ΑΠ Απόφαση 1376 / 2014 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Θέμα Νομή, Χρησικτησία. Περίληψη: Άσκηση νομής επί ακινήτου. Έννοια πράξεων νομής. Καταβολή φόρου ακάλυπτων χώρων μείζονος ακινήτου (οικοπέδου), στο οποίο περιλαμβάνεται και το επίδικο ακίνητο, που ανήκει σε άλλον. Δεν αποτελεί από μόνη της υλική και εμφανή ενέργεια που να δηλώνει βούληση του καταβάλλοντος να εξουσιάζει το επίδικο (νομή). Αβάσιμοι οι λόγοι αναιρέσεως από τους αρ. 1 και 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. [Επικυρώνει ΕφΑθ 335/2010].

"ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ Ν. 4335/2015" [της Ευδοξίας Κιουπτσίδου- Στρατουδάκη, εφέτη]
Απόφαση 1376 / 2014    (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Θέμα
Νομή, Χρησικτησία.

Περίληψη:
Άσκηση νομής επί ακινήτου. Έννοια πράξεων νομής. Καταβολή φόρου ακάλυπτων χώρων μείζονος ακινήτου (οικοπέδου), στο οποίο περιλαμβάνεται και το επίδικο ακίνητο, που ανήκει σε άλλον. Δεν αποτελεί από μόνη της υλική και εμφανή ενέργεια που να δηλώνει βούληση του καταβάλλοντος να εξουσιάζει το επίδικο (νομή). Αβάσιμοι οι λόγοι αναιρέσεως από τους αρ. 1 και 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. [Επικυρώνει ΕφΑθ 335/2010].




Αριθμός 1376/2014
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Ρουμπή, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 5 Μαρτίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Μ. συζ. Ε. Ν., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Χριστόπουλο.

Της αναιρεσίβλητης: Π. συζ. Χ. Π., το γένος Ε. Π., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Αλεξία Δεληγιάννη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/12/1999 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6067/2000 μη οριστική, 5846/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 335/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20/9/2010 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αργύριος Σταυράκης ανέγνωσε την από 1/11/2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική του δαπάνη.


ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια των άρθρων 974, 980, 981 και 1044 του ΑΚ άσκηση νομής σε ακίνητο, η οποία, με τη συμπλήρωση και του νόμιμου χρόνου (εικοσαετία), οδηγεί στην κτήση κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία, αποτελούν οι υλικές και εμφανείς ενέργειες στο ακίνητο με τις οποίες εκδηλώνεται η βούληση του προσώπου να εξουσιάζει το πράγμα, είναι δε τέτοιες πράξεις η οριοθέτηση, η περίφραξη, η καλλιέργεια, η είσπραξη μισθωμάτων, η τοποθέτηση στο ακίνητο διαφόρων υλικών κ.λπ.
Εν προκειμένω από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα - εναγομένη, προς απόκρουση της ένδικης αναγνωριστικής αγωγής της αναιρεσίβλητης, στηριζομένης στην απόκτηση της κυριότητας του επιδίκου με παράγωγο και με πρωτότυπο τρόπο, ισχυρίστηκε ότι το επίδικο ακίνητο, ήτοι οικόπεδο, εμβαδού 150 τ.μ., που βρίσκεται επί της οδού ..., στη θέση "..." ή "..." του Δήμου Αθηναίων, περιήλθε στην ίδια (αναιρεσείουσα) ως τμήμα μείζονος ακινήτου, εμβαδού 325,98 τ.μ., δυνάμει του νομίμως μεταγραφέντος υπ'αριθμ.... προκοσυμβολαίου της συμβολαιογράφου Αθηνών Χαρ.Σαρακηνού, αλλά και με χρησικτησία, αφού τόσον η ίδια όσον και προ αυτής ο δικαιοπάροχος πατέρας της νέμονταν το όλον (μείζον) ακίνητο, επιβλέποντάς το και καταβάλλοντας γι'αυτό (μείζον ακίνητο) από το έτος 1963 μέχρι το έτος 1997 φόρο ακάλυπτων χώρων στον Δήμο Αθηναίων. Το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε ότι το επίδικο, εμβαδού, όπως προαναφέρθηκε, 150 τ.μ., περιήλθε στην κυριότητα της ενάγουσας - αναιρεσίβλητης με αγορά δυνάμει του νομίμως μεταγραφέντος υπ'αριθμ.... συμβολαίου από τον μέχρι τότε κύριο του ακινήτου Α.Δ., αλλά και με έκτακτη χρησικτησία, έχοντας στη νομή της αυτή (αναιρεσίβλητη) και πριν από αυτήν οι αναφερόμενοι δικαιοπάροχοί της το επίδικο από το έτος 1945 συνεχώς μέχρι την άσκηση της αγωγής (Δεκ.1999), ενώ, δέχεται το Εφετείο, το επίδικο δεν εμπίπτει στον προαναφερθέντα τίτλο της αναιρεσείουσας (προικοσυμβόλαιο), ως τμήμα του ειρημένου μείζονος ακινήτου που περιήλθε σ'αυτήν με τον ανωτέρω τίτλο, ούτε δε η αναιρεσείουσα ούτε ο φερόμενος ως δικαιοπάροχός της άσκησαν οποιαδήποτε πράξη νομής στο επίδικο, η δε καταβολή φόρου ακάλυπτων χώρων για το όλον ακίνητο δεν αποτελεί εμφανή πράξη φυσικής εξουσίασης του επιδίκου με διάνοια κυρίου και συνεπώς δεν αποτελεί από μόνη της πράξη νομής του ακινήτου. Και βάσει των παραδοχών αυτών το Εφετείο δέχθηκε την αγωγή της αναιρεσίβλητης, την οποία και αναγνώρισε κυρία του επιδίκου, απορρίπτοντας την ένσταση ιδίας κυριότητας, την οποία είχε προβάλει δημόσια η αναιρεσείουσα. Η κατά τα προεκτεθέντα και κατά τους ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας καταβολή από αυτήν και τον δικαιοπάροχό της φόρου ακάλυπτων χώρων του μείζονος ακινήτου, εμβαδού 325,98 τ.μ., στο οποίο η ίδια περιελάμβανε και το επίδικο εμβαδόν 150 τ.μ., ακίνητο, δεν αποτελεί πράγματι, άνευ ετέρου, υλική και εμφανή πράξη φυσικής εξουσίασης της αναιρεσείουσας επί του επιδίκου και επομένως νομή της τελευταίας που να οδηγεί στην κτήση κυριότητας επί του ακινήτου με χρησικτησία, και το Εφετείο που έκρινε ομοίως ορθώς εφήρμοσε τις ειρημένες ουσιαστικές διατάξεις των άρθρων 974, 980, 981 και 1044 του ΑΚ, τις οποίες και δεν παραβίασε με εσφαλμένη εφαρμογή, είναι αβάσιμα τα αντίθετα που η αναιρεσείουσα υποστηρίζει με τον δεύτερο, από το άρθρο 559 αρ.1 του ΚΠολΔ, λόγο της αιτήσεως της. Με τον πρώτο, από τον αρ.11γ'του ίδιου άρθρου 559 του ΚΠολΔ, λόγο της αιτήσεως η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Εφετείο παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψη τα αναφερόμενα δημόσια έγγραφα τα οποία η ίδια είχε προσκομίσει και επικαλεστεί για την απόδειξη του ανωτέρω ισχυρισμού της περί καταβολής φόρου ακάλυπτων χώρων για το επίδικο. Παρεκτός του ότι από την αναιρεσιβαλλομένη προκύπτει χωρίς αμφιβολία ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και τα έγγραφα αυτά, ο εξεταζόμενος πρώτος λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος και ως αλυσιτελής, αφού σύμφωνα με τα προεκτεθέντα ο ισχυρισμός της αναιρεσείουσας για την απόδειξη του οποίου η τελευταία τον είχε προσκομίσει (καταβολή φόρου ως πράξεις νομής) δεν ήταν νόμιμος. Κατ'ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει ν'απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στην αναφερόμενη στο διατακτικό δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, κατά το νόμιμο αίτημά της τελευταίας (αρθρ.176 και 183 του ΚΠολΔ).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-9-2010 αίτηση της Μ. Π. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 335/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 3η Ιουνίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 18η Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Σχόλια