ΠΟΙΝΙΚΟ - ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ - ΑΠ 1711/2019 - Έκδοση πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων
Εικονικό είναι το στοιχείο που
εκδίδεται για συναλλαγή ανύπαρκτη στο σύνολο της ή για μέρος αυτής ή για
συναλλαγή που πραγματοποιήθηκε από πρόσωπα διαφορετικά από αυτά που ..
αναγράφονται στο στοιχείο ή το ένα από αυτά είναι άγνωστο φορολογικώς
πρόσωπο, με την έννοια ότι δεν έχει δηλώσει την έναρξη του επιτηδεύματος
του ούτε έχει θεωρήσει στοιχεία στην κατά τόπο αρμόδια, σύμφωνα με την
αναγραφόμενη στο στοιχείο διεύθυνση, δημόσια οικονομική υπηρεσία.
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές:
Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Γεώργα,
Ιωάννη Μαγγίνα, Ερωτόκριτο Ερωτοκρίτου και Μαρία Κουβίδου - Εισηγήτρια,
Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση
στο Κατάστημά του στις 9 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία της
Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Όλγας Σμυρλή (γιατί κωλύεται ο
Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου, για να δικάσει
την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Γ. Χ. του Ι., κατοίκου
..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του ..., για αναίρεση της υπ'αριθ.6507/2018 αποφάσεως του Β'Τριμελούς
Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών. Το Β'Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων
Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ'
αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για
τους λόγους που αναφέρονται στην από 1η Ιουλίου 2019 αίτησή του
αναιρέσεως η οποία ασκήθηκε με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του
Αρείου Πάγου στη 01.07.2019 και έλαβε αριθμό πρωτοκόλλου 7395/2019, η
οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1043/19.
Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που
πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να επιβληθούν
τα έξοδα στον αναιρεσείοντα και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του
αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 352
και 353 του Κ.Ποιν.Δ, παρέχεται και στον κατηγορούμενο το δικαίωμα να
ζητήσει αναβολή της δίκης νια κρείσσονες αποδείξεις, εναπόκειται όμως
στην κυριαρχική κρίση του δικαστηρίου να διατάξει την εν λόγω αναβολή,
αν κρίνει ότι οι αποδείξεις αυτές είναι αναγκαίες, για να μορφώσει την
κατά το άρθρο 177 του ίδιου Κώδικα δικανική του πεποίθηση. Η ειδική,
κατά τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ και
εμπεριστατωμένη αιτιολογία, από την έλλειψη της οποίας ιδρύεται λόγος
αναιρέσεως κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Ποιν.Δ, απαιτείται
όχι μόνο για την απόφαση περί της ενοχής, δηλαδή την καταδικαστική ή
απαλλακτική για την κατηγορία απόφαση του δικαστηρίου, αλλά για όλες τις
αποφάσεις, ανεξαρτήτως αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η
έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του
δικαστή που τις εξέδωσε. Έτσι, η παρεμπίπτουσα απόφαση, που απορρίπτει
αίτηση του κατηγορουμένου περί αναβολής της δίκης για κρείσσονες
αποδείξεις, πρέπει να είναι ιδιαίτερα αιτιολογημένη, υπό την προϋπόθεση
ότι υποβάλλεται παραδεκτά και είναι ορισμένη. Διαφορετικά, ιδρύεται ο
ανωτέρω λόγος αναίρεσης, για ελλιπή αιτιολογία. Κατά δε τη διάταξη του
άρθρου 171 παρ. 1 στοιχ. δ'του Κ.Ποιν.Δ ,απόλυτη ακυρότητα, που
λαμβάνεται και αυτεπαγγέλτως υπόψη από το δικαστήριο σε κάθε στάδιο της
διαδικασίας και στον Άρειο Πάγο ακόμη και ιδρύει τον από το άρθρο 510
παρ. 1 στοιχ. Α του Κ.Ποιν.Δ λόγο αναίρεσης, προκαλείται και αν δεν
τηρηθούν οι διατάξεις που καθορίζουν την εμφάνιση, την εκπροσώπηση και
την υπεράσπιση του κατηγορουμένου και την άσκηση των δικαιωμάτων που του
παρέχονται από το νόμο, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των
Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των θεμελιωδών Ελευθεριών και το Διεθνές
Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα. Επιπλέον, η απόρριψη
χωρίς ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία παραδεκτού αιτήματος
αναβολής, επειδή συνάπτεται άμεσα με την ανάγκη νόμιμης απόδειξης της
ενοχής του κατηγορουμένου, προσβάλλει το δικαίωμα για δίκαιη δίκη και
του τεκμηρίου αθωότητας αυτού, κατά τα άρθρα 6 παρ.1,2 και 3 περ. δ' της
ΕΣΔΑ και 14 παρ.2 του Δ.Σ.Α.Π.Δ., επιφέρει, σε συνδυασμό με το άρθρο
171 παρ. 1 περ. δ' Κ.Ποιν.Δ., απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο
ακροατήριο και στοιχειοθετεί τον λόγο αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ.1
στοιχ. Α' Κ.Ποιν.Δ. Τέλος εφόσον απορριφθεί το αίτημα αυτό χωρίς ειδική
και εμπεριστατωμένη αιτιολογία και στη συνέχεια, μετά από έρευνα του
βάσιμου της κατηγορίας, κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος, ιδρύεται ο
αναιρετικός λόγος του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Η' (και ήδη Θ') ΚΠοινΔ,
με τη μορφή της αρνητικής υπέρβασης εξουσίας. Στην προκείμενη περίπτωση,
από την επιτρεπτή, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, επισκόπηση
των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης 6507/2018 του Τριμελούς
Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, προκύπτουν τα ακόλουθα:
Ο κατηγορούμενος, Χ. Γ. του Ι., δια του
συνηγόρου που τον εκπροσώπησε, Κίμωνα Ευαγγελάτου, πριν την έναρξη της
αποδεικτικής διαδικασίας, υπέβαλε αίτημα αναβολής για κρείσσονες
απόδειξεις, προκειμένου να κληθούν ως μάρτυρες, α) η συντάξασα την
έκθεση ελέγχου εφοριακός υπάλληλος Χ. Σ., διότι από το περιεχόμενο της
έκθεσης δεν διευκρινίζεται πώς διαπιστώθηκε ότι το άτομο που προσήλθε
στις 6-11-2001 στη Δ.Ο.Υ ..., προσκομίζοντας πλαστή ταυτότητα είναι ο
κατηγορούμενος και β) η υπάλληλος της άνω Δ.Ο.Υ Μ. Α., προκειμένου να
καταθέσει, αν το άτομο που της προσκόμισε την πλαστή ταυτότητα είναι ο
κατηγορούμενος Γ. Χ. του Ι.. Το αίτημα αυτό απορρίφθηκε από το
Δικαστήριο της ουσίας, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, με την
εξής αιτιολογία : "Στην προκείμενη περίπτωση, από τη μέχρι τώρα
διαδικασία στο ακροατήριο δεν έχει αποδειχθεί ότι είναι απαραίτητη η
παρουσία της υπαλλήλου της Δ.Ο.Υ Χ. Σ., η οποία σύμφωνα με το αναγνωσθέν
έγγραφο της ΑΑΔΕ , Δ.Ο.Υ ..., έχει συντάξει τη σχετική έκθεση ελέγχου
,που αποτελεί έγγραφο της δικογραφίας και θα αναγνωσθεί στο ακροατήριο,
προκειμένου να εξετασθεί ως μάρτυρας για την εναντίον του κατηγορουμένου
κατηγορία, ούτε και η άλλη υπάλληλος της Δ.Ο.Υ ... ". Από την επιτρεπτή
επισκόπηση, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, της με ημερομηνία
θεώρησης από 7-11-2011 Έκθεσης Ελέγχου, η οποία αναγνώστηκε στο
Δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση ,υπογράφεται δε από τη
Χ. Σ. ως ελεγκτή, για τα κρίσιμο θέμα, αν ο κατηγορούμενος είναι το
πρόσωπο που εμφανίστηκε με την πλαστή ταυτότητα, αναγράφεται ότι,
φορολογούμενος με στοιχεία ταυτότητας Χ. Γ.Σ. του Ι..,Α.Φ.Μ 1...529,
προσήλθε στις 11-10-2001 στη Β'Δ.Ο.Υ ... και δήλωσε έναρξη επιτηδεύματος
με έδρα την ..., επί της οδού ... και αντικείμενο εργασιών "Λιανικό
εμπόριο ειδών ιματισμού" και στις 6/11/2001 και πάλι στην ίδια Δ.Ο.Υ.,
προκειμένου να δηλώσει την ίδρυση υποκαταστήματος επί της οδού ... στην
... και με αντικείμενο εργασιών "Εμπόριο Χριστουγεννιάτικων Ειδών", όμως
η υπάλληλος του μητρώου Μ. Α.. διαπίστωσε ότι η ταυτότητα που
χρησιμοποίησε ο ανωτέρω για την έναρξη κεντρικού και υποκαταστήματος
ήταν πλαστή, γεγονός που επιβεβαιώθηκε και από την προανάκριση του
Αστυνομικού Τμήματος ..., περαιτέρω δε, υπό τον τίτλο "ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ
ΣΔΟΕ", ότι σύμφωνα με το με αριθμό πρωτ. 38349/27-11-01 πληροφοριακό
δελτίο του ΣΔΟΕ …, το άτομο που προέβη στις παραπάνω ενέργειες είναι ο
Χ. Γ. του Ι.. Δηλαδή, περιέχονται στην έκθεση αυτή στοιχεία ικανά για να
μορφώσει το Δικαστήριο τη δικανική του πεποίθηση για το ανωτέρω θέμα.
Για την ανάγνωση της έκθεσης, μεταξύ των άλλων αναγνωσθέντων εγγράφων,
δεν προβλήθηκε καμία αντίρρηση, ούτε υποβλήθηκε και πάλι το ίδιο αίτημα
αναβολής μετά το πέρας της αποδεικτικής διαδικασίας.
Συνεπώς, η ανωτέρω αιτιολογία, που για
την απόρριψη του προαναφερθέντος αιτήματος αναβολής βασίζεται στο κατά
τα άνω αναγνωστέο έγγραφο, είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, με την
απόρριψη δε αυτή δεν παραβιάσθηκαν τα, κατ' άρθρα 171 παρ. 1δ' Κ.Ποιν.Δ.
και 6 παρ.3δ της ΕΣΔΑ και 14 παρ.2 του Δ.Σ.Α.Π.Δ., υπερασπιστικά
δικαιώματα του κατηγορουμένου, ούτε επήλθε ακυρότητα της διαδικασίας,
ούτε με την έρευνα της βασιμότητας της κατηγορίας το Δικαστήριο υπερέβη
εξουσία που του δίνει ο νόμος.
Συνεπώς, ο σχετικός [πρώτος] λόγος της
κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Α', Δ', Θ'
Κ.Ποιν.Δ., κατ'εκτίμηση αυτού, για απόλυτη ακυρότητα, έλλειψη ειδικής
και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και υπέρβαση εξουσίας είναι αβάσιμος.
Κατά τις διατάξεις του άρθρου 19 παρ. 1
εδ. α' και 4 του Ν. 2523/1997 Διοικητικές και ποινικές κυρώσεις στη
φορολογική νομοθεσία και άλλες διατάξεις", που δεν μεταβλήθηκαν με τις
τροποποιήσεις που επήλθαν στη συνέχεια στον άνω νόμο με τα άρθρα 40 παρ.
1 Ν. 3220/2004 και 3 παρ. 2 του Ν. 3943/2011, "1. Όποιος εκδίδει πλαστά
ή εικονικά φορολογικά στοιχεία, καθώς και όποιος αποδέχεται εικονικά
φορολογικά στοιχεία ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξάρτητα από το αν
διαφεύγει ή μη την πληρωμή φόρου, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης
τουλάχιστον τριών (3) μηνών.... 4. Εικονικό είναι το στοιχείο που
εκδίδεται για συναλλαγή ανύπαρκτη στο σύνολο της ή για μέρος αυτής ή για
συναλλαγή που πραγματοποιήθηκε από πρόσωπα διαφορετικά από αυτά που
αναγράφονται στο στοιχείο ή το ένα από αυτά είναι άγνωστο φορολογικώς
πρόσωπο, με την έννοια ότι δεν έχει δηλώσει την έναρξη του επιτηδεύματος
του ούτε έχει θεωρήσει στοιχεία στην κατά τόπο αρμόδια, σύμφωνα με την
αναγραφόμενη στο στοιχείο διεύθυνση, δημόσια οικονομική υπηρεσία.
Εικονικό είναι επίσης το στοιχείο που φέρεται ότι εκδόθηκε ή έχει ληφθεί
από εικονική εταιρία, κοινοπραξία, κοινωνία ή άλλη οποιασδήποτε μορφής
επιχείρηση ή από φυσικό πρόσωπο για το οποίο αποδεικνύεται ότι είναι
παντελώς αμέτοχο με τη συγκεκριμένη συναλλαγή ,οπότε στην τελευταία αυτή
περίπτωση η σχετική διοικητική κύρωση επιβάλλεται, καθώς και η ποινική
δίωξη ασκείται κατά του πραγματικού υπευθύνου που υποκρύπτεται ....".
Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι για τη στοιχειοθέτηση του ανωτέρω
εγκλήματος, που συνιστά μία από τις προβλεπόμενες στο νόμο περιπτώσεις
φοροδιαφυγής, απαιτείται, αντικειμενικώς, η έκδοση από τον δράστη
πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων ή η αποδοχή εικονικών
φορολογικών στοιχείων ή η νόθευση γνήσιων φορολογικών στοιχείων.
Εικονικό δε είναι και το φορολογικό στοιχείο, εκτός άλλων, όταν
εκδίδεται για συναλλαγή που πραγματοποιήθηκε από πρόσωπα διαφορετικά από
αυτά που αναγράφονται στο στοιχείο, καθώς επίσης όταν το στοιχείο που
φέρεται ότι εκδόθηκε ή έχει ληφθεί από φυσικό πρόσωπο, για το οποίο
αποδεικνύεται ότι είναι παντελώς αμέτοχο στη συγκεκριμένη συναλλαγή,
οπότε η ποινική δίωξη ασκείται κατά του πραγματικού υπευθύνου που
υποκρύπτεται. Υποκειμενικώς, απαιτείται δόλος, ο οποίος περιλαμβάνει τη
γνώση, έστω και με την έννοια της αμφιβολίας, της πλαστότητας ή της
εικονικότητας των φορολογικών στοιχείων και, στην αποδοχή, της
εικονικότητας αυτών και περαιτέρω τη θέληση ή αποδοχή του δράστη να
προβεί στην έκδοση ή αποδοχή των πλαστών ή εικονικών φορολογικών
στοιχείων ή στη νόθευση γνήσιων στοιχείων. Ήδη, με το άρθρο 8 του Ν. 4337/2015
(Φ.Ε.Κ. Α 129/17-10- 2015), αντικαταστάθηκαν οι παραπάνω διατάξεις με
την αντίστοιχη ρύθμιση του άρθρου 66 παρ. 5, που προστέθηκε στο Ν
4174/2013 "Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας κλπ", με την οποία
προβλέπονται τα εξής: "(εδ. α') Όποιος εκδίδει πλαστά ή εικονικά
φορολογικά στοιχεία, καθώς και όποιος αποδέχεται εικονικά φορολογικά
στοιχεία ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξάρτητα από το αν διαφεύγει ή μη
την πληρωμή φόρου, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών (3)
μηνών, εκτός και αν τα φορολογικά στοιχεία χρησιμοποιήθηκαν για τη
διάπραξη ή την υποστήριξη κάποιας από τις πράξεις των παραγράφων 1 έως
4, οπότε ο δράστης τιμωρείται μόνο για την τελευταία ως αυτουργός ή
συμμέτοχος, (εδ. β') Ειδικά, όποιος εκδίδει ή αποδέχεται εικονικά
φορολογικά στοιχεία για ανύπαρκτη συναλλαγή στο σύνολο της ή για μέρος
αυτής, τιμωρείται: α) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους, εφόσον η
συνολική αξία των εικονικών φορολογικών στοιχείων υπερβαίνει το ποσό των
εβδομήντα πέντε χιλιάδων (75.000) ευρώ και β) με κάθειρξη έως δέκα (10)
έτη, εφόσον το ως άνω ποσό υπερβαίνει τις διακόσιες χιλιάδες (200.000)
ευρώ. (εδ. γ') Για την κάλυψη των παραπάνω ορίων δεν υπολογίζονται
φορολογικά στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν για τη διάπραξη ή την
υποστήριξη κάποιας από τις πράξεις των παραγράφων 1 έως 4, οπότε ο
δράστης τιμωρείται μόνο για την τελευταία ως αυτουργός ή συμμέτοχος....
(εδ. στ') Εικονικό είναι το φορολογικό στοιχείο που εκδίδεται για
συναλλαγή ανύπαρκτη στο σύνολο της ή για μέρος αυτής ή για συναλλαγή
στην οποία το ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη που αναγράφονται στο στοιχείο
είναι άγνωστο φορολογικώς πρόσωπο, με την έννοια ότι δεν έχει δηλώσει
την έναρξη του επιτηδεύματος του ούτε έχει θεωρήσει στοιχεία στη
Φορολογική Διοίκηση.... (εδ. θ') Δεν είναι εικονικό για τον λήπτη το
φορολογικό στοιχείο το οποίο αφορά πραγματική συναλλαγή, αν το πρόσωπο
του εκδότη είναι διαφορετικό από αυτό που αναγράφεται στο στοιχείο....".
Από τις παραπάνω διατάξεις του άρθρου 66 παρ. 5 εδ. α', β' και γ' του Ν. 4174/2013,
όπως ισχύει, κατά τα άνω, προκύπτει, ότι από 17-10-2015 και εφεξής η
πράξη της έκδοσης πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων, καθώς και
της αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων ή της νόθευσης τέτοιων
στοιχείων, έχει γίνει ανέγκλητη στην περίπτωση που ο υπαίτιος
χρησιμοποίησε τα εν λόγω φορολογικά στοιχεία για την τέλεση ή υποστήριξη
άλλης πράξης φοροδιαφυγής του άρθρου 66 παρ. 1 έως 4 του ίδιου νόμου
(δηλαδή αποφυγής πληρωμής φόρου εισοδήματος κλπ, φόρου προστιθέμενης
αξίας κλπ και φόρου πλοίων), οπότε δεν είναι πλέον αυτοτελώς κολάσιμη,
αλλά απορροφάται από την άλλη εγκληματική φορολογική πράξη, η οποία
καλύπτει και την απαξία της πρώτης. Η ρύθμιση αυτή προϋποθέτει, ότι
χρησιμοποιήθηκαν πράγματι για τη διάπραξη ή την υποστήριξη κάποιας από
τις πράξεις φοροδιαφυγής των παραγράφων 1 έως 4 του άρθρου 66 του
Ν.4174/2013, καθώς και ότι ο κατηγορούμενος έχει ήδη καταδικασθεί για τη
διάπραξη ή την υποστήριξη κάποιας από τις πράξεις αυτές ή ότι έχει
ασκηθεί και εκκρεμεί σε βάρος του ποινική δίωξη για τις εν λόγω πράξεις
και δεν ισχύει στις περιπτώσεις που ο υπαίτιος χρησιμοποίησε μεν τα
εικονικά φορολογικά στοιχεία για τη διάπραξη ή την υποστήριξη κάποιας
από τις πράξεις των παραγράφων 1 έως 4, πλην όμως δεν καταδικάσθηκε ούτε
έχει ασκηθεί σε βάρος του σχετική ποινική δίωξη. Εξάλλου, η
καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, από τα άρθρα 93 παρ. 3 του
Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία,
η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1
στοιχ. Δ' Κ.Ποιν.Δ, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και
χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, που
αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η
κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και
υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο καταδικάστηκε ο
κατηγορούμενος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις
υπαγωγής των περιστατικών αυτών στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές
διατάξεις. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η
αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της απόφασης, τα
οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, τα δε αποδεικτικά μέσα αρκεί να
προσδιορίζονται γενικώς κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς
να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία
του τί προέκυψε από το καθένα χωριστά, ούτε αξιολογική συσχέτιση και
σύγκριση μεταξύ τους, ενώ δεν είναι αναγκαίο να προσδιορίζεται ποιο
βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσης, ούτε
χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποιο ή ποια αποδεικτικά μέσα
αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή. Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι αναγκαίο, κατ'
αρχήν, να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, αφού αυτός ενυπάρχει στη θέληση
παραγωγής των περιστατικών, που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση
του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τέλεσής του,
διαλαμβάνεται δε αιτιολογία περί αυτού (δόλου) στην κύρια αιτιολογία για
την ενοχή, διότι εξυπακούεται ότι υπάρχει με την τέλεση των πραγματικών
περιστατικών, που συγκροτούν αντικειμενικώς το έγκλημα, εκτός αν
αξιώνονται από το νόμο πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση
του εγκλήματος, όπως η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της
πράξης (άμεσος δόλος) ή ορισμένος περαιτέρω σκοπός (εγκλήματα με
υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση), κάτι που δεν συμβαίνει στο εδώ
εξεταζόμενο έγκλημα της φοροδιαφυγής με τη μορφή της έκδοσης και
αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων, για τη στοιχειοθέτηση του
οποίου ο νόμος αρκείται σε απλό δόλο. Όμως, δεν αποτελούν λόγους
αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και, ειδικότερα, η
εσφαλμένη εκτίμηση και αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των
εγγράφων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού
στοιχείου χωριστά και η παράλειψη συσχέτισης των αποδεικτικών μέσων
μεταξύ τους, καθόσον, στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της
έλλειψης αιτιολογίας ή της εσφαλμένης εφαρμογής του νόμου, πλήττεται η
αναιρετικώς ανέλεγκτη, περί τα πράγματα, κρίση του Δικαστηρίου της
ουσίας.
Στην προκείμενη περίπτωση, όπως
προκύπτει από την προσβαλλόμενη 6507/2018 απόφαση, το Τριμελές Εφετείο
(Πλημμελημάτων) Αθηνών, που την εξέδωσε δικάζοντας σε δεύτερο βαθμό,
δέχθηκε στο σκεπτικό της, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα
πράγματα κρίση του, ότι από τα αποδεικτικά μέσα, που λεπτομερώς, κατ'
είδος, αναφέρει (πρακτικά πρωτοβάθμιας δίκης, έγγραφα), αποδείχθηκαν τα
εξής, κατά λέξη: "Ο κατηγορούμενος Γ. Χ. του Ι., με ΑΔΤ ΑΚ ...897 και ΑΦ
Μ ...961 της Δ.Ο.Υ ..., στις 11-10-2001 υπέβαλε στη Δ.Ο.Υ ... δήλωση
έναρξης επιτηδεύματος με έδρα την ..., επί της οδού ... και αντικείμενο
εργασιών "Λιανικό εμπόριο ειδών ιματισμού", χρησιμοποιώντας πλαστό
δελτίο ταυτότητας, όπου αναφερόταν ως Χ. Γ. του Ι., έλαβε νέο ΑΦ Μ
1...529 και τήρησε βιβλία Β' κατηγορίας. Ακολούθως ο ίδιος ως άνω
κατ/νος προσήλθε στις 6/11/2001 και πάλι στη Δ.Ο.Υ. ..., προκειμένου να
δηλώσει την ίδρυση υποκαταστήματος επί της οδού ... στην Αθήνα και με
αντικείμενο εργασιών "Εμπόριο Χριστουγεννιάτικων Ειδών", προσκομίζοντας
μάλιστα την από 6/11/2001 έκθεση αυτοψίας της Δ.Ο.Υ. .... Όπως εκ των
υστέρων διαπιστώθηκε από την έρευνα υπαλλήλου της Δ.Ο.Υ ..., ο κατ/νος
έκανε έναρξη εργασιών στη Δ.Ο.Υ. ... τόσο για το κεντρικό κατάστημα, όσο
και για το υποκατάστημά του στις 21/11/2001, με τη χρήση πλαστής
ταυτότητας ως Χ. Γ. του Ι., γεγονός το οποίο επιβεβαιώθηκε από την
διενεργηθείσα προανάκριση του Α.Τ. .... Ακολούθως, μετά τη διαπίστωση
των ανωτέρω, το ΣΔΟΕ προέβη στις 23/11/2001 σε κατάσχεση των
αναφερόμενων στην αναγνωστέα έκθεση ελέγχου βιβλίων της επιχείρησης του
κατ/νου, που βρέθηκαν στο υποκατάστημα επί της οδού ... στην … και μετά
από έλεγχο που διενεργήθηκε στα Τμήματα Εισοδήματος και ΦΠΑ της ως άνω
Δ.Ο.Υ. διαπιστώθηκε ότι δεν έχουν υποβληθεί δηλώσεις για τις ελεγχόμενες
χρήσεις 2001, 2002 και 2003, καθώς και ότι δεν έχει γίνει καμία εγγραφή
στα βιβλία του κατ/νου και δεν έχουν υποβληθεί καταστάσεις του άρθ. 20
παρ. 1 του ΠΔ 186/92. Επίσης κατά την αυτοψία που διενεργήθηκε στις
11/7/2008 στη δηλωθείσα έδρα της επιχείρησης επί της οδού ... στην ...,
καθώς και στο υποκατάστημα επί της οδού ..., ότι ο κατηγορούμενος είχε
αποχωρήσει από τις διευθύνσεις αυτές. Επίσης δεν ανευρέθη, παρότι
αναζητήθηκε από τη ΔΟΥ ..., ούτε στη δηλωθείσα διεύθυνση κατοικίας του
επί της οδού .... Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο κατ/νος ως
επιτηδευματίας, που τηρεί κατά τα ανωτέρω ατομική επιχείρηση στην ...,
εξέδωσε και αποδέχθηκε εικονικά φορολογικά στοιχεία, ήτοι ως εικονικά
νοούμενα εκείνα που εκδόθηκαν για συναλλαγή ανύπαρκτη στο σύνολο της ή
για μέρος αυτής ή για συναλλαγή που πραγματοποιήθηκε από πρόσωπα
διαφορετικά από αυτά που αναφέρονται στο στοιχείο, καθώς επίσης και
εκείνα που φέρεται ότι εκδόθηκαν ή έχουν ληφθεί από εικονική εταιρεία,
κοινοπραξία, κοινωνία ή άλλη οποιαδήποτε μορφής επιχείρηση ή από φυσικό
πρόσωπο για το οποίο αποδεικνύεται ότι είναι παντελώς αμέτοχο στη
συγκεκριμένη συναλλαγή, με σκοπό την απόκρυψη φορολογητέας ύλης. Πιο
συγκεκριμένα, με βάση την με ημερομηνία θεώρησης 7/11/2011 από
17/10/2011 έκθεση ελέγχου της Δ.Ο.Υ. ..., διαπιστώθηκε ότι ο κατ/νος
είναι ο πραγματικός υπεύθυνος της επιχείρησης "...", η οποία είναι
εικονική επιχείρηση, εξέδωσε και έλαβε εικονικά ως προς το πρόσωπο
φορολογικά στοιχεία κατά τις διαχειριστικές περιόδους 2001, 2002 και
2003, τα οποία αναφέρονται αναλυτικά στο διατακτικό. Τέλος, αποδείχθηκε
βάσει της από 5/12/2017 (αριθμ. πρωτ. 55589/2017) αναγνωσθείσας στο
ακροατήριο έγγραφης ενημέρωση της ΑΑΔΕ (Υπηρεσία Ελέγχου ...) ότι τα
πρόστιμα που επιβλήθηκαν στο κατ/νο για τη παραπάνω πράξη του έκδοσης
και αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων για παράβαση του ΚΒΣ έχουν
καταστεί οριστικά, καθόσον ο ίδιος δεν άσκησε κατ' αυτών προσφυγή στα
Διοικητικά Δικαστήρια, με αποτέλεσμα αυτά να έχουν καταστεί
ληξιπρόθεσμα, ενώ, επιπλέον, όπως αποδείχθηκε αυτά οφείλονται μέχρι
σήμερα, πλην του ποσού των 3,93 ευρώ που καταβλήθηκε από τον
κατηγορούμενο. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, επειδή αποδείχθηκε ότι
έλαβαν χώρα τα παραπάνω πραγματικά γεγονότα, το Δικαστήριο τούτο
πείστηκε ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε την αξιόποινη πράξη της
φοροδιαφυγής για έκδοση και αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων κατ'
εξακολούθηση και για το λόγο αυτό θα πρέπει εκείνος να κηρυχθεί ένοχος
της πιο πάνω αξιόποινης πράξης ". Στη συνέχεια, το παραπάνω Δικαστήριο
της ουσίας κήρυξε τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα ένοχο της
αξιόποινης πράξης της έκδοσης και αποδοχής εικονικών φορολογικών
στοιχείων κατ' εξακολούθηση και τον καταδίκασε σε ποινή φυλάκισης
δεκαπέντε (15) μηνών, ανασταλείσα επί τριετία, με το ακόλουθο
διατακτικό: "
Κηρύσσει τον κατηγορούμενο ένοχο του
ότι: Στην …, την 7/11/2011, χρόνο κατά τον οποίο θεωρήθηκε η συνημμένη
από 17/10/2011, έκθεση ελέγχου της διενεργήσασας τον έλεγχο Δ.Ο.Υ. ...
και που αποτελεί την έναρξη της παραγραφής του διωκομένου εγκλήματος
κατ' άρθρο 2 παρ. 8, 9 Ν.2954/01, διαπιστώθηκε ότι κατά τις
διαχειριστικές περιόδους 2001, 2002 και 2003, με περισσότερες πράξεις
που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, διέπραξε το αδίκημα της
φοροδιαφυγής και ειδικότερα, ως επιτηδευματίας που τηρεί ατομική
επιχείρηση με την επωνυμία "...." με αντικείμενο εργασιών " εμπόριο
ειδών ιματισμού " και έδρα την ... επί της οδού ..., εξέδωσε και
απεδέχθη εικονικά φορολογικά στοιχεία, ήτοι ως εικονικά νοούμενα εκείνα
που εκδόθηκαν για συναλλαγή ανύπαρκτη στο σύνολο της ή για μέρος αυτής ή
για συναλλαγή που πραγματοποιήθηκε από πρόσωπα διαφορετικά από αυτά που
αναγράφονται στο στοιχείο, καθώς επίσης και εκεί που φέρεται ότι
εκδόθηκαν ή έχουν ληφθεί από εικονική εταιρία, κοινοπραξία, κοινωνία ή
άλλη οποιοσδήποτε μορφής επιχείρηση ή από φυσικό πρόσωπο για το οποίο
αποδεικνύεται ότι είναι παντελώς αμέτοχο στη συγκεκριμένη συναλλαγή, με
σκοπό την απόκρυψη φορολογητέας ύλης. Πλέον δε συγκεκριμένα, βάσει της
με ημ/νία θεώρησης 7-11-2011 έκθεσης ελέγχου της ανωτέρω Δ.Ο.Υ.
διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος είναι ο πραγματικός υπεύθυνος της
επιχείρησης ..., η οποία 'είναι η ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ εξέδωσε δε και
έλαβε ΕΙΚΟΝΙΚΑ ως προς το πρόσωπο φορολογικά στοιχεία κατά τις
διαχειριστικές περιόδους 2001, 2002 και 2003, τα οποία έχουν ως
ακολούθως:
Α. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2001 ΕΚΔΟΣΗ:1)Αρ. ...54/12-11-01, Δελτ. Πελ....2, Είσπρ. 138.426, Φορ/τέο 117.310, Φ.Π.Α. 21.116 δρχ.
2)Αρ. ...55/19-11-01, Δελτ. Πελ. ...88, Είσπρ. 979.711,Φορ/τέο 830.264, Φ.Π.Α. 149.447 δρχ.
3)Αρ. ...56/20-11-10, Δελτ. Πελ. ...9, Είσπρ. 214.850, Φορ/τέο 182.076, Φ.Π.Α. 32.774 δρχ.
4)Αρ. ...57/20-11-01, Δελτ. Πελ. ...8, Είσπρ. 283.870, Φορ/τέο 240.568, Φ.Π.Α. 43.302 δρχ.
5)Αρ. ...58/21-11-01, Δελτ. Πελ. ...5, Είσπρ. 238.440, Φορ/τέο 202.068, Φ.Π.Α. 36.372 δρχ.
6)Αρ. ...59/23-11-01, Δελτ. Πελ. ...9, Είσπρ. 151.110, Φορ/τέο 128.059, Φ.Π.Α. 23.051δρχ.
7)Αρ. ...60/23-11-01, Δελτ. Πελ. ...9, Είσπρ. 118.211, Φορ/τέο 100.179, Φ.Π.Α. 18.032 δρχ.
ΣΥΝΟΛΟ 780, Είσπρ. 2.124.618, Φορ/τέο 1.800.524, Φ.Π.Α. 324.094 δρχ.
2)Αρ. ...55/19-11-01, Δελτ. Πελ. ...88, Είσπρ. 979.711,Φορ/τέο 830.264, Φ.Π.Α. 149.447 δρχ.
3)Αρ. ...56/20-11-10, Δελτ. Πελ. ...9, Είσπρ. 214.850, Φορ/τέο 182.076, Φ.Π.Α. 32.774 δρχ.
4)Αρ. ...57/20-11-01, Δελτ. Πελ. ...8, Είσπρ. 283.870, Φορ/τέο 240.568, Φ.Π.Α. 43.302 δρχ.
5)Αρ. ...58/21-11-01, Δελτ. Πελ. ...5, Είσπρ. 238.440, Φορ/τέο 202.068, Φ.Π.Α. 36.372 δρχ.
6)Αρ. ...59/23-11-01, Δελτ. Πελ. ...9, Είσπρ. 151.110, Φορ/τέο 128.059, Φ.Π.Α. 23.051δρχ.
7)Αρ. ...60/23-11-01, Δελτ. Πελ. ...9, Είσπρ. 118.211, Φορ/τέο 100.179, Φ.Π.Α. 18.032 δρχ.
ΣΥΝΟΛΟ 780, Είσπρ. 2.124.618, Φορ/τέο 1.800.524, Φ.Π.Α. 324.094 δρχ.
ΛΗΨΗ από:1)... Ο.Ε. - Δ.Ο.Υ. ... α) Τ.Π. ....12/15-11-01, Αξία 180.000, Φ.Π.Α. 32.400, Σύνολο 212.400 δρχ.
2)... Ο.Ε. - Α.Φ.Μ. ...1459 - Δ.Ο.Υ. ... β)ΔΑ-Τ ....90/12-11-01, Αξία 190.000, Φ.Π.Α. 34.200, Σύνολο 224.200δρχ.
γ)ΔΑ-Τ 4889/12-11-01, Αξία 225.000, Φ.Π.Α. 40.500, Σύνολο 265.500 δρχ.
ΣΥΝΟΛΟ Αξία 415.000, Φ.Π.Α. 74.700, Σύνολο 489.700 δρχ.
2)... Ο.Ε. - Α.Φ.Μ. ...1459 - Δ.Ο.Υ. ... β)ΔΑ-Τ ....90/12-11-01, Αξία 190.000, Φ.Π.Α. 34.200, Σύνολο 224.200δρχ.
γ)ΔΑ-Τ 4889/12-11-01, Αξία 225.000, Φ.Π.Α. 40.500, Σύνολο 265.500 δρχ.
ΣΥΝΟΛΟ Αξία 415.000, Φ.Π.Α. 74.700, Σύνολο 489.700 δρχ.
... Α.Ε. - Α.Φ.Μ....529 - Δ.Ο.Υ.... α)
ΤΔΑ TIB ...27/23-11-01 Αξία 1.236.480 Φ.Π.Α. 222.... Σύνολο 1.459.046 β)
ΤΔΑ ΤΙΑ ...56/23-11-01 Αξία 993.464 Φ.Π.Α. 178.824 Σύνολο 1.172.288 γ)
ΤΔΑ TIB ...501/29-11-01 Αξία 554.160 Φ.Π.Α. 99.479 Σύνολο 653.909 δ) ΤΔΑ
ΤΙΑ ...77/4-12-01 Αξία 310.096 Φ.Π.Α. 55.817 Σύνολο 365.913 ε) ΤΔΑ ΤΙΑ
...84/8-12-01 Αξία 397.712 Φ.Π.Α. 71.588 Σύνολο 469.300 στ) ΤΔΑ TIB
...612/8-12-01 Αξία 41.200 Φ.Π.Α. 7.416 Σύνολο 48.816 ζ) ΤΔΑ ΤΙΑ
...97/13-12-01 Αξία 315.008 Φ.Π.Α. 56.701 Σύνολο 371.709 η) ΤΔΑ TIB
...83/13-12-01 Αξία 262.320 Φ.Π.Α. 47.218 Σύνολο 309.538 θ) ΤΔΑ TIB
...53/19-12-01 Αξία 150.000 Φ.Π.Α. 27.000 Σύνολο 177.000 ι) ΤΔΑ TIB
...13/27-12-01 Αξία 180.000 Φ.Π.Α. 32.400 Σύνολο 212.400 κ) ΤΔΑ ΤΑΖ
...54/20-11-01 Αξία 85.000 Φ.Π.Α. 15.300 Σύνολο 100.300 Διαφορά από
ΚΕΠΥΟ Αξία 700.200 Φ.Π.Α. 126.036 Σύνολο 826.236 ΣΥΝΟΛΟ Αξία 5.225.640
Φ.Π.Α. 940.815 Σύνολο 6.166.455 δρχ.
ΣΤΟΙΧΕΙΑ Δ.Α.Τ. ΑΞΙΑ (ΔΡΧ) ΦΠΑ (ΔΡΧ) ΕΚΔΟΤΗΣ
α ....23/10-11-01 1.977.609 355.969 ... ΕΠΕ
β ...24'"" 180.000 32.400 ""
γ ...28/11-11-01 1.402.083 252.374""
δ ...29 ""1.001.460 180.264""
ε ...30"" 1.250.000 225.000 ""
στ ...86/12-11-01 ...25.949 148.671 ""
ζ ...87"" 1.129.515 203.311
η ...36/18-4-012.002.200 360.396 ""
θ...37 "" 97.435 17.539""
Σύνολο Στοιχεία 9 9.866.251 1.775.925 Στοιχεία 25 20.690.998 3.724.380* "" Σύνολο Στοιχ. 34
Σύνολο Αξίας 30.557.249 5.500.305 *
α ....23/10-11-01 1.977.609 355.969 ... ΕΠΕ
β ...24'"" 180.000 32.400 ""
γ ...28/11-11-01 1.402.083 252.374""
δ ...29 ""1.001.460 180.264""
ε ...30"" 1.250.000 225.000 ""
στ ...86/12-11-01 ...25.949 148.671 ""
ζ ...87"" 1.129.515 203.311
η ...36/18-4-012.002.200 360.396 ""
θ...37 "" 97.435 17.539""
Σύνολο Στοιχεία 9 9.866.251 1.775.925 Στοιχεία 25 20.690.998 3.724.380* "" Σύνολο Στοιχ. 34
Σύνολο Αξίας 30.557.249 5.500.305 *
Τα στοιχεία αυτά είναι τα υπόλοιπα, που
προκύπτουν μεταξύ της κατάστασης του Κ.Ε.Π.Υ.Ο. και των κατασχεθέντων
από το ΣΔΟΕ. Τα παρακάτω στοιχεία προκύπτουν από τις καταστάσεις του
Κ.Ε.Π.Υ.Ο.
1)...7111 ... ΕΠΕ 1 2.318.500 417.330
2) ...392 Β. Ι. Μ.. 1 393.100 70.758 Συνολικά δε έλαβε πενήντα (50) στοιχεία αξίας 39.089.489 δρχ. πλέον Φ.Π.Α. 7.036.308 δρχ.
1)...7111 ... ΕΠΕ 1 2.318.500 417.330
2) ...392 Β. Ι. Μ.. 1 393.100 70.758 Συνολικά δε έλαβε πενήντα (50) στοιχεία αξίας 39.089.489 δρχ. πλέον Φ.Π.Α. 7.036.308 δρχ.
Β. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2002
ΛΗΨΗ από:
1) Μ. Χ.. - Α.Φ.Μ. ...785 - Δ.Ο.Υ....
α) Τ.Π. .../31-12-02, Αξία 630, Φ.Π.Α. 113.40,
Σύνολο 743,4 €
1 ...730 Α. Σ. 3 1.219,23
2 ...64 Γ. Σ. 3 7.481,76
ΛΗΨΗ από:
1) Μ. Χ.. - Α.Φ.Μ. ...785 - Δ.Ο.Υ....
α) Τ.Π. .../31-12-02, Αξία 630, Φ.Π.Α. 113.40,
Σύνολο 743,4 €
1 ...730 Α. Σ. 3 1.219,23
2 ...64 Γ. Σ. 3 7.481,76
Γ. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2003
ΛΗΨΗ από:
1)Μ. Κ.. - Α.Φ.Μ. ...433 - Δ.Ο.Υ....
α) ΦΟΡΤ/ΚΗ ...93/8-1-2003 Αξία 585, Φ.Π.Α. 105.30 Σύνολο 690,30 €
2)Π. Α.. - Α.Φ.Μ....655 - Δ.Ο.Υ. ...
α) Δ.Α-Τ. ..2/8-1-03, Αξία 30.172,80, Φ.Π.Α. 5.431,10, Σύνολο 35.603,90 €
3)Δ. N.. - Α.Φ.Μ. ...13 - Δ.Ο.Υ. …
α) Τ.Π. ...32/1-3-03, Αξία 675, Φ.Π.Α. 121,50 Σύνολο 796,50 €
β) Τ.Π. ...33/1-3-03, Αξία 3.131,10 Φ.Π.Α. 563,59 Σύνολο 3.694,70 €
γ) Τ.Π. ....34/1-3-03, Αξία 1.028,50 Φ.Π.Α. 185,13 Σύνολο 1.213,63 € ΣΥΝΟΛΟ 4.834,60 Φ.Π.Α.870,22"
ΛΗΨΗ από:
1)Μ. Κ.. - Α.Φ.Μ. ...433 - Δ.Ο.Υ....
α) ΦΟΡΤ/ΚΗ ...93/8-1-2003 Αξία 585, Φ.Π.Α. 105.30 Σύνολο 690,30 €
2)Π. Α.. - Α.Φ.Μ....655 - Δ.Ο.Υ. ...
α) Δ.Α-Τ. ..2/8-1-03, Αξία 30.172,80, Φ.Π.Α. 5.431,10, Σύνολο 35.603,90 €
3)Δ. N.. - Α.Φ.Μ. ...13 - Δ.Ο.Υ. …
α) Τ.Π. ...32/1-3-03, Αξία 675, Φ.Π.Α. 121,50 Σύνολο 796,50 €
β) Τ.Π. ...33/1-3-03, Αξία 3.131,10 Φ.Π.Α. 563,59 Σύνολο 3.694,70 €
γ) Τ.Π. ....34/1-3-03, Αξία 1.028,50 Φ.Π.Α. 185,13 Σύνολο 1.213,63 € ΣΥΝΟΛΟ 4.834,60 Φ.Π.Α.870,22"
Με τις παραδοχές αυτές, οι οποίες
διαλαμβάνονται στο σκεπτικό, σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο
διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που παραδεκτά
αλληλοσυμπληρώνονται, το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην εν λόγω
απόφασή του την επιβαλλόμενη, κατά τα άνω, ειδική και εμπεριστατωμένη
αιτιολογία, αφού εκτίθενται & αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα, χωρίς
αντιφάσεις ή λογικά κενά και κατά τρόπο επιτρέποντα τον αναιρετικό
έλεγχο, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν κατά την
ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική
υπόσταση του ανωτέρω εγκλήματος της έκδοσης και αποδοχής εικονικών
φορολογικών στοιχείων κατ' εξακολούθηση, για το οποίο καταδικάστηκε ο
αναιρεσείων, με παράθεση όλων των στοιχείων, που απαρτίζουν τη
νομοτυπική μορφή του εγκλήματος τούτου, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν
και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των
αποδειχθέντων περιστατικών στις προπαρατεθείσες ουσιαστικές ποινικές
διατάξεις. Ειδικότερα, διαλαμβάνεται, ότι με βάση τη με ημερομηνία
θεώρησης 7-11- 2011 από 7-10-2011 έκθεση ελέγχου της Δ.Ο.Υ ..., ο
κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων, Γ. Χ. του Ι., είναι ο πραγματικός
υπεύθυνος της επιχείρησης "...", αφού είναι το πρόσωπο που εμφανίστηκε
στη Δ.Ο.Υ ... στις 11-10-2001 και 6-11-2001 με πλαστό δελτίο ταυτότητας,
όπου αναγραφόταν ως Χ. Γ. του Ι. και δήλωσε αντίστοιχα την έναρξη
επιτηδεύματος και υποκαταστήματος, έλαβε νέο ΑΦΜ...529,εξέδωσε και
αποδέχθηκε τα ειδικότερα αναφερόμενα φορολογικά στοιχεία για τις
διαχειριστικές περιόδους 2001, 2002, 2003, τα οποία ήταν εικονικά ως
προς το πρόσωπο φορολογικά στοιχεία, αφού η επιχείρηση "..." είναι
εικονική, ενώ το Δικαστήριο δεν ήταν υποχρεωμένο να αιτιολογήσει
ιδιαιτέρως το δόλο του, διότι αυτός (δόλος) ενυπάρχει, σύμφωνα με τα
προεκτεθέντα, στη θέληση παραγωγής των περιστατικών, που συγκροτούν την
αντικειμενική υπόσταση του εν λόγω εγκλήματος και προκύπτει από τις
αναφερόμενες ειδικότερες συνθήκες τέλεσής του, αφού από το νόμο δεν
αξιώνονται πρόσθετα στοιχεία για τη θεμελίωση της υποκειμενικής του
υπόστασης. Επίσης δεν είναι αναγκαίο να διευκρινίζεται περαιτέρω στο
σκεπτικό της αναιρεσιβαλλομένης από ποιο ή ποια συγκεκριμένα αποδεικτικά
μέσα αποδείχθηκε η παραδοχή της περί της τέλεσης της ένδικης πράξης από
τον κατηγορούμενο, αφού, κατά τα εκτεθέντα στην προηγηθείσα νομική
σκέφη, δεν ελέγχεται αναιρετικώς η εκτίμηση και η εσφαλμένη ή ορθή
αξιολόγηση των αποδείξεων, ως αναγόμενη στην κυριαρχική κρίση του
Δικαστηρίου της ουσίας. Κατά συνέπεια, ενόψει των προεκτεθέντων, ο
υποστηρίζων τα αντίθετα σχετικός (δεύτερος) λόγος της κρινόμενης αίτησης
αναίρεσης, κατά το ένα μέρος του, περί έλλειψης ειδικής και
εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης, ως προς την
κρίση της περί ενοχής, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Ποιν.Δ, είναι
αβάσιμος. Σημειώνεται ότι, αφού στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν υπάρχει
παραδοχή, ότι τα ως άνω εικονικά φορολογικά στοιχεία χρησιμοποιήθηκαν
πράγματι για τη διάπραξη ή την υποστήριξη κάποιας από τις πράξεις
φοροδιαφυγής των παραγράφων 1 έως 4 του άρθρου 66 του Ν. 4174/2013, που
προστέθηκε με το άρθρ. 8 του Ν.4337/2015 (αντίστοιχες των προϊσχυσασών
παραβάσεων των άρθρων 17 και 18 του Ν. 2523/1997), ή ότι ο
κατηγορούμενος έχει ήδη καταδικασθεί για τη διάπραξη ή την υποστήριξη
κάποιας από τις πράξεις αυτές ή ότι έχει ασκηθεί και εκκρεμεί σε βάρος
του ποινική δίωξη για τις εν λόγω πράξεις , δεν τίθεται θέμα εφαρμογής
της ευνοϊκότερης για τον αναιρεσείοντα ήδη ισχύουσας διάταξης του άρθρου
66 παρ. 5 εδ. α' στο τέλος και γ' του Ν. 4174/2013, κατά την οποία στην
περίπτωση της έκδοσης ή αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων, που
χρησιμοποιήθηκαν για τη συντέλεση άλλης παράβασης φοροδιαφυγής, ο
δράστης τιμωρείται μόνο για την τελευταία, ως αυτουργός ή συμμέτοχος,
απορροφώμενης, συνεπώς, από εκείνη (φοροδιαφυγή άλλης μορφής) της πράξης
της έκδοσης ή αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων, λόγω της
καθιέρωσης, με τη νέα ως άνω ρύθμιση, φαινομένης κατ' ιδέαν συρροής
μεταξύ των δύο αυτών αδικημάτων.
Με το άρθρο πρώτο του ν.4619/2019
(ΦΕΚ Α'95/11-6-2019 ) κυρώθηκε ο νέος Ποινικός Κώδικας, ο οποίος άρχισε
να ισχύει από 1η Ιουλίου 2019 (άρθρο δεύτερο του ανωτέρω νόμου και
άρθρο 460 του νέου ΠΚ). Στο άρθρο 2 παρ. 1 του νέου ΠΚ, ορίζεται ότι "Αν
από την τέλεση της πράξης ως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν
περισσότερες διατάξεις νόμων, εφαρμόζεται αυτή που στη συγκεκριμένη
περίπτωση οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου", στο
δε άρθρο 463 παρ. 3 αυτού, ότι "Όπου σε ειδικούς νόμους απειλείται ποινή
φυλάκισης, προστίθεται διαζευκτικά και η χρηματική ποινή, όπως αυτή
προβλέπεται στο άρθρο 57 του παρόντος Κώδικα".
Συνεπώς, μετά την 1-7-2019, η διάταξη
του άρθρου 66 παρ. 5 εδ.α' του ν.4174/2013, η οποία αντικατέστησε την
αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 19 παρ.1 εδ.α' του v.2523/1997 και
απειλούσε ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών μηνών, είναι επιεικέστερη,
αφού με αυτήν απειλείται πλέον ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών μηνών ή
μόνο χρηματική ποινή, η οποία είναι ελαφρύτερη της στερητικής της
ελευθερίας ποινής. Επίσης με το άρθρο πρώτο του ν.4620/2019
(ΦΕΚ Α' 96/11-6-2019) κυρώθηκε ο νέος Κώδικας Ποινικής Δικονομίας, ο
οποίος άρχισε να ισχύει από 1η Ιουλίου 2019 (άρθρο δεύτερο του ανωτέρω
νόμου και άρθρο 585 του νέου Κ.Ποιν.Δ.) Κατά το άρθρο 589 παρ. 3 του
νέου Κ.Ποιν.Δ, "Αποφάσεις και βουλεύματα που εκδόθηκαν μέχρι την έναρξη
ισχύος του παρόντος κώδικα υπόκεινται στα ένδικα μέσα και τις
διατυπώσεις άσκησής τους που προέβλεπε ο καταργούμενος κώδικας ποινικής
δικονομίας και εκδικάζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος
κώδικα", κατά δε το άρθρο 590 παρ. 1 του ίδιου κώδικα "Υποθέσεις που
εκκρεμούν σε οποιοδήποτε στάδιο της ποινικής διαδικασίας και σε
οποιονδήποτε βαθμό συνεχίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος
κώδικα. Οι πράξεις της ποινικής διαδικασίας που τελέστηκαν όταν ίσχυαν
οι διατάξεις που καταργούνται διατηρούν το κύρος τους". Τέλος, κατά τη
διάταξη του άρθρου 511 εδ. δ' του νέου Κ.Ποιν.Δ, αν εμφανιστεί ο
αναιρεσείων και κριθεί παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης ο Άρειος Πάγος
εφαρμόζει αυτεπαγγέλτως τον επιεικέστερο νόμο που ισχύει μετά τη
δημοσίευσή της. Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων συνάγεται, ότι ο
Άρειος Πάγος για την εκδίκαση αίτησης αναίρεσης απόφασης, που εκδόθηκε
πριν την 1-7-2019, συζητήθηκε όμως μετά την 1-7-2019, στην περίπτωση που
μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης μεταβλήθηκε το
νομοθετικό καθεστώς, όσον αφορά τα στοιχεία της αξιόποινης πράξης ή και
την προβλεπόμενη ποινή, κύρια ή παρεπόμενη, εφαρμόζει αυτεπαγγέλτως το
νόμο που ίσχυε από την τέλεση της πράξης έως την αμετάκλητη εκδίκασή της
και περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις, εφόσον η
αίτηση αναίρεσης είναι παραδεκτή και εμφανίστηκε ο κατηγορούμενος κατά
τη συζήτηση της τελευταίας.
Στην προκείμενη υπόθεση, κατά την
εκδίκαση της κρινόμενης από 1-7-2019 αίτησης για αναίρεση της
προσβαλλόμενης απόφασης, που εκδόθηκε στις 12-10-2018, ήτοι πριν την
έναρξη ισχύος του ανωτέρω κώδικα, συζητήθηκε όμως μετά την έναρξη ισχύος
του (9-10-2019), εφόσον εμφανίστηκε ο αναιρεσείων και η κρινόμενη
αίτηση (ασκηθείσα με δήλωση, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου
Πάγου αυθημερόν) είναι παραδεκτή, ως νομοτύπως και εμπροθέσμως ασκηθείσα
(περιέχουσα ως λόγους αναίρεσης την απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας
που συνέβη στο ακροατήριο ,την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης
αιτιολογίας και την υπέρβαση εξουσίας, από το άρθρο 510 παρ 1. στοιχεία
Α', Δ', Θ' του Κ.Ποιν.Δ), συντρέχει νόμιμη περίπτωση το παρόν Δικαστήριο
του Αρείου Πάγου να εφαρμόσει αυτεπαγγέλτως την ανωτέρω επιεικέστερη
διάταξη, να αναιρέσει την προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τις περί ποινής
διατάξεις της και να παραπέμψει, κατά το αναιρούμενο μέρος της, την
υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί, αν
είναι δυνατό, από τους ίδιους δικαστές, διαφορετικά από άλλους (άρθρο
522 Κ.Ποιν.Δ). Κατόπιν των ανωτέρω, παρέλκει η έρευνα, ως αλυσιτελής,
του σχετικού δεύτερου λόγου της αίτησης αναίρεσης, κατά το έτερο μέρος
του, με το οποίο ο αναιρεσείων παραπονείται για έλλειψη ειδικής και
εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς τις περί ποινής διατάξεις (άρθρο
510 παρ 1. στοιχ.Δ' Κ.Ποιν.Δ), πρέπει δε να απορριφθεί κατά τα λοιπά η
κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, αφού δεν υφίσταται άλλος λόγος προς έρευνα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την απόφαση 6507/2018 του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, ως προς τις περί ποινής διατάξεις της.
Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το
αναιρούμενο μέρος, για νέα εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα
συγκροτηθεί, αν είναι δυνατό, από τους ίδιους δικαστές, διαφορετικά από
άλλους.
Απορρίπτει κατά τα λοιπά την από
1-7-2019 αίτηση αναίρεσης (ασκηθείσα με δήλωση, που επιδόθηκε στον
Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου αυθημερόν) του Γ. Χ. του Ι., κατοίκου ...,
για αναίρεση της ανωτέρω απόφασης.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Οκτωβρίου 2019.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 31 Οκτωβρίου 2019.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου