Α.Π. 242 / 2018 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ:
ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΣΒΛΗΘΟΥΝ ΜΕ ΑΝΑΨΗΛΑΦΗΣΗ – ΑΝ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΑΠΟΡΡΙΠΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΕΚ ΝΕΟΥ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΕΠΑΝΕΚΔΙΚΑΣΗ – ΤΟ ΑΚΥΡΩΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΠΕΚΔΥΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑ ΓΙΑ ΝΕΑ ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ – Εν προκειμένω από τα παραδεκτώς... επισκοπούμενα διαδικαστικά έγγραφα προκύπτει ότι επί της αιτήσεως των νυν αιτούντων για αναίρεση της υπ' αριθ. 506/2014 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιά, έχει εκδοθεί η απορριπτική αυτής απόφαση του Α2 πολιτικού τμήματος του Αρείου Πάγου, με την οποία οι ερευνήθηκαν όλοι οι προβληθέντες δια του αναιρετηρίου λόγοι αναιρέσεως, άνευ ουδεμιάς παραλείψεως, αξιολογήθηκαν ούτοι και ρητώς απορρίφθηκαν, με δικονομική εντεύθεν συνέπεια το απαράδεκτο του ως άνω ενδίκου αιτήματος – Απόρριψη (538, 555 ΚΠολΔ)
ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΑΝΑΨΗΛΑΦΗΣΗΣ ΠΟΥ ΦΕΡΕΙ ΩΣ ΕΝΑΓΟΝΤΑ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΟΥ ΑΠΕΘΑΝΕ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΗΣ – ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΝΑΓΚΑΙΑΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ (ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΔΙΑΔΙΚΟΥ) – Εν προκειμένωαποδεικνύεται ότι η εν λόγω διάδικος απεβίωσε προ της ασκήσεως της κρινομένης αιτήσεως αναψηλαφήσεως, ενώ δεν τίθεται θέμα βιαίας διακοπής της δίκης λόγω θανάτου τής ως άνω πρώτης των αιτούντων και η σχετική δήλωση του ως άνω πληρεξουσίου δικηγόρου των δευτέρας και τρίτης τούτων, στερείται εννόμων συνεπειών – Απαράδεκτο της κρινόμενης αναψηλάφησης (35 ΑΚ, 62, 160 ΚΠολΔ)
Αριθμός 242/2018
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αβροκόμη Θούα, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου και Κυριάκο Οικονόμου - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Νοεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αιτούντων την αναψηλάφηση: 1) Ά. χήρας Ι. Λ. το γένος Σ. Τ., 2) Ε. Λ. του Ι., κατοίκου ..., 3) Σ. Λ. του Ι., κατοίκου ... και 4) Α. Σ. Γ., κατοίκου .... Η 1η δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, οι 2η και 3η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Α. Γ. και ο 4ος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητα του δικηγόρου, ο οποίος στο σημείο αυτό δήλωσε ότι η 1η αιτούσα απεβίωσε στις 31-12-2015, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. …/2-1-2016 ληξιαρχική πράξη θανάτου του Δήμου … και κληρονομήθηκε από τις: Ε. Λ. του Ι. και Σ. Λ. του Ι., οι οποίες συνεχίζουν τη βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπούνται από τον ίδιο.
Των καθών η αίτηση αναψηλάφησης: 1) Ι. Μ. του Δ., ως διαδόχου και συνεχίζοντος τις αγωγές της αποβιωσάσης μητρός του Κ. συζύγου Δ. Μ., κατοίκου ... και 2) Δ. Ι. Μ., κατοίκου .... Ο 1ος εκπροσωπήθηκε από τον ήδη 2ο καθού η αίτηση, Δ. Μ. και ο 2ος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητα του δικηγόρου, αφού ανακάλεσε την από 4-3-2017 δήλωσή του για παράσταση με το άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Κοινοποιουμένη προς: Ελληνικό Δημόσιο, νομίμως εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομικών, το οποίο δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από: 1) 20-9-2005 αγωγή της αρχικής διαδίκου Κ. συζ. Δ. Μ., 2) 2-10-2005 αγωγή του Α. Σ. Γ. και 3) 10-11-2005 αγωγή της αρχικής διαδίκου Ά. Λ., που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς και συνεκδικάσθηκαν με την από 23-5-2006 προφορικώς ασκηθείσα πρόσθετη παρέμβαση του Ελληνικού Δημοσίου υπέρ του Ν.Π.Ι.Δ. "...". Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5871/2007 και 4574/2008 μη οριστικές και, κατόπιν της από 26-4-2010 ανταγωγής της τότε διαδίκου Κ. Μ. και του Δ. Μ., 3352/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 506/2014 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με τις από 5-3-2015 και 20-10-2014 αιτήσεις τους, επί των οποίων εκδόθηκε η 471/2016 απόφαση του Α2 Τμήματος του Αρείου Πάγου, η οποία συνεκδίκασε τις αντίθετες αιτήσεις αναιρέσεως, ήτοι 1) την από 20 Οκτωβρίου 2014 αίτηση των α) Ά. χήρας Ι. Λ., β) Ε. Λ., γ) Σ. Λ., δ) Α. Γ. και 2) την από 5 Μαρτίου 2015 αίτηση των α) Ι. Μ. και β) Δ. Μ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 506/2014 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς και απέρριψε αμφότερες τις αιτήσεις αναιρέσεως. Την αναψηλάφηση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αιτούντες με την από 18-12-2016 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναψηλάφησης, ο πληρεξούσιος των καθών η αίτηση αναψηλάφησης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 62 εδάφ. α', 73, 159 αριθ. 2 και 160 παρ. 1 ΚΠολΔ, εν όψει και της διατάξεως του άρθρου 35 ΑΚ, με την οποία ορίζεται ότι το πρόσωπο αρχίζει να υπάρχει μόλις γεννηθεί ζωντανό και παύει να υπάρχει με το θάνατό του, προκύπτει ότι σε άσκηση κάθε δικογράφου δικαιούται το φυσικό πρόσωπο που υπάρχει ακόμα. Έτσι, το δικόγραφο της αιτήσεως αναψηλαφήσεως που φέρει ως ενάγοντα πρόσωπο, το οποίο απέθανε προ του χρόνου ασκήσεως της, είναι απορριπτέο, και κατ` αυτεπάγγελτη έρευνα, ως απαράδεκτο για έλλειψη αναγκαίας διαδικαστικής προϋποθέσεως, δηλαδή της ικανότητας του προσώπου να είναι διάδικος (ΑΠ 369/2013, ΑΠ 658/2012, 1611/2011)με περαιτέρω συνέπεια η συμμετοχή στη δίκη των κληρονόμων του θανόντος, που συνεχίζουν την δίκη στη θέση αυτού να στερείται εννόμων συνεπειών (ΑΠ 42/2014 641/2006).
Εν προκειμένω, από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά του δικαστηρίου τούτου, προκύπτει ότι κατά τη συζήτηση της κρινομένης αιτήσεως αναψηλαφήσεως - που έγινε κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο και δεν εμφανίσθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο ή με δήλωση αυτού κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, η πρώτη των αιτούντων Ά. χήρα Ι. Λ. - ο νομίμως διορισθείς, από τις δεύτερη και τρίτη των αιτούντων, πληρεξούσιος δικηγόρος αυτών Α. Γ. δήλωσε για λογαριασμό των εντολέων του ότι η ως άνω πρώτη των αιτούντων απεβίωσε και η δίκη συνεχίζεται από αυτές, υπό την ιδιότητά τους ως μοναδικών κληρονόμων της αποβιώσασας.
Πλην, από τα επικαλούμενα και νομίμως προσκομιζόμενα έγγραφα και ειδικότερα την υπ' αριθ. …/2-1-2016 Ληξιαρχική πράξη θανάτου, που έχει συνταγή από το Ληξιαρχείο του Δήμου…, αποδεικνύεται ότι η εν λόγω διάδικος απεβίωσε την 31-12-2015, ήτοι προ της ασκήσεως της κρινομένης αιτήσεως αναψηλαφήσεως, η οποία κατετέθη την 22-12-2016. Επομένως, ως προς αυτήν η αίτηση αναψηλαφήσεως πρέπει ν` απορριφθεί ως απαράδεκτη, ενώ δεν τίθεται θέμα βιαίας διακοπής της δίκης λόγω θανάτου τής ως άνω πρώτης των αιτούντων και η σχετική δήλωση του ως άνω πληρεξουσίου δικηγόρου των δευτέρας και τρίτης τούτων, στερείται εννόμων συνεπειών.
Επειδή, από την διάταξη το άρθρο 538 ΚΠολΔ που ορίζει ότι "Με αναψηλάφηση μπορούν να προσβληθούν οι αποφάσεις των Ειρηνοδικείων, των Μονομελών και των Πολυμελών Πρωτοδικείων, των Εφετείων και του Αρείου Πάγου εφόσον δικάζει κατ` ουσία" προκύπτει ότι, εάν ο Άρειος Πάγος μετά την αναίρεση της τελεσίδικης αποφάσεως δεν εδίκασε κατ` ουσίαν την υπόθεση - όπως τούτο είναι δυνατόν να συμβή στις περιπτώσεις τις αναφερόμενες στην διάταξη του άρθρου 580 παρ.3 του ΚΠολΔ - οι αποφάσεις του (της ολομέλειας και των τμημάτων) ως ακυρωτικού δεν υπόκεινται σε αναψηλάφηση ( βλ. σχετ. ΟλΑΠ 1/2012, 16/2003,ΑΠ 245/2017,870/2013).
Συνεπώς, η ερευνώμενη πλέον ως προς τους δευτέρα, τρίτη και τέταρτο των αιτούντων αίτηση αναψηλαφήσεως κατά της υπ' αριθ. 471/2016 αποφάσεως του Α2' Τμήματος (Πολιτικού) του Αρείου Πάγου, με την οποία είχε απορριφθεί η από 20-10-2014 αίτηση των νυν αιτούντων για αναίρεση της υπ' αριθ. 506/2014 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς, είναι απαράδεκτη. Επειδή, με την διάταξη του άρθρου 308 παρ. 1 του ΚΠολΔ, η οποία σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου, ορίζεται ότι το δικαστήριο εκδίδει οριστική απόφαση αν κρίνει πως η υπόθεση είναι ώριμη γι` αυτό.
Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής οριστική είναι η απόφαση του Αρείου Πάγου που περατώνει τη δίκη επί του ασκηθέντος ενδίκου μέσου της αιτήσεως αναιρέσεως, είτε με την απόρριψη της αιτήσεως αυτής ως απαράδεκτης ή ως αβάσιμης, είτε με την παραδοχή της αιτήσεως και την παραπομπή της υποθέσεως προς περαιτέρω εκδίκαση σε άλλο δικαστήριο, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 580 παρ. 2 και 3 του ΚΠολΔ. Με την έκδοση της οριστικής του αποφάσεως, με την οποία απορρίπτεται τελικά η αίτηση αναιρέσεως, και η οποία έχει προφανώς την έννοια ότι δεν κρίθηκε βάσιμος κανένας παραδεκτός λόγος αναιρέσεως, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απεκδύεται από κάθε εξουσία για νέα εξέταση της υποθέσεως και αναλώνεται η αξίωση του διαδίκου για παροχή έννομης προστασίας, υπό την έννοια της επανεξετάσεως της διαφοράς, που είναι απαράδεκτη λόγω της ελλείψεως εκκρεμοδικίας. Το οριστικό δε απορριπτικό διατακτικό, και χωρίς ειδική απορριπτική σκέψη στο αιτιολογικό, αφορά τόσο τους απαράδεκτους λόγους, όσο και εκείνους που το πραγματικό τους ταυτίζεται με άλλους λόγους αναιρέσεως, που ασκήθηκαν συνδυαστικά με εκείνους, και κρίθηκαν ρητώς απορριπτέοι.
Από τα προαναφερθέντα συνάγεται και ότι, εφ' όσον υπάρχει στο διατακτικό της αποφάσεως ρητή απορριπτική διάταξη της αιτήσεως αναιρέσεως στο σύνολό της, δεν υπάρχει δυνατότητα εισαγωγής εκ νέου των λόγων αυτών στο Αναιρετικό Τμήμα προς επανεκδίκαση, διότι στην περίπτωση αυτή έχει καταργηθεί η εκκρεμότητα του αιτήματος ενώπιον του Αρείου Πάγου, εφ' όσον το αίτημα τούτο έχει απορριφθεί και το Ακυρωτικό Δικαστήριο απεκδύθηκε κάθε εξουσίας για νέα εξέταση της υποθέσεως, ενώ η έρευνα των ίδιων λόγων προϋποθέτει ανάκληση της οριστικής απορριπτικής αποφάσεως επί της αιτήσεως αναιρέσεως που είναι ανεπίτρεπτη κατά τις διατάξεις των άρθρων 309 εδ. α` και 555 του ΚΠολΔ. (ΟλΑΠ 20/2009, ΑΠ 13/2016, 270/2013).
Εν προκειμένω, με το δικόγραφο της κρινομένης αιτήσεως αναψηλαφήσεως, υποβάλλεται αίτημα προκειμένου να συζητηθεί εκ νέου στο παρόν Δικαστήριο η από 20-10-2014 αίτηση αναιρέσεως των ήδη αιτούντων και, για τους ειδικώς αναφερόμενους λόγους, "...Να εξαφανιστεί, ανακληθεί, μεταρρυθμιστεί η προσβαλλομένη υπ' αριθ. 471 /2016 απόφαση του ΑΠ( Τμήμα Α2 Πολιτικό ), επί τω τέλει όπως εξαφανιστεί μεταρρυθμιστεί η υπ αριθμόν 506/2014 απόφαση του Εφετείου Πειραιά...". Από τα παραδεκτώς επισκοπούμενα διαδικαστικά έγγραφα προκύπτει ότι επί της από 20-10-2014 αιτήσεως των νυν αιτούντων για αναίρεση της υπ' αριθ. 506/2014 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιά, έχει εκδοθεί η απορριπτική αυτής υπ' αριθ. 471/2016 απόφαση του Α2 πολιτικού τμήματος του Αρείου Πάγου, με την οποία οι ερευνήθηκαν όλοι οι προβληθέντες δια του αναιρετηρίου λόγοι αναιρέσεως, άνευ ουδεμιάς παραλείψεως, αξιολογήθηκαν ούτοι και ρητώς απορρίφθηκαν, με δικονομική εντεύθεν συνέπεια το απαράδεκτο του ως άνω ενδίκου αιτήματος.
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση αναψηλαφήσεως ως απαράδεκτη, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από τους αιτούντες παραβόλου, λόγω της ήττας τους, στο Δημόσιο Ταμείο(άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ) και να καταδικασθούν οι δευτέρα, τρίτη και τέταρτος εξ αυτών, ως ηττηθέντες, στα δικαστικά έξοδα των καθ' ων, που κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα των τελευταίων (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 παρ.2) όπως ειδικότερα αναφέρεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 18-12-2016 αίτηση για αναψηλάφηση της υπ' αριθ. 471/2016 αποφάσεως του Α2 πολιτικού τμήματος Αρείου Πάγου.
Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από τους αιτούντες παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
Καταδικάζει τους δευτέρα, τρίτη και τέταρτο των αιτούντων στα δικαστικά έξοδα των καθ' ων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Ιανουαρίου 2018.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 31 Ιανουαρίου 2018.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ:
ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΣΒΛΗΘΟΥΝ ΜΕ ΑΝΑΨΗΛΑΦΗΣΗ – ΑΝ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΑΠΟΡΡΙΠΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΕΚ ΝΕΟΥ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΕΠΑΝΕΚΔΙΚΑΣΗ – ΤΟ ΑΚΥΡΩΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΠΕΚΔΥΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑ ΓΙΑ ΝΕΑ ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ – Εν προκειμένω από τα παραδεκτώς... επισκοπούμενα διαδικαστικά έγγραφα προκύπτει ότι επί της αιτήσεως των νυν αιτούντων για αναίρεση της υπ' αριθ. 506/2014 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιά, έχει εκδοθεί η απορριπτική αυτής απόφαση του Α2 πολιτικού τμήματος του Αρείου Πάγου, με την οποία οι ερευνήθηκαν όλοι οι προβληθέντες δια του αναιρετηρίου λόγοι αναιρέσεως, άνευ ουδεμιάς παραλείψεως, αξιολογήθηκαν ούτοι και ρητώς απορρίφθηκαν, με δικονομική εντεύθεν συνέπεια το απαράδεκτο του ως άνω ενδίκου αιτήματος – Απόρριψη (538, 555 ΚΠολΔ)
ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΑΝΑΨΗΛΑΦΗΣΗΣ ΠΟΥ ΦΕΡΕΙ ΩΣ ΕΝΑΓΟΝΤΑ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΟΥ ΑΠΕΘΑΝΕ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΗΣ – ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΝΑΓΚΑΙΑΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ (ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΔΙΑΔΙΚΟΥ) – Εν προκειμένωαποδεικνύεται ότι η εν λόγω διάδικος απεβίωσε προ της ασκήσεως της κρινομένης αιτήσεως αναψηλαφήσεως, ενώ δεν τίθεται θέμα βιαίας διακοπής της δίκης λόγω θανάτου τής ως άνω πρώτης των αιτούντων και η σχετική δήλωση του ως άνω πληρεξουσίου δικηγόρου των δευτέρας και τρίτης τούτων, στερείται εννόμων συνεπειών – Απαράδεκτο της κρινόμενης αναψηλάφησης (35 ΑΚ, 62, 160 ΚΠολΔ)
Αριθμός 242/2018
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αβροκόμη Θούα, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου και Κυριάκο Οικονόμου - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Νοεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αιτούντων την αναψηλάφηση: 1) Ά. χήρας Ι. Λ. το γένος Σ. Τ., 2) Ε. Λ. του Ι., κατοίκου ..., 3) Σ. Λ. του Ι., κατοίκου ... και 4) Α. Σ. Γ., κατοίκου .... Η 1η δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, οι 2η και 3η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Α. Γ. και ο 4ος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητα του δικηγόρου, ο οποίος στο σημείο αυτό δήλωσε ότι η 1η αιτούσα απεβίωσε στις 31-12-2015, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. …/2-1-2016 ληξιαρχική πράξη θανάτου του Δήμου … και κληρονομήθηκε από τις: Ε. Λ. του Ι. και Σ. Λ. του Ι., οι οποίες συνεχίζουν τη βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπούνται από τον ίδιο.
Των καθών η αίτηση αναψηλάφησης: 1) Ι. Μ. του Δ., ως διαδόχου και συνεχίζοντος τις αγωγές της αποβιωσάσης μητρός του Κ. συζύγου Δ. Μ., κατοίκου ... και 2) Δ. Ι. Μ., κατοίκου .... Ο 1ος εκπροσωπήθηκε από τον ήδη 2ο καθού η αίτηση, Δ. Μ. και ο 2ος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητα του δικηγόρου, αφού ανακάλεσε την από 4-3-2017 δήλωσή του για παράσταση με το άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Κοινοποιουμένη προς: Ελληνικό Δημόσιο, νομίμως εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομικών, το οποίο δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από: 1) 20-9-2005 αγωγή της αρχικής διαδίκου Κ. συζ. Δ. Μ., 2) 2-10-2005 αγωγή του Α. Σ. Γ. και 3) 10-11-2005 αγωγή της αρχικής διαδίκου Ά. Λ., που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς και συνεκδικάσθηκαν με την από 23-5-2006 προφορικώς ασκηθείσα πρόσθετη παρέμβαση του Ελληνικού Δημοσίου υπέρ του Ν.Π.Ι.Δ. "...". Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5871/2007 και 4574/2008 μη οριστικές και, κατόπιν της από 26-4-2010 ανταγωγής της τότε διαδίκου Κ. Μ. και του Δ. Μ., 3352/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 506/2014 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με τις από 5-3-2015 και 20-10-2014 αιτήσεις τους, επί των οποίων εκδόθηκε η 471/2016 απόφαση του Α2 Τμήματος του Αρείου Πάγου, η οποία συνεκδίκασε τις αντίθετες αιτήσεις αναιρέσεως, ήτοι 1) την από 20 Οκτωβρίου 2014 αίτηση των α) Ά. χήρας Ι. Λ., β) Ε. Λ., γ) Σ. Λ., δ) Α. Γ. και 2) την από 5 Μαρτίου 2015 αίτηση των α) Ι. Μ. και β) Δ. Μ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 506/2014 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς και απέρριψε αμφότερες τις αιτήσεις αναιρέσεως. Την αναψηλάφηση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αιτούντες με την από 18-12-2016 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναψηλάφησης, ο πληρεξούσιος των καθών η αίτηση αναψηλάφησης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 62 εδάφ. α', 73, 159 αριθ. 2 και 160 παρ. 1 ΚΠολΔ, εν όψει και της διατάξεως του άρθρου 35 ΑΚ, με την οποία ορίζεται ότι το πρόσωπο αρχίζει να υπάρχει μόλις γεννηθεί ζωντανό και παύει να υπάρχει με το θάνατό του, προκύπτει ότι σε άσκηση κάθε δικογράφου δικαιούται το φυσικό πρόσωπο που υπάρχει ακόμα. Έτσι, το δικόγραφο της αιτήσεως αναψηλαφήσεως που φέρει ως ενάγοντα πρόσωπο, το οποίο απέθανε προ του χρόνου ασκήσεως της, είναι απορριπτέο, και κατ` αυτεπάγγελτη έρευνα, ως απαράδεκτο για έλλειψη αναγκαίας διαδικαστικής προϋποθέσεως, δηλαδή της ικανότητας του προσώπου να είναι διάδικος (ΑΠ 369/2013, ΑΠ 658/2012, 1611/2011)με περαιτέρω συνέπεια η συμμετοχή στη δίκη των κληρονόμων του θανόντος, που συνεχίζουν την δίκη στη θέση αυτού να στερείται εννόμων συνεπειών (ΑΠ 42/2014 641/2006).
Εν προκειμένω, από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά του δικαστηρίου τούτου, προκύπτει ότι κατά τη συζήτηση της κρινομένης αιτήσεως αναψηλαφήσεως - που έγινε κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο και δεν εμφανίσθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο ή με δήλωση αυτού κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, η πρώτη των αιτούντων Ά. χήρα Ι. Λ. - ο νομίμως διορισθείς, από τις δεύτερη και τρίτη των αιτούντων, πληρεξούσιος δικηγόρος αυτών Α. Γ. δήλωσε για λογαριασμό των εντολέων του ότι η ως άνω πρώτη των αιτούντων απεβίωσε και η δίκη συνεχίζεται από αυτές, υπό την ιδιότητά τους ως μοναδικών κληρονόμων της αποβιώσασας.
Πλην, από τα επικαλούμενα και νομίμως προσκομιζόμενα έγγραφα και ειδικότερα την υπ' αριθ. …/2-1-2016 Ληξιαρχική πράξη θανάτου, που έχει συνταγή από το Ληξιαρχείο του Δήμου…, αποδεικνύεται ότι η εν λόγω διάδικος απεβίωσε την 31-12-2015, ήτοι προ της ασκήσεως της κρινομένης αιτήσεως αναψηλαφήσεως, η οποία κατετέθη την 22-12-2016. Επομένως, ως προς αυτήν η αίτηση αναψηλαφήσεως πρέπει ν` απορριφθεί ως απαράδεκτη, ενώ δεν τίθεται θέμα βιαίας διακοπής της δίκης λόγω θανάτου τής ως άνω πρώτης των αιτούντων και η σχετική δήλωση του ως άνω πληρεξουσίου δικηγόρου των δευτέρας και τρίτης τούτων, στερείται εννόμων συνεπειών.
Επειδή, από την διάταξη το άρθρο 538 ΚΠολΔ που ορίζει ότι "Με αναψηλάφηση μπορούν να προσβληθούν οι αποφάσεις των Ειρηνοδικείων, των Μονομελών και των Πολυμελών Πρωτοδικείων, των Εφετείων και του Αρείου Πάγου εφόσον δικάζει κατ` ουσία" προκύπτει ότι, εάν ο Άρειος Πάγος μετά την αναίρεση της τελεσίδικης αποφάσεως δεν εδίκασε κατ` ουσίαν την υπόθεση - όπως τούτο είναι δυνατόν να συμβή στις περιπτώσεις τις αναφερόμενες στην διάταξη του άρθρου 580 παρ.3 του ΚΠολΔ - οι αποφάσεις του (της ολομέλειας και των τμημάτων) ως ακυρωτικού δεν υπόκεινται σε αναψηλάφηση ( βλ. σχετ. ΟλΑΠ 1/2012, 16/2003,ΑΠ 245/2017,870/2013).
Συνεπώς, η ερευνώμενη πλέον ως προς τους δευτέρα, τρίτη και τέταρτο των αιτούντων αίτηση αναψηλαφήσεως κατά της υπ' αριθ. 471/2016 αποφάσεως του Α2' Τμήματος (Πολιτικού) του Αρείου Πάγου, με την οποία είχε απορριφθεί η από 20-10-2014 αίτηση των νυν αιτούντων για αναίρεση της υπ' αριθ. 506/2014 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς, είναι απαράδεκτη. Επειδή, με την διάταξη του άρθρου 308 παρ. 1 του ΚΠολΔ, η οποία σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου, ορίζεται ότι το δικαστήριο εκδίδει οριστική απόφαση αν κρίνει πως η υπόθεση είναι ώριμη γι` αυτό.
Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής οριστική είναι η απόφαση του Αρείου Πάγου που περατώνει τη δίκη επί του ασκηθέντος ενδίκου μέσου της αιτήσεως αναιρέσεως, είτε με την απόρριψη της αιτήσεως αυτής ως απαράδεκτης ή ως αβάσιμης, είτε με την παραδοχή της αιτήσεως και την παραπομπή της υποθέσεως προς περαιτέρω εκδίκαση σε άλλο δικαστήριο, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 580 παρ. 2 και 3 του ΚΠολΔ. Με την έκδοση της οριστικής του αποφάσεως, με την οποία απορρίπτεται τελικά η αίτηση αναιρέσεως, και η οποία έχει προφανώς την έννοια ότι δεν κρίθηκε βάσιμος κανένας παραδεκτός λόγος αναιρέσεως, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απεκδύεται από κάθε εξουσία για νέα εξέταση της υποθέσεως και αναλώνεται η αξίωση του διαδίκου για παροχή έννομης προστασίας, υπό την έννοια της επανεξετάσεως της διαφοράς, που είναι απαράδεκτη λόγω της ελλείψεως εκκρεμοδικίας. Το οριστικό δε απορριπτικό διατακτικό, και χωρίς ειδική απορριπτική σκέψη στο αιτιολογικό, αφορά τόσο τους απαράδεκτους λόγους, όσο και εκείνους που το πραγματικό τους ταυτίζεται με άλλους λόγους αναιρέσεως, που ασκήθηκαν συνδυαστικά με εκείνους, και κρίθηκαν ρητώς απορριπτέοι.
Από τα προαναφερθέντα συνάγεται και ότι, εφ' όσον υπάρχει στο διατακτικό της αποφάσεως ρητή απορριπτική διάταξη της αιτήσεως αναιρέσεως στο σύνολό της, δεν υπάρχει δυνατότητα εισαγωγής εκ νέου των λόγων αυτών στο Αναιρετικό Τμήμα προς επανεκδίκαση, διότι στην περίπτωση αυτή έχει καταργηθεί η εκκρεμότητα του αιτήματος ενώπιον του Αρείου Πάγου, εφ' όσον το αίτημα τούτο έχει απορριφθεί και το Ακυρωτικό Δικαστήριο απεκδύθηκε κάθε εξουσίας για νέα εξέταση της υποθέσεως, ενώ η έρευνα των ίδιων λόγων προϋποθέτει ανάκληση της οριστικής απορριπτικής αποφάσεως επί της αιτήσεως αναιρέσεως που είναι ανεπίτρεπτη κατά τις διατάξεις των άρθρων 309 εδ. α` και 555 του ΚΠολΔ. (ΟλΑΠ 20/2009, ΑΠ 13/2016, 270/2013).
Εν προκειμένω, με το δικόγραφο της κρινομένης αιτήσεως αναψηλαφήσεως, υποβάλλεται αίτημα προκειμένου να συζητηθεί εκ νέου στο παρόν Δικαστήριο η από 20-10-2014 αίτηση αναιρέσεως των ήδη αιτούντων και, για τους ειδικώς αναφερόμενους λόγους, "...Να εξαφανιστεί, ανακληθεί, μεταρρυθμιστεί η προσβαλλομένη υπ' αριθ. 471 /2016 απόφαση του ΑΠ( Τμήμα Α2 Πολιτικό ), επί τω τέλει όπως εξαφανιστεί μεταρρυθμιστεί η υπ αριθμόν 506/2014 απόφαση του Εφετείου Πειραιά...". Από τα παραδεκτώς επισκοπούμενα διαδικαστικά έγγραφα προκύπτει ότι επί της από 20-10-2014 αιτήσεως των νυν αιτούντων για αναίρεση της υπ' αριθ. 506/2014 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιά, έχει εκδοθεί η απορριπτική αυτής υπ' αριθ. 471/2016 απόφαση του Α2 πολιτικού τμήματος του Αρείου Πάγου, με την οποία οι ερευνήθηκαν όλοι οι προβληθέντες δια του αναιρετηρίου λόγοι αναιρέσεως, άνευ ουδεμιάς παραλείψεως, αξιολογήθηκαν ούτοι και ρητώς απορρίφθηκαν, με δικονομική εντεύθεν συνέπεια το απαράδεκτο του ως άνω ενδίκου αιτήματος.
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση αναψηλαφήσεως ως απαράδεκτη, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από τους αιτούντες παραβόλου, λόγω της ήττας τους, στο Δημόσιο Ταμείο(άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ) και να καταδικασθούν οι δευτέρα, τρίτη και τέταρτος εξ αυτών, ως ηττηθέντες, στα δικαστικά έξοδα των καθ' ων, που κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα των τελευταίων (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 παρ.2) όπως ειδικότερα αναφέρεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 18-12-2016 αίτηση για αναψηλάφηση της υπ' αριθ. 471/2016 αποφάσεως του Α2 πολιτικού τμήματος Αρείου Πάγου.
Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από τους αιτούντες παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
Καταδικάζει τους δευτέρα, τρίτη και τέταρτο των αιτούντων στα δικαστικά έξοδα των καθ' ων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Ιανουαρίου 2018.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 31 Ιανουαρίου 2018.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου