ΠΟΙΝΙΚΟ - ΑΠ 1198/2018 - Εκχέρσωση δημόσιας αναδασωτέας δασικής εκτάσεως και αυθαίρετη κατασκευή εντός αυτής
Επανάληψη ποινικής διαδικασίας, μετά
από αίτηση του καταδικασθέντος προς όφελος του αν, εκτός των άλλων, μετά
την καταδίκη αποκαλυφθούν νέα γεγονότα ή αποδείξεις, που ήταν άγνωστα
στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, από τα οποία
προκύπτει φανερά ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος.
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές:
Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη,
Ναυσικά Φράγκου, Βασιλική Ηλιοπούλου και Βασιλική Μπαζάκη - Δρακούλη -
Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και της Αντεισαγγελέως
του Αρείου Πάγου Ευσταθίας Σπυροπούλου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας)
και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο
στο Κατάστημά του στις 3 Νοεμβρίου 2017 προκειμένου να αποφανθεί για την
αίτηση των αιτούντων - κατηγορουμένων: 1. Δ. Γ. του Μ. κατοίκου ... και
2. Χ. Γ. του Μ., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο
ακροατήριο για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ'
αριθμ. 1724/2016 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών.
Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων
Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ'
αυτή, και οι αιτούντες ζητούν τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για
τους λόγους που αναφέρονται στην από 31-3-2017 αίτησή τους, η οποία
καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 657/2017.
Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου
Ευσταθία Σπυροπούλου, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική
δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανάσιου
Κατσιρώδη, με αριθμό 182/26-9-2017, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
"I. Εισάγω στο Συμβούλιο Σας, σύμφωνα με τα άρθρα 525 παρ. 1 αριθ. 2 ,
527 παρ. 1 και 3 και 528 παρ. 1 του ΚΠΔ , την από 31-3- 2017 αίτηση των :
α) Δ. Μ. Γ. και β) Χ. Μ. Γ. κατοίκων ... (... ) με την οποία ζητούν
προς το συμφέρον τους την επανάληψη της διαδικασίας της 1724/26-3-2016
αμετάκλητης αποφάσεως του Γ! Τριμελούς Εφετείου Αθηνών με την οποία
καταδικάστηκαν σε συνολική φυλάκιση ενός έτους και δύο μηνών καθώς και
χρηματική ποινή 5.000 ευρώ ο καθένας για από κοινού εκχέρσωση δημόσιας
αναδασωτέας δασικής εκτάσεως και αυθαίρετη κατασκευή εντός αυτής , και
εκθέτω τα ακόλουθα : II. Σύμφωνα με το άρθρο 525 παρ. 1 αριθ. 2 του ΚΠΔ η
ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη καταδικαστική απόφαση
για πλημμέλημα επαναλαμβάνεται μετά από αίτηση του καταδικασθέντος προς
όφελος του αν, εκτός των άλλων, μετά την καταδίκη αποκαλυφθούν νέα
γεγονότα ή αποδείξεις, που ήσαν άγνωστα στο δικαστήριο που εξέδωσε την
καταδικαστική απόφαση, από τα οποία προκύπτει φανερά ότι ο καταδικασθείς
είναι αθώος . Νέα γεγονότα ή αποδείξεις, που είναι ταυτόσημες έννοιες,
είναι εκείνα που είτε προϋπήρχαν της καταδίκης αλλά ήσαν άγνωστα, είτε
ανακαλύφθηκαν μετά την καταδίκη. Στην κατηγορία αυτή υπάγονται
καταθέσεις νέων μαρτύρων ή συμπληρωματικές και διευκρινιστικές
καταθέσεις όσων έχουν καταθέσει, νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που
διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως τα οποία (νέα στοιχεία) είτε
μόνα τους είτε σε συνδυασμό με όσα προϋπήρχαν είναι βέβαιο και όχι
πιθανό ότι οδηγούν στην αθώωση του κατ/νου . Αν όμως τα νέα γεγονότα ή
αποδείξεις υποβλήθηκαν ρητά ή έμμεσα στην κρίση του δικαστηρίου που
καταδίκασε τον αιτούντα και απορρίφθηκαν από αυτό έστω και εσφαλμένα
τότε δεν θεωρούνται νέα και κατά συνέπεια δεν μπορεί να αποτελέσουν την
βάση για επανάληψη της διαδικασίας (ΑΠ 733/2012 , ΑΠ 734/2012, ΑΠ
23/2011, ΑΠ 447/2010, ΑΠ 358/2010, ΑΠ 1094/2006, ΑΠ 1139/2003, Π.
Τσιρίδης "Η επανάληψη της διαδικασίας προς όφελος του καταδικασθέντος "
Νοβ. 44. 778 και επ. , Δαλακούρας "Περί των νέων και άγνωστων γεγονότων ή
αποδείξεων στην επανάληψη της διαδικασίας" Υπερ. 1995.673,
Δασκαλόπουλος "Περί της εννοίας του εν ά. 525 παρ.1 αριθ. 2 ΚΠΔ όρου
άγνωστον τω καταδικασθέντι δικαστή" ΠΧ! ΙΓ! 1, Δαλακούρας "Η επανάληψη
διαδικασίας 2007. σελ. 214 και 215). Αρμόδιο για την αξιολόγηση τέτοιας
αιτήσεως επαναλήψεως από τον καταδικασθέντα για πλημμελήματα από το
Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων είναι , σύμφωνα με τα άρθρα 527 παρ. 3
και 528 παρ. 1 του ΚΠΔ, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου σε Συμβούλιο.
III. Με την παραπάνω απόφαση του Γ! Τριμελούς Εφετείου Αθηνών οι
αιτούντες καταδικάστηκαν για τις παραπάνω πράξεις και συγκεκριμένα για
το ότι : "Στη δασική θέση "... " εντός της περιοχής "... ", ..., σε μη
επακριβώς εξακριβωθέντα χρόνο αλλά σταδιακά εντός του χρονικού
διαστήματος από έτους 2001 έως τις 5-8-2011, με περισσότερες πράξεις
τέλεσαν πλείονα εγκλήματα: Α) Ειδικότερα, από κοινού, με περισσότερες
πράξεις τους, που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος,
εκχέρσωσαν δημόσια έκταση που κηρύχθηκε αναδασωτέα. Συγκεκριμένα, στα
πλαίσια διενεργηθέντος ελέγχου από δασοφύλακα της Διευθύνσεως Δασών …,
στις 5-8-2011, διαπιστώθηκε ότι οι ανωτέρω κατηγορούμενοι, ενεργώντας
κατόπιν συναποφάσεως με κοινό δόλο, στην άνω δασική έκταση και δη σε
δημόσιο δάσος το οποίο έχει κηρυχθεί αναδασωτέο, δυνάμει α) της υπ' αρ.
108424/1934 αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας (ΦΕΚ133Β/16-10-1934) και β)
της υπ' αρ. 1147/10-10-1994 αποφάσεως του Νομάρχη Αθηνών,
(ΦΕΚ1110Δ/25-10-1994), είχαν εκχερσώσει και είχαν καταλάβει τμήμα,
εμβαδού 311,00 τ.μ., σταδιακά από το έτος 2001 μέχρι τις 5-8-2011, και
Β) στον ίδιο τόπο και χρόνο στην έκταση αυτή κατασκεύασαν τσιμεντένια
βάση διαστάσεων 2,00χ 2.00μ., επί της οποίας τοποθετήθηκε ανεμογεννήτρια
ιδίων διαστάσεων και ύψους 4.50μ.". Το δικαστήριο αυτό για να να
καταλήξει στην απόφασή του αυτή δέχθηκε στο σκεπτικό του τα ακόλουθα:
"Από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά στοιχεία προέκυψε ότι οι
κατηγορούμενοι τέλεσαν τις αποδιδόμενες σ' αυτούς πράξεις ..Ειδικότερα
αποδείχθηκε ότι αμφότεροι οι κατηγορούμενοι στη δασική έκταση "... ",
εντός της ευρύτερης περιοχής "... " περιφέρειας του ..., εκχέρσωσαν
δημόσια δασική έκταση που κηρύχθηκε αναδασωτέα και συγκεκριμένα στα
πλαίσια διενεργηθέντος ελέγχου από δασοφύλακα της διεύθυνσης δασών
Αθηνών, στις 5-8-2011 διαπιστώθηκε ότι οι ως άνω κατηγορούμενοι,
ενεργώντας κατόπιν συναπόφασης και με κοινό δόλο στην ως άνω δασική
έκταση, και δη σε δημόσιο δάσος το οποίο έχει κηρυχθεί αναδασωτέο
δυνάμει της υπ' αρ. 108424/1934 αποφάσεως του υπουργού Γεωργίας, και υπ'
αρ. 1147/10-10-1994 αποφάσεως του Νομάρχη Αθηνών, είχαν εκχερσώσει και
είχαν καταλάβει τμήμα εμβαδού 34 τ.μ. σταδιακά κατά τα έτη 2001 έως
5-8-2011, επί του οποίου τον Νοέμβριο του 2009 κατασκεύασαν τσιμεντένια
βάση, διαστάσεων 2.00χ2.00μ. επί της οποίας τοποθέτησαν ανεμογεννήτρια
ιδίων διαστάσεων και ύψους 4.50μ. ...Περί των ανωτέρω σαφής και
κατηγορηματική ήταν η κατάθεση του ενώπιον του δικαστηρίου τούτου
εξετασθέντος μάρτυρος κατηγορίας Α. Μ., ο οποίος χαρακτηριστικά
αναφέρει" Η έκταση είχε χαρακτηρισθεί αναδασωτέα το 1934. Επανακηρύχθηκε
αναδασωτέα το 1994 με απόφαση του Νομάρχη Αθηνών. Το 2014 ανακλήθηκε η
απόφαση του Νομάρχη Αθηνών και μετέπειτα επανακηρύχθηκε αναδασωτέα. Η
έκταση αυτή τώρα ισχύει ως αναδασωτέα. Επομένως οι κατηγορούμενοι πρέπει
να κηρυχθούν ένοχοι, κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στο διατακτικό της
παρούσας." Κατά της αποφάσεως αυτής οι αιτούντες άσκησαν αναίρεση
παραπονούμενοι, εκτός των άλλων, ότι καταδικάστηκαν αναιτιολόγητα οι
οποίες απορρίφθηκαν με την 1731/2016 απόφαση του Αρείου Πάγου, δηλαδή η
καταδίκη τους είναι αμετάκλητη. IV. Οι αιτούντες με την παραπάνω αίτησή
τους ζητούν την επανάληψη της διαδικασίας της καταδικαστικής αυτής
αποφάσεως επικαλούμενοι : 1) τον δασικό χάρτη της περιοχής, που
αναρτήθηκε στις 27-1-2017, στον οποίο η παραπάνω έκταση που φέρονται ότι
εκχέρσωσαν βρίσκεται εντός σχεδίου πόλεως και δεν έχει δασικό χαρακτήρα
και β) την από 10-3-2017 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του δασολόγου -
περιβαλλοντολόγου Θ. Α. που επιβεβαιώνει όσα αποτυπώνονται στον δασικό
αυτό χάρτη . Από την εκτίμηση όμως των πιο πάνω νέων στοιχείων, δεν
καθίσταται φανερό ότι οι αιτούντες είναι αθώοι των πράξεων πράξεων για
τις οποίες καταδικάστηκαν. Ειδικότερα η καταδίκη τους στηρίχτηκε: α) σε
σειρά εγγράφων που εκδόθηκαν σε διαφορετικούς χρόνους και β) σε
καταθέσεις διαφόρων δασικών υπαλλήλων που δόθηκαν σε διαφορετικούς
χρόνους, οι οποίοι έχουν προσωπική γνώση για την επίδικη περιοχή. Η
αποτύπωση του δασικού χάρτη δεν αναιρεί τα στοιχεία αυτά αφού αυτή δεν
είναι οριστική και σε κάθε περίπτωση η σχετική διαφοροποίηση του
Δημοσίου δεν σημαίνει ότι η προηγούμενη τοποθέτηση των υπαλλήλων του
ήταν λανθασμένη . Πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι: α) οι δασικοί χάρτες της
περιοχής δεν έχουν κυρωθεί και β) η παραπάνω πραγματογνωμοσύνη δόθηκε
στα πλαίσια αστικής αντιδικίας μεταξύ των αιτούντων και του Ελληνικού
Δημοσίου υπέρ του οποίου έχει παρέμβει και ο .... Τέλος και από την
έκθεση αυτή πραγματογνωμοσύνης προκύπτει ότι η επίδικη έκταση ήταν
αρχικά δασική και αργότερα διαφοροποιήθηκε εξαιτίας παρεμβάσεων πολιτών
που την μετέτρεψαν σε περιοχή με κτίσματα. Με βάση τα δεδομένα αυτά και
όσα παραπάνω (II) εκτέθηκαν, επειδή οι νέες αυτές απόψεις των αιτούντων
δεν συνιστούν νέα γεγονότα που μπορεί να οδηγήσουν με βεβαιότητα στην
αθωότητα αυτών πρέπει για τους λόγους αυτούς η παραπάνω αίτησή τους να
απορριφθεί και να επιβληθούν σε αυτούς τα σχετικά δικαστικά έξοδα,
σύμφωνα με το άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ , όπως αυτό αντ. από το άρθρο 55
παρ. 1 του Ν. 3160/2003, και το άρθρο 3 του Ν. 663/77 όπως αντ. από το
άρθρο 18 του Ν. 969/79 και τις 134423/1992, 58553/2006 και 123827/2010
Α.Υ. Οικονομικών και Δικαιοσύνης.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Προτείνω : Α) Να απορριφθεί η από
31-3-2017 αίτηση των : α) Δ. Μ. Γ. και β) Χ. Μ. Γ. κατοίκων ... (...) με
την οποία ζητούν προς το συμφέρον τους την επανάληψη της διαδικασίας
της 1724/26-3-2016 αμετάκλητης αποφάσεως του Πενταμελούς Γ! Τριμελούς
Εφετείου Αθηνών με την οποία καταδικάστηκαν σε συνολική φυλάκιση ενός
έτους και δύο μηνών καθώς και χρηματική ποινή 5.000 ευρώ ο καθένας για
από κοινού εκχέρσωση δημόσιας αναδασωτέας δασικής εκτάσεως και αυθαίρετη
κατασκευή εντός αυτής και Β) Να επιβληθούν σε καθένα από αυτούς τα
σχετικά δικαστικά έξοδα ύψους 250 Ευρώ.
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθαν. Κ. Κατσιρώδης".
Αφού άκουσε την Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 525 παρ.1 περ. 2 του
Κ.Ποιν.Δ. η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση,
επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για κακούργημα ή
πλημμέλημα, αν μετά την οριστική καταδίκη αποκαλύφθηκαν νέα άγνωστα
στους δικαστές που τον καταδίκασαν γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα
τους, ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως,
κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε
άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Κατά την
αληθή έννοια της διάταξης αυτής νέα γεγονότα ή αποδείξεις, όροι που κατά
τη διάταξη αυτή είναι ταυτόσημοι, είναι εκείνα που δεν υποβλήθηκαν στο
δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την
καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο
που επιλαμβάνεται της αίτησης για επανάληψη της διαδικασίας, από την
έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα
της δικογραφίας. Τέτοιες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως
καταθέσεις μαρτύρων ή νεότερες καταθέσεις συμπληρωματικές,
διευκρινιστικές ή τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του
δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα
αποδεικτικά στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υπόθεσης, με
την προϋπόθεση ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους είτε
σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο Δικαστήριο που
εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό και όχι απλώς
πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για
έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.
Τα νέα άγνωστα στους καταδικάσαντες
δικαστές, γεγονότα ή αποδείξεις που αποκαλύφθηκαν πρέπει να αφορούν τα
πραγματικά στοιχεία της υπόθεσης τα οποία συγκροτούν τον συλλογισμό του
Δικαστηρίου με τον οποίο δέχεται ότι συντρέχουν οι αντικειμενικοί ή
υποκειμενικοί όροι τέλεσης ορισμένου εγκλήματος. Δεν είναι όμως νέα
γεγονότα και δεν θεμελιώνουν λόγο επανάληψης διαδικασίας ή εσφαλμένη
ερμηνεία ή εφαρμογή νόμου, ούτε η εσφαλμένη εκτίμηση ή αξιολόγηση
αποδεικτικών στοιχείων, όπως και παραλείψεις ή πλημμέλειες που έλαβαν
χώρα κατά την κύρια διαδικασία κατά την οποία εκδόθηκε η καταδικαστική
απόφαση. Επίσης, δεν είναι νέα και άγνωστα γεγονότα όσα είχαν τεθεί
υπόψη του δικαστή ρητά ή έμμεσα και απορρίφθηκαν από αυτόν, έστω και
κατ' εσφαλμένη εκτίμηση ή δεν εκτιμήθηκαν από αυτόν προσηκόντως, αφού η
αίτηση επανάληψης της διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατά αμετάκλητης
απόφασης, δεν αποτελεί ένδικο μέσο αλλά έκτακτη διαδικασία (ΑΠ
734/2012). Εξάλλου, από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 527 και
528 του ιδίου Κώδικα η αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας υποβάλλεται
από τον ίδιο τον καταδικασθέντα ή ορισμένους συγγενείς του, τον συνήγορο
του ή τον Εισαγγελέα του δικαστηρίου που τον καταδίκασε στον Εισαγγελέα
Εφετών αν η αμετάκλητη καταδίκη ή αθώωση απαγγέλθηκε από
Πλημμελειοδικείο και στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου σε κάθε άλλη
περίπτωση μεταξύ των οποίων και η καταδίκη από το Τριμελές Εφετείο, ο
οποίος την εισάγει στο αρμόδιο δικαστικό Συμβούλιο ή δικαστήριο που
αποφαίνεται σχετικά, αφού ακούσει τον Εισαγγελέα και τον αιτούντα
(καλούμενο προς τούτο). Κατά τις ίδιες διατάξεις η αίτηση για επανάληψη
της διαδικασίας πρέπει να περιέχει τους λόγους για τους οποίους ζητείται
η επανάληψη καθώς και τα στοιχεία που τους βεβαιώνουν, διαφορετικά
είναι απαράδεκτη. Τέλος, κατά το άρθρο 528 παρ.1 εδάφ. γ' Κ.Ποιν.Δ. το
αρμόδιο να αποφασίσει Συμβούλιο αν δεχθεί την αίτηση, ακυρώνει την
απόφαση και αν κρίνει ότι η επανάληψη της συζήτησης στο ακροατήριο είναι
αναγκαία παραπέμπει την υπόθεση για να συζητηθεί σε άλλο ομοιόβαθμο με
αυτό που καταδίκασε δικαστήριο. Από τη ρύθμιση αυτή συνάγεται ότι η
παραπομπή για επανάληψη της συζήτησης στο ακροατήριο διατάσσεται από το
αρμόδιο Συμβούλιο όταν επιδιώκεται η άρση αμφισβήτησης. Αντίθετα δεν
είναι αναγκαία η παραπομπή όταν από τα νέα στοιχεία που προσκομίζονται
κρίνεται περιττή και ανώφελη η νέα συζήτηση διότι είναι πρόδηλη η
αθωότητα του κατηγορουμένου ή η μη τέλεση της πράξης απ' αυτόν ή όταν το
αξιόποινο της έχει εξαλειφθεί με παραγραφή (ΑΠ 1566/2010).
Στην προκειμένη περίπτωση με την υπό
κρίση από 31.3.2017 αίτηση οι αιτούντες επιδιώκουν την επανάληψη της
ποινικής διαδικασίας κατά την οποία εκδόθηκε η υπ'αριθμ. 1724/26.3.2016
απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών που κατέστη
αμετάκλητη μετά την απόρριψη με την υπ' αριθμ. 1731/24.11.2016 απόφαση
του Αρείου Πάγου της εναντίον της ασκηθείσας αίτησης αναίρεσης για το
λόγο ότι μετά την αμετάκλητη καταδίκη τους προέκυψαν νέα γεγονότα και
νέες αποδείξεις που ήταν άγνωστες στους δικαστές που τους καταδίκασαν
και από τις οποίες γίνεται φανερό (κατά τους ισχυρισμούς τους) ότι
καταδικάστηκαν άδικα για αξιόποινες πράξεις τις οποίες δεν διέπραξαν. Η
άνω αίτηση παραδεκτά εισαγομένη ενώπιον του Συμβουλίου του Αρείου Πάγου
πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα
ερήμην των αιτούντων οι οποίοι αν και κλήθηκαν όπως προκύπτει από τα υπό
10/10/2017 δύο αποδεικτικά επίδοσης του επιμελητή της Εισαγγελίας του
Αρείου Πάγου Λάμπρου Χούμου δεν εμφανίστηκαν κατά την άνω δικάσιμο.
Στην προκειμένη περίπτωση από τα έγγραφα
της δικογραφίας που παραδεκτά επισκοπούνται προκύπτουν τα εξής: Την
8.8.2011 ο δασοπόνος Α. Μ. υπέβαλε στη Διεύθυνση Δασών … την από
5.8.2011 έκθεση αυτοψίας την οποία είχε συντάξει ο ίδιος με το συνοδεύον
αυτή τοπογραφικό διάγραμμα στην οποία ανέφερε ότι οι αιτούντες (Δ. και
Χ. Γ.) έχουν καταλάβει δημόσια - δασική έκταση 311 τ.μ. που κηρύχθηκε
αναδασωτέα με την υπ'αριθμ. 108434/1934 απόφαση του Υπουργού Γεωργίας
και την υπ'αριθμ. 1147/10.10.1994 απόφαση του Νομάρχη Αθηνών και την
οποία από το έτος 2001 εκχέρσωσαν και κατασκεύασαν: α) βόρεια και δυτική
περίφραξη συνολικού μήκους 44.40 μέτρων και ύψους 1,00 μέτρου με
σιδηροπασσάλους και συρματόπλεγμα, β) τσιμεντένια πλατφόρμα - βεράντα
διαστάσεων 8,30 Χ 100,00 μέτρων, γ) κλίμακα από τσιμέντο μήκους 19,40
μέτρων και πλάτους 1,70 μέτρων, δ) σιδερένια κλίμακα μήκους 12,50 μέτρων
και πλάτους 1,70 μέτρων και ε) τσιμεντένια βάση διαστάσεων 2,00 Χ 2,00
μέτρων στην οποία έχουν τοποθετήσει ανεμογεννήτρια ιδίων διαστάσεων και
ύψους 4,50 μέτρων. Με βάση τις διαπιστώσεις αυτές Α) Την 3.10.2011 ο
Διευθυντής της Διεύθυνσης Δασών Αττικής εξέδωσε σε βάρος των αιτούντων
το υπ'αριθμ. 9/2011 Πρωτόκολλο Διοικητικής Αποβολής με συνημμένο το άνω
τοπογραφικό διάγραμμα του δασοπόνου Α. Μ. στο οποίο εμφανίζονταν οι
ανωτέρω αυθαίρετες κατασκευές και ζήτησε την αποβολή αυτών από την
έκταση των 311 τ.μ. Οι αιτούντες, ισχυριζόμενοι ότι έχουν δικαίωμα
κυριότητος στο ακίνητο αυτό (στο οποίο έχουν κατασκευάσει οικία από το
έτος 1973 συμπεριλαμβανομένου του ναϋδρίου του … με αρχική του ανέγερση
το έτος 1983), άσκησαν ανακοπή κατά την εκδίκαση της οποίας ενώπιον του
Ειρηνοδικείου Αθηνών εξετάστηκε ο μάρτυρας του Δημοσίου, Α. Ρ.,
δασολόγος, ο οποίος επιβεβαίωσε τον δημόσιο δασικό χαρακτήρα της
επίδικης έκτασης η οποία κατά το παρελθόν ήταν πευκοδάσος. Η ανακοπή
αυτή απορρίφθηκε ως αβάσιμη με την υπ' αριθμ. 2229/2012 απόφαση του
Ειρηνοδικείου Αθηνών κατά της οποίας οι αιτούντες άσκησαν έφεση ενώπιον
του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών η οποία συζητείται μετ' αναβολή την
26.11.2019. Β) Την 25.10.201 1 ο Γενικός Γραμματέας Αποκεντρωμένης
Διοίκησης Αττικής εξέδωσε για την επίδικη έκταση των 311 τ.μ. την
υπ'αριθμ. 2033/2011 απόφασή του για "κατεδάφιση και απομάκρυνση
αυθαιρέτων κατασκευών και εγκαταστάσεων σε έκταση δημόσιου δάσους -
αναδασωτέου" κατά της οποίας οι αιτούντες άσκησαν την από 25.1.2012
προσφυγή η οποία συζητήθηκε την 5.12.2016 ενώπιον του Διοικητικού
Εφετείου Αθηνών, χωρίς να έχει μέχρι σήμερα εκδοθεί απόφαση επ' αυτής
και Γ) την 9.8.2011 με βάση τα ανωτέρω έγγραφα υποβλήθηκε σε βάρος των
αιτούντων μήνυση (ΑΒΜ ΙΓ 2012/7816) με βάση την οποία εκδόθηκε σε πρώτο
βαθμό η υπ' αριθμ. 5253/2014 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου
Αθηνών με την οποία οι αιτούντες - κατηγορούμενοι κηρύχθηκαν από κοινού
ένοχοι μόνο για τις αξιόποινες πράξεις της εκχέρσωσης δημόσιας δασικής
έκτασης και της αυθαίρετης κατασκευής εντός αυτής τσιμέντινης βάσης
διαστάσεων 2,00 Χ 2,00 μέτρων στην οποία τοποθετήθηκε ανεμογεννήτρια
ιδίων διαστάσεων και ύψους 4,5 μέτρων και καταδικάστηκαν σε συνολική
ποινή φυλάκισης ενός (1) έτους και δύο (2) μηνών και χρηματική ποινή
πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ ο καθένας, ενώ για τις λοιπές πράξεις
(εκχέρσωση δασικής έκτασης και κατασκευής εντός αυτής περίφραξης,
τσιμεντένιας πλατφόρμας - βεράντας, τσιμέντινης κλίμακας και σιδερένιας
κλίμακας) έπαυσε οριστικά η ποινική δίωξη σε βάρος αυτών λόγω
παραγραφής) Κατά της απόφασης αυτής οι αιτούντες - κατηγορούμενοι
άσκησαν έφεση και το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών με την
υπ'αριθμ. 1724/23.3.2016 απόφασή του που ήδη κατέστη αμετάκλητη κήρυξε
ενόχους τους αιτούντες κατηγορουμένους για τα αδικήματα της εκχέρσωσης
δημόσιας δασικής έκτασης και εκτέλεσης εντός αυτής εργασιών αυθαίρετης
δόμησης από κοινού και κατ' εξακολούθηση ήτοι για παράβαση των άρθρων 70
παρ.1 του ν. 998/1979 και 17 παρ. 1, 8α ν. 1337/1983 σε συνδ. με άρθρο
22 του ν. 1577/1985 και επέβαλε στον καθένα συνολική ποινή φυλάκισης
ενός (1) έτους και δύο (2) μηνών και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων
(5.000) ευρώ. Συγκεκριμένα το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών,
ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών
μέσων που κατ' είδος μνημονεύονται σ' αυτή, ήτοι τις ένορκες καταθέσεις
των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης, τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας
δίκης, τα αναγνωσθέντα έγγραφα και την απολογία του δεύτερου αιτούντος -
κατηγορουμένου (ο πρώτος αιτών - κατηγορούμενος δικάστηκε
εκπροσωπούμενος από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του) κατέληξε στην
καταδικαστική του κρίση, αφού δέχθηκε στο αιτιολογικό του ότι
αποδείχθηκαν τα εξής: "Αμφότεροι οι κατηγορούμενοι στην δασική έκταση
"..." εντός της ευρύτερης περιοχής "..." περιφέρειας του ..., Α)
Εκχέρσωσαν δημόσια δασική έκταση που κηρύχθηκε αναδασωτέα και
συγκεκριμένα στα πλαίσια διενεργηθέντος ελέγχου από δασοφύλακα της
Διεύθυνσης Δασών Αθηνών στις 5.8.2011 διαπιστώθηκε ότι οι ως άνω
κατηγορούμενοι ενεργώντας κατόπιν συναπόφασης και με κοινό δόλο στην ως
άνω δασική έκταση και δη σε δημόσιο δάσος το οποίο έχει κηρυχθεί
αναδασωτέο δυνάμει της υπ' αριθμ. 108424/1934 απόφασης του Υπουργού
Γεωργίας και υπ' αριθμ. 1147/10.10.29914 απόφασης του Νομάρχη Αθηνών
είχαν εκχερσώσει και είχαν καταλάβει τμήμα εμβαδού 311 τ.μ. σταδιακά
κατά τα έτη 2001 έως 5.8.2001 1 επί του οποίου το Νοέμβριο του 2009
κατασκεύασαν τσιμεντένια βάση διαστάσεων 2.00 Χ 2.00 μ. επί της οποίας
τοποθέτησαν ανεμογεννήτρια ιδίων διαστάσεων, ύψους 4.50 μ. και Β) Από
κοινού ενεργώντας οι ως άνω κατηγορούμενοι προέβησαν στην εκτέλεση
εργασιών αυθαίρετης δόμησης και συγκεκριμένο κατά τον παραπάνω τόπο και
χρόνο κατέλαβαν το ως άνω τμήμα εμβαδού 311 τ.μ. επί του οποίου
κατασκεύασαν τσιμεντένια βάση διαστάσεων 2.00 Χ2.00 μ. επί της οποίας
τοποθετήθηκε ανεμογεννήτρια ιδίων διαστάσεων και ύψους 4.50 μ. χωρίς
άδεια της αρμόδιας Πολεοδομικής Αρχής. Περί των ανωτέρω σαφής και
κατηγορηματική ήταν η κατάθεση του ενώπιον του δικαστηρίου τούτου
εξετασθέντος μάρτυρος κατηγορίας Α. Μ. του Ι., ο οποίος χαρακτηριστικά
αναφέρει "Η έκταση είχε χαρακτηρισθεί αναδασωτέα το 1994 με απόφαση του
Νομάρχη Αθηνών. Το2014 ανακλήθηκε η απόφαση του Νομάρχη και μετέπειτα
επανακηρύχθηκε αναδασωτέα. Η έκταση αυτή τώρα ισχύει ως αναδασωτέα...
Επομένως οι άνω κατηγορούμενοι πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι κατά τα
ειδικότερα εκτιθέμενα στο διατακτικό". Στη συνέχεια κήρυξε ενόχους τους
κατηγορουμένους του ότι: "Στη δασική θέση "...", εντός της ευρύτερης
περιοχής "..." ... σε μη επακριβώς εξακριβωθέντα χρόνο, αλλά σταδιακά
εντός του χρονικού διαστήματος από του έτους 2001 έως τις 5.8.2011 με
περισσότερες πράξεις τέλεσαν περισσότερα εγκλήματα που τιμωρούνται από
το νόμο με στερητικές της ελευθερίας ποινές. Ειδικότερα: Α) Από κοινού
με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος
εκχέρσωσαν δημόσια έκταση που κηρύχθηκε αναδασωτέα. Συγκεκριμένα τα
πλαίσια διενεργηθέντος ελέγχου από δασοφύλακα της Διεύθυνσης Δασών
Αθηνών στις 5.8.2011 διαπιστώθηκε ότι οι ανωτέρω κατηγορούμενοι
ενεργώντας κατόπιν συναπόφασης και με κοινό δόλο στην ως άνω δασική
έκταση και δη σε δημόσιο δάσος το οποίο έχει κηρυχθεί αναδασωτέο
δυνάμει: α) της υπ'αριθμ. 108424/1934 απόφασης του Υπουργού Γεωργίας
(ΦΕΚ 133 Β/16.10.1934) και 1110 Δ/25.10.1994) είχαν εκχερσώσει και είχαν
καταλάβει τμήμα εμβαδού 311,00 τ.μ. σταδιακά από το έτος 2001 μέχρι τις
5.8.2011 επί του οποίου τον Νοέμβριο του 2009 κατασκεύασαν τσιμεντένια
βάση διαστάσεων 2.00 Χ 2.00 μ. επί της οποία τοποθετήθηκε ανεμογεννήτρια
ιδίων διαστάσεων και ύψους 4,50 μ.. Β) Από κοινού με περισσότερες
πράξεις τους που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος προέβησαν
στην εκτέλεση εργασιών αυθαίρετης δόμησης. Συγκεκριμένα στα πλαίσια
διενεργηθέντος έλεγχο από δασοφύλακα της Διεύθυνσης Δασών Αθηνών στις
5.8.2011 διαπιστώθηκε ότι οι ανωτέρω κατηγορούμενοι ενεργώντας κατόπιν
συναπόφασης και με κοινό δόλο την ως άνω δημόσια δασική έκταση που είχε
κηρυχθεί αναδασωτέα, είχαν εκχερσώσει και είχαν καταλάβει τμήμα εμβαδού
311 τμ σταδιακά από το έτος 2001 μέχρι 5.8.2011 επί του οποίου τον
Νοέμβριο του 2009 κατασκεύασαν τσιμεντένια βάση διαστάσεων 2.00 Χ 2,00
μέτρων επί της οποίας τοποθετήθηκε ανεμογεννήτρια ιδίων διαστάσεων και
ύψους 4,50 μέτρων χωρίς άδεια της αρμόδιας Πολεοδομικής Αρχής". Οι
αιτούντες ως νέα στοιχεία υπέρ της αθωότητας τους με την κρινομένη
αίτησή τους επικαλούνται και προσκομίζουν: α) τον Δασικό Χάρτη του ...
που αναρτήθηκε την 27.1.2017 στον οποίο (κατά τους ισχυρισμούς τους) η
παραπάνω έκταση που φέρεται ότι εκχερσώθηκε βρίσκεται εντός σχεδίου
πόλης και δεν έχει δασικό χαρακτήρα, β) το από Μαρτίου 2017 τοπογραφικό
διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Α. Κ. και γ) την από 10.3.2017 έκθεση
τεχνικής πραγματογνωμοσύνης του δασολόγου - περιβαλλοντολόγου, Θ. Α., η
οποία διατάχθηκε με την υπ'αριθμ. 3950/2016 παρεμπίπτουσα απόφαση του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά την εκδίκαση της από 25.10.2006
αναγνωριστικής της κυριότητας αγωγής των αιτούντων κατά του Ελληνικού
Δημοσίου, υπέρ του οποίου παρενέβη προσθέτως ο ..., από τα οποία, κατά
τους ισχυρισμούς τους, προκύπτει ότι η επίδικη έκταση είναι εντός
σχεδίου πόλης και δεν είναι δασική - αναδασωτέα, μη στοιχειοθετουμένων
επομένως των αδικημάτων της εκχέρσωσης δασικής έκτασης και της εκτέλεσης
εργασιών αυθαίρετης δόμησης από κοινού και κατ' εξακολούθηση για τα
οποία καταδικάστηκαν. Τα όσα όμως αναφέρονται στα παραπάνω
προσκομιζόμενα από τους αιτούντες έγγραφα, τα οποία επικαλούνται ως νέα
στοιχεία προς θεμελίωση του ισχυρισμού τους ότι η επίδικη έκταση δεν
έχει δημόσιο δασικό χαρακτήρα, αλλά τους ανήκει κατά πλήρη κυριότητα,
δεν είναι ικανά να ανατρέψουν το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων
(καταθέσεις δασικών υπαλλήλων, έγγραφα, σχεδιαγράμματα κλπ) στα οποία το
δικαστήριο της ουσίας που εξέδωσε την ανωτέρω αμετάκλητη απόφαση,
στήριξε την κρίση του και ως εκ τούτου είναι βέβαιο ότι το δικαστήριο
εκείνο δεν θα κατέληγε σε διαφορετική κρίση από εκείνη που κατέληξε.
Ειδικότερα οι αποτυπώσεις στον ως άνω Αναρτημένο Δασικό Χάρτη του ...
δεν είναι οριστικές διότι ο χάρτης αυτός δεν έχει κυρωθεί μέχρι σήμερα,
με αποτέλεσμα η επίδικη έκταση των 311,00 τ.μ. μέτρων να μην
απαλλάσσεται κατ' αρχήν από τον δασικό της χαρακτήρα, καθόσον ο ως άνω
αναρτημένος Δασικός Χάρτης του ... από και διά της κύρωσής του θα
αποτελέσει αδιαμφισβήτητο τεκμήριο για το ζήτημα της υπαγωγής ή μη της
επίδικης έκτασης στη δασική νομοθεσία. Επίσης, από την υπ' αριθμ.
6/10.3.2017 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του δασολόγου - περιβαλλοντολόγου
Θ. Α., η οποία δόθηκε κατά τα προαναφερθέντα στα πλαίσια της αστικής
αντιδικίας μεταξύ των αιτούντων και του Ελληνικού Δημοσίου υπέρ του
οποίου παρενέβη ο ..., προκύπτει ότι η επίδικη έκταση των 311,00 τ.μ.
ήταν ανέκαθεν δασική (πευκοδάσος)- αναδασωτέα και αργότερα
διαφοροποιήθηκε εξαιτίας παρεμβάσεων πολιτών που την μετέτρεψαν σε
περιοχή με κτίσματα. Μάλιστα στο από Μαρτίου 2017 τοπογραφικό διάγραμμα
του πολιτικού μηχανικού Α. Κ. τμήμα της επίδικης έκτασης (από το τοιχίο
του ναϋδρίου του … και βορειότερα έχει χαρακτηρισθεί στο ως άνω
Αναρτημένο Δασικό Χάρτη ως ανέκαθεν δασική - αναδασωτέα έκταση. Με τα
δεδομένα αυτά από τα ανωτέρω νέα στοιχεία που επικαλούνται οι αιτούντες
για τη θεμελίωση της κρινομένης αίτησής τους τόσο από μόνα τους όσο και
σε συνδυασμό με τα στοιχεία που προσκομίσθηκαν και λήφθηκαν υπόψη
προηγουμένους στο δικαστήριο που εξέδωσε την περατώσασα την ποινική
διαδικασία ως άνω αμετάκλητη απόφαση, δεν καθίσταται φανερό, σε σημείο
που να εγγίζει τη βεβαιότητα, ότι οι αιτούντες είναι αθώοι των
αξιοποίνων πράξεων για τις οποίες καταδικάσθηκαν. Προκύπτει δε ότι με τα
παραπάνω αποδεικτικά στοιχεία επιδιώκεται ο έλεγχος της προσβαλλόμενης
απόφασης από νομική και ουσιαστική άποψη και ο επανέλεγχος της υπόθεσης
επί τη βάσει του ιδίου στην πραγματικότητα αποδεικτικού υλικού που
έλαβαν υπόψη τους οι δικαστές που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση.
Κατ' ακολουθίαν των προεκτεθέντων η κρινομένη αίτηση πρέπει να
απορριφθεί ως αβάσιμη και να καταδικασθούν οι αιτούντες στα δικαστικά
έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 3 Μαρτίου
2017 αίτηση των: 1) Δ. Γ. του Μ. και 2) Χ. Γ. του Μ., κατοίκων ... (οδός
...) περί επανάληψης προς το συμφέρον τους της ποινικής διαδικασίας που
περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 1724/26.3.2016 αμετάκλητη απόφαση του
Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αιτούντες στα δικαστικά έξοδα ποσού διακοσίων πενήντα (250) ευρώ τον καθένα.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Μαΐου 2018 Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 17 Ιουλίου 2018.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου