Τετάρτη 25 Οκτωβρίου 2017

ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ - Κατά τόπον αρμοδιότητα για τη λύση του γάμου με συναινετικό διαζύγιο - Αρμοδιότητα των Ελληνικών Δικαστηρίων και του εφαρμοστέου δικαίου σε θέματα διαζυγίου με στοιχεία αλλοδαπότητας

ΔΙΑΤΥΠΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ - Το θεμιτό της συμμετοχής του πολιτικώς ενάγοντα στην ποινική δίκη
Κατά τόπον αρμοδιότητα για τη λύση του γάμου με συναινετικό διαζύγιο
Η κατά τόπον αρμοδιότητα του δικαστηρίου που εκδικάζει την υπόθεση του συναινετικού διαζυγίου, δεν ρυθμίζεται ευθέως στο νόμο....

Από το συνδυασμό των άρθρων 741 και 39 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι η υπόθεση αυτή εισάγεται στο δικαστήριο της τελευταίας κοινής κατοικίας ή διαμονής των συζύγων. Παράλληλα συντρέχει και η γενική δωσιδικία που προσδιορίζει την κατά τόπον αρμοδιότητα του τόπου κατοικίας ή της διαμονής του ενός συζύγου (άρθρα 22 και 23 του ΚΠολΔ). Υποστηρίζεται ωστόσο και η γνώμη ότι κατά τόπον αρμόδιο είναι οποιοδήποτε Μονομελές Πρωτοδικείο επιλέξουν οι σύζυγοι, ανάλογα με τα συμφέροντά τους, λόγω ελαστικότητας της διαδικασίας της εκουσίας δικαιοδοσίας. Έτσι, αυτοί μπορούν να καθορίσουν ως τοπικά αρμόδιο το δικαστήριο εκείνο που κατά τις περιστάσεις μπορεί να αντιμετωπίσει ταχύτερα και ευχερέστερα τη διαφορά. Η άποψη όμως αυτή δεν ευσταθεί, διότι στην πράξη προτείνεται παρέκταση της αρμοδιότητας, η οποία αποκλείεται στις γαμικές διαφορές, όπως διατυπώνεται και ρητά στο άρθρο 740 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως, προτάσσεται η πρώτη άποψη που είναι και η κρατούσα, στην οποία το κριτήριο επιλογής του αρμόδιου δικαστηρίου χαρακτηρίζεται τόσο από απλότητα και όσο από ευκρίνεια.

[Πηγή: Καλλιρόη Δ. Παντελίδου, «Το διαζύγιο και οι συνέπειές του-Ουσιαστικά και Δικονομικά θέματα», ενημέρωση με το Ν. 4055/2012, Νομική Βιβλιοθήκη, σελ. 184] http://efotopoulou.gr
 

Συναινετικό διαζύγιο.
1. Από την διάταξη του άρθρου 1441 ΑΚ προβλέπεται το συναινετικό διαζύγιο. 
2. Βασική προϋπόθεση για την λύση του γάμου συναινετικά είναι η κοινή θέληση των δύο συζύγων να χωρίσουν.
3. Το δικαστήριο περιορίζεται μόνο στην εξακρίβωση των προϋποθέσεων ως τυπικών στοιχείων, χωρίς να εξετάζονται οι ουσιαστικοί λόγοι που οδήγησαν τους συζύγους σε απόφαση να λύσουν το γάμο τους.
4. Όπως σε κάθε δίκη διαζυγίου, η δικαστική απόφαση που λύνει το γάμο πρέπει να καταστεί αμετάκλητη.
5. Οι σύζυγοι έχουν την δυνατότητα να ανακαλέσουν ελεύθερα στο Εφετείο την δήλωσή τους για συναινετική λύση του γάμου.
6. Η δικαστική απόφαση που λύνει το γάμο καθίσταται αμετάκλητη, πέραν της παραίτησης από την άσκηση ενδίκων μέσων και με την παρέλευση του χρόνου άσκησης έφεσης-αναίρεσης κατά της απόφασης, που αρχίζει από την δημοσίευση της απόφασης (ΑΠ 1517/2010, ΕφΠατρ 357/2002, ΜονΕφΠειρ 128/2015).
7. Αρμόδιο καθ ύλην δικαστήριο για την λύση του γάμου με συναινετικό διαζύγιο είναι το Μονομελές Πρωτοδικείο κατά την διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας.
8. Κατά τόπον αρμόδιο είναι το δικαστήριο στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται η τελευταία κοινή διαμονή των διαδίκων, ή η συνήθης διαμονή των συζύγων, ή η διαμονή του εναγομένου, ή σε περίπτωση κοινής αίτησης η συνήθης διαμονή καθ ενός των συζύγων. https://xkarampagias.gr

Αρμοδιότητα των Ελληνικών Δικαστηρίων και του εφαρμοστέου δικαίου σε θέματα διαζυγίου με στοιχεία αλλοδαπότητας

Σε περιπτώσεις διαζυγίων που παρουσιάζουν στοιχεία αλλοδαπότητας (π.χ. έλληνας που διαμένει στο εξωτερικό) τίθενται τα παρακάτω ερωτήματα:


1ο Ερώτημα: ποιο Δικαστήριο και σε ποιο κράτος είναι αρμόδιο να επιληφθεί της υπόθεσης διαζυγίου;

Απάντηση: Τα ελληνικά Δικαστήρια έχουν διεθνή δικαιοδοσία, δηλαδή τα ελληνικά Δικαστήρια είναι αρμόδια να επιληφθούν της υπόθεσης εφόσον προκύπτει κάποιος από τους συνδέσμους με αυτά (τα δικαστήρια) που ορίζει ο νόμος (π.χ. ο ένας από τους συζύγους είναι Έλληνας και στην περίπτωση ακόμη που δεν έχει ούτε είχε κατοικία ή διαμονή στην Ελλάδα ή ο εναγόμενος σύζυγος μένει στην Ελλάδα ή αν ήταν κατά την τέλεση του γάμου Έλληνας και απέβαλε λόγω του γάμου του την ελληνική ιθαγένεια).

Περαιτέρω, όταν έκαστος των συζύγων έχει την ιθαγένεια των ίδιων δύο κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 2201/2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας (ο οποίος καταργεί τον κανονισμό 1347/2000), δεν επιτρέπει τον αποκλεισμό της διεθνούς δικαιοδοσίας των δικαστηρίων τους ενός από τα κράτη μέλη αυτά με την αιτιολογία ότι δεν υφίστανται, στο πρόσωπο του ενάγοντος, άλλα συνδετικά στοιχεία με το κράτος αυτό. Αντιθέτως, τα δικαστήρια των κρατών μελών των οποίων οι σύζυγοι έχουν την ιθαγένεια έχουν διεθνή δικαιοδοσία δυνάμει της διάταξης αυτής, οπότε οι σύζυγοι μπορούν να επιλέξουν το δικαστήριο του κράτους μέλους ενώπιον του οποίου θα υποβάλουν τη διαφορά.

------------------------

2ο Ερώτημα: Ποιο είναι το εφαρμοστέο δίκαιο, δηλαδή το δίκαιο ποιου κράτους θα εφαρμοστεί από το Δικαστήριο;

Απάντηση: Στην περίπτωση που αρμόδια να επιληφθούν της υπόθεσης είναι τα ελληνικά Δικαστήρια, τότε εφαρμόζονται οι κανόνες του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου του αστικού κώδικα, σύμφωνα με τους οποίους το διαζύγιο ρυθμίζεται από το δίκαιο που διέπει τις προσωπικές σχέσεις των συζύγων κατά την έναρξη της διαδικασίας του διαζυγίου και αυτό είναι κατά σειρά:
α)το δίκαιο της τελευταίας κατά τη διάρκεια του γάμου κοινής ιθαγένειάς τους, εφόσον ο ένας την διατηρεί,
β)το δίκαιο της τελευταίας κατά τη διάρκεια του γάμου κοινής συνήθους διαμονής τους,
γ) το δίκαιο, με το οποίο οι σύζυγοι συνδέονται στενότερα.
Έτσι, είναι δυνατόν τα Δικαστήρια της Ελλάδας να είναι αρμόδια να επιληφθούν της υπόθεσης διαζυγίου, αλλά να πρέπει να εφαρμόσουν, για παράδειγμα, το γερμανικό ή το ρωσικό δίκαιο.

Τέλος, εάν υπάρχει διμερής σύμβαση μεταξύ Ελλάδος και άλλου κράτους ισχύουν όσα αναφέρονται στην μεταξύ τους σύμβαση.http://e-diazygio.blogspot.gr


ΔΕΣ ΚΑΙ ΕΔΩ 

Δεν υπάρχουν σχόλια: