ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ - ΑΠ Απόφαση 149 / 2010 - Θέμα Ακυρότητα απόλυτη, Ναρκωτικά. Περίληψη: Καταδικαστική απόφαση για απλή συνέργεια σε από κοινού μεταφορά ναρκωτικών ουσιών. Απόρριψη λόγου αναιρέσεως για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας από τη λήψη υπόψη προανακριτικών απολογιών που δεν αναγνώσθηκαν, γιατί η ακυρότητα αυτή έχει αποτραπεί, αφού

ΑΠ Απόφαση 1029 / 2014    (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Κληρονομία . Περίληψη: Η εγκατάσταση με διαθήκη αναγκαίου κληρονόμου σε μόνη την επικαρπία κληρονομιαίου ή κληρονομιαίων ακινήτου, η ψιλή κυριότητα των οποίων καταλείπεται σε άλλους, αποτελεί περιορισμό της νόμιμης μοίρας του, που θεωρείται, κοντά το μέρος του τη βαρύνει, σαν να μην έχει γραφεί, και ο μεριδούχος δικαιούται τα κληρονομιαία ακίνητα κατά πλήρη κυριότητα ως προς το ποσοστό της νόμιμης μοίρας του και επιπλέον, εφόσον δεν υπάρχει αντίθετη διάταξη στη διαθήκη, και την επικαρπία, στην οποία εγκαταστάθηκε. Ειδικοί ερμηνευτικοί ή συμπληρωματικοί κανόνες επί δικαιοπραξιών προηγούνται των γενικών ερμηνευτικών κανόνων των άρθρων 173 και 200 ΑΚ 
Απόφαση 149 / 2010    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Θέμα
Ακυρότητα απόλυτη, Ναρκωτικά.
Περίληψη:

Καταδικαστική απόφαση για απλή συνέργεια σε από κοινού μεταφορά ναρκωτικών ουσιών. Απόρριψη λόγου αναιρέσεως για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας από τη λήψη υπόψη προανακριτικών απολογιών που δεν αναγνώσθηκαν, γιατί η ακυρότητα αυτή έχει αποτραπεί, αφού δεν προέκυψε ότι οι προανακριτικές απολογίες λήφθηκαν αμέσως υπόψη από το δικαστήριο για το σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως ως προς τη συνδρομή των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, για το οποίο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο, αλλά η κρίση για την ενοχή στηρίχθηκε στα λοιπά αποδεικτικά μέσα.


Αριθμός 149/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο-Εισηγητή και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ..., που παρέστη με ..., για αναίρεση της 20/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ιωαννίνων, με συγκατηγορούμενους τους 1)... και 2)....

Το Πενταμελές Εφετείο Ιωαννίνων, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Ιουνίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 946/2009.

Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 171 παρ. 1 στοιχ. δ', 329, 331, 333 παρ. 2, 358, 364 και 369 ΚΠοινΔ, προκύπτει ότι αν ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας, για το σχηματισμό της κρίσεώς του ως προς την ενοχή του κατηγορουμένου, έγγραφο που δεν αναγνώσθηκε κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, δημιουργείται απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, η οποία ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Α' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, διότι αποστερείται έτσι ο κατηγορούμενος του δικαιώματος να εκθέσει τις απόψεις του και να προβεί σε παρατηρήσεις σχετικά με το αποδεικτικό αυτό μέσο, σύμφωνα με το άρθρο 358. Από την άποψη αυτή, στην έννοια του εγγράφου περιλαμβάνονται και οι προανακριτικές και ανακριτικές καταθέσεις μαρτύρων, καθώς και η προανακριτική και ανακριτική απολογία του κατηγορουμένου. Η ακυρότητα αυτή αποτρέπεται, αν το περιεχόμενο του εγγράφου, που δεν αναγνώσθηκε στο ακροατήριο, προκύπτει από άλλα αποδεικτικά στοιχεία, το δε έγγραφο αναφέρεται απλώς ιστορικά στο αιτιολογικό της αποφάσεως, χωρίς να έχει ληφθεί αμέσως υπόψη από το δικαστήριο για το σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως ως προς τη συνδρομή των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, για το οποίο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο. Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ` αριθ. 20/2009 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Ιωαννίνων, καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ... για τις πράξεις α) της απλής συνέργειας σε από κοινού μεταφορά ναρκωτικών ουσιών, που συνίστατο στο ότι αυτός, στις ..., ως οδηγός του με αριθ. κυκλ. ...ΙΧΕ αυτοκινήτου, συνόδευε και προπορευόταν του με αριθ. κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, με σκοπό να διευκολύνει τους συγκατηγορουμένους του ... και ..., οι οποίοι, ενεργώντας από κοινού, μετέφεραν, με το ως άνω αυτοκίνητο, στο έδαφος της Ελληνικής Επικράτειας από το ... προς την ...ποσότητα ακατέργαστης ινδικής κάνναβης συνολικού βάρους 76 κιλών και 900 γραμμαρίων, συγκεκριμένα δε έλεγχε την περιοχή και τη διαδρομή και, μέσω του κινητού του τηλεφώνου, ειδοποιούσε τους ανωτέρω για τυχόν παρουσία αστυνομικών μπλόκων και β) της προμήθειας και κατοχής ναρκωτικών ουσιών προς ιδία αποκλειστική χρήση, πράξεις που τέλεσε με το ελαφρυντικό του εντίμου προτέρου βίου, και του επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλακίσεως 4 ετών και 1 μηνός και χρηματική ποινή 20.000 €. Στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το δικάσαν Εφετείο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων (ενόρκων καταθέσεων μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης, αναγνωσθέντων εγγράφων, πρακτικών πρωτόδικης αποφάσεως, απολογιών κατηγορουμένων), δέχθηκε, ανελέγκτως, κατά λέξη, μεταξύ άλλων, και τα εξής: "...Ο δεύτερος κατηγορούμενος συμφώνησε ακόμα με τον τρίτο (τον αναιρεσείοντα) να τον βοηθήσει στην εκτέλεση του εγκληματικού του σκοπού και να συμβάλει στην ασφαλή πραγμάτωση της μεταφοράς των ναρκωτικών έναντι αμοιβής 450 ευρώ, και να ενεργήσει ως προπομπός, όπως και πράγματι ενήργησε. Καθόσον αποδείχθηκε ότι ο τρίτος κατηγορούμενος προπορευόταν του οχήματος που μετέφεραν οι δύο πρώτοι κατηγορούμενοι τα ναρκωτικά, οδηγώντας αυτοκίνητο, ώστε να ελέγχει την παρουσία αστυνομικών κατά τις διαδρομές και να ειδοποιεί τους προαναφερόμενους μεταφορείς που ακολουθούσαν με τη χρήση του κινητού τηλεφώνου του, για να λαμβάνουν τα κατάλληλα προφυλακτικά μέτρα προς αποφυγή του εντοπισμού και της σύλληψής τους. Τέτοιο τηλεφώνημα διαπιστώθηκε ότι έγινε από το κινητό τηλέφωνο του τρίτου κατηγορουμένου στο κινητό τηλέφωνο του δεύτερου κατηγορουμένου, λίγα λεπτά πριν από τον έλεγχο των αστυνομικών. Δεν αποδείχθηκε ο ισχυρισμός των κατηγορουμένων ότι η συμφωνία ήταν να μεταφέρουν λαθραία τσιγάρα και ότι αναγκάστηκαν να παραλάβουν τα ναρκωτικά, επειδή τους απείλησαν οι Αλβανοί που τα φόρτωσαν στο πρώτο αυτοκίνητο, καθόσον τα περιστατικά αυτά κανένας δεν τα επικαλέσθηκε κατά την προανακριτική τους απολογία, άλλωστε από το ...που τα φόρτωσαν μέχρι το σημείο ελέγχου των αστυνομικών ταξίδευαν δύο ώρες, έτσι ώστε είχαν τη δυνατότητα, αν ήταν αληθής ο παραπάνω ισχυρισμός τους να τα πετάξουν". Και ναι μεν, όπως προκύπτει από την επιτρεπτή, για τον έλεγχο της βασιμότητας του μοναδικού λόγου αναιρέσεως, επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλομένης αποφάσεως, οι προανακριτικές απολογίες του αναιρεσείοντος και των συγκατηγορούμενων του δεν αναφέρονται στα πρακτικά μεταξύ των αναγνωσθέντων εγγράφων, ούτε προκύπτει από οποιοδήποτε άλλο στοιχείο ότι αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο του δικαστηρίου ολόκληρες ή περικοπές τους. Πλην, από τα αυτά πρακτικά προκύπτει ότι ο αναιρεσείων δεν προέβαλε προς υπεράσπισή του, στο ακροατήριο, ότι και αυτός είχε συμφωνήσει τη μεταφορά λαθραίων τσιγάρων και ότι, κατόπιν απειλών από μέρους των Αλβανών, αναγκάστηκαν οι κατηγορούμενοι να παραλάβουν ναρκωτικά και, επομένως, ο ως άνω ισχυρισμός δεν τον αφορά. Άλλωστε, από το σύνολο των παραδοχών της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι το Πενταμελές Εφετείο στήριξε την κρίση του για την ενοχή του αναιρεσείοντος στα λοιπά αποδεικτικά μέσα (μάρτυρες, έγγραφα, απολογίες) και όχι ευθέως στις προανακριτικές απολογίες του ιδίου και των συγκατηγορουμένων του, οι οποίες δεν θεμελίωσαν την ενοχή του για τις πράξεις για τις οποίες καταδικάστηκε. Σύμφωνα, λοιπόν, με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, η απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας από την αναφορά στο σκεπτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως των προανακριτικών απολογιών του αναιρεσείοντος και των συγκατηγορουμένων του, που δεν αναγνώσθηκαν, έχει αποτραπεί, αφού αυτές δεν έχουν ληφθεί αμέσως υπόψη από το δικαστήριο για το σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως ως προς τη συνδρομή των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των εγκλημάτων, για τα οποία κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο. Επομένως, ο μοναδικός, από το άρθρο 510§1 περ. Α' ΚΠΔ, λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας από τη στήριξη της περί ενοχής του κρίση στην προανακριτική του απολογία που δεν αναγνώσθηκε, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 10 Ιουνίου 2009 (υπ' αριθ. πρωτ. 4818/2009) αίτηση του ..., για αναίρεση της υπ` αριθ. 20/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ιωαννίνων. Και
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Δεκεμβρίου 2009.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Ιανουαρίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Σχόλια