για αυτό το είδος γνωστοποίησης – Απόρριψη του λόγου από το Εφετείο με την αιτιολογία, αφενός, ότι από την έκθεση αυτοψίας, στην οποία αναφέρεται «στάδιο εργασιών : εν εξελίξει», προκύπτει ότι η κατεδάφιση δεν είχε ολοκληρωθεί πλήρως, και αφετέρου ότι η πραγματοποίηση της τοιχοκόλλησης βεβαιώνεται με την πράξη τοιχοκόλλησης, που φέρει ημερομηνία και υπογράφεται από τους υπαλλήλους της Διεύθυνσης Πολεοδομίας, οι οποίοι ενέργησαν και την αυτοψία, ότι η πράξη αυτή, ως δημόσιο έγγραφο που συντάχθηκε από τα αρμόδια δημόσια όργανα κατά την άσκηση των διατεταγμένων καθηκόντων τους, αποτελεί πλήρη απόδειξη για όσα βεβαιώνονται σε αυτή ότι έγιναν από τα ίδια ή ενώπιον τους και ότι ανταπόδειξη χωρεί μόνο με προσβολή του δημοσίου αυτού εγγράφου ως πλαστού – Η ανωτέρω κρίση θεωρήθηκε νόμιμη με τη ΣτΕ 3973/2008, με την οποία απορρίφθηκε ο λόγος έφεσης ότι η εκκαλούμενη απόφαση, μη δεχθείσα την ακυρότητα της τοιχοκόλλησης, προσέβαλε το άρθρο 6 ΕΣΔΑ – Ειδικότερα, το ΣτΕ έκρινε ότι η ως άνω προβλεπόμενη στο νόμο τοιχοκόλληση, ενόψει του αντικειμένου των εκθέσεων αυτοψίας, αποτελεί πρόσφορο τρόπο γνωστοποίησης στον ενδιαφερόμενο της σχετικής πράξης, κατά της οποίας θεσπίζεται δικαίωμα να κατατεθεί ενδικοφανής προσφυγή
(B) Η παραπάνω διάταξη, στο μέτρο που θεσπίζει αμάχητο τεκμήριο γνωστοποίησης, είναι υπερβολικά ανελαστική – Συναφώς, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ποικιλομορφία των καταστάσεων και το ενδεχόμενο να υπήρξε πραγματικό εμπόδιο στη λήψη γνώσης της έκθεσης αυτοψίας – Συνεπώς, θα έπρεπε να γίνει δεκτό ότι το τεκμήριο είναι μαχητό και ότι μπορεί να ανατραπεί όχι μόνο σε περίπτωση ανωτέρας βίας αλλά και όταν ο ενδιαφερόμενος αποδεικνύει ότι δεν έλαβε γνώση της έκθεσης, λόγω αντικειμενικών γεγονότων, που καθιστούσαν αδύνατη τη λήψη γνώσης – Εν προκειμένω, μολονότι ο προσφεύγων προέβαλε σοβαρά επιχειρήματα προς τεκμηρίωση του ισχυρισμού του ότι δεν τήρησε την οριζόμενη προθεσμία, διότι κάτι τέτοιο δεν του ήταν δυνατό, τα εθνικά δικαστήρια θεώρησαν επαρκή τον επίμαχο τρόπο γνωστοποίησης δια τοιχοκόλλησης – Ο προσφεύγων διατάχθηκε από την Πολεοδομία, με πράξη της 8.5.2002, να προβεί σε ορισμένες εργασίες κατεδάφισης εντός 30 ημερών, περαιτέρω δε, έγινε μεν έλεγχος από τους αρμόδιους υπαλλήλους την 31.5.2002, αλλά η επίμαχη έκθεση αυτοψίας (με την οποία διαπιστώθηκαν εργασίες κατεδάφισης πέραν εκείνων που είχε διατάξει η Πολεοδομία)  τοιχοκολλήθηκε την 21.6.2002 – Εφόσον οι εργασίες κατεδάφισης ήταν σε εξέλιξη την 31.5.2002, όπως βεβαιώνεται στην έκθεση αυτή, πιθανολογείται σφόδρα ότι οι εν λόγω εργασίες είχαν ολοκληρωθεί ή είχαν φθάσει σε πολύ προχωρημένο στάδιο κατά το χρονικό σημείο της τοιχοκόλλησης – Συνεπώς, ήταν πολύ μικρή η πιθανότητα προσφεύγων να έλαβε τότε γνώση της επίμαχης πράξης – Υπό τα ανωτέρα δεδομένα, υπήρξε υπέρμετρος περιορισμός του δικαιώματος του προσφεύγοντος για πρόσβαση σε δικαστήριο – Διαπιστώνεται παραβίαση του άρθρου 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ

Σχόλια