Απόφαση: 5817/2020, Ζ’ Τμήμα Μονομελές
Δίκαιο αναγκαστικής εκτέλεσης. Ανακοπή κατά εκθέσεως αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας. Ευθύνη Προέδρου Διοικητικού Συμβουλίου Σωματείου προς απόδοση οφειλομένων ασφαλιστικών εισφορών στο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. Κρίση ότι η ανακόπτουσα είχε, μεν, την..
ιδιότητα της Προέδρου του εν λόγω Σωματείου, χωρίς, όμως, να έχει εξουσία οικονομικής διαχείρισης των υποθέσεών του έναντι τρίτων, αφού καθ’ όλο το επίμαχο χρονικό διάστημα η εξουσία αυτή ασκήθηκε από τον Πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου έτερου ν.π.δ.δ.- Δεκτή η ανακοπή.Επιτρέπεται η αναδημοσίευση περιεχόμενου του παρόντος ιστοχώρου μόνο από την αρχική, ελεύθερα προσβάσιμη σελίδα του, με μνεία της πηγής, στην αρχή της δημοσίευσης.
Απόφαση: 5817/2020, Ζ’ Τμήμα Μονομελές
27/08/2020
Αριθμός απόφασης: 5817/2020
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΤΜΗΜΑ Ζ΄
ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ
Σ υ ν ε δ ρ ί α σ ε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 10 Δεκεμβρίου 2019, με δικαστή την Ιωάννα Τσιάκα, Πρωτοδίκη Δ.Δ. και γραμματέα τον Λάζαρο Λαγό, δικαστικό υπάλληλο,
για να δικάσει την ανακοπή με αριθμό και χρονολογία κατάθεσης 68/8-1-2016,
τ η ς […], για την οποία παραστάθηκε ο πληρεξούσιος δικηγόρος ..., με δήλωση του άρθρου 133 παρ. 2 του Κ.Δ.Δ.,
κ α τ ά τ ο υ ν.π.δ.δ. με την επωνυμία «Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων-Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών» (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.) και, ήδη, ν.π.δ.δ. με την επωνυμία «Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης» (Ε.Φ.Κ.Α.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από τη Διευθύντρια του Περιφερειακού Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Εισφορών (Κ.Ε.Α.Ο.) Θεσσαλονίκης, για την οποία παραστάθηκε η πληρεξούσια δικηγόρος ..., με την κατατεθείσα στις 9.12.2019 δήλωση του άρθρου 133 παρ. 2 του Κ.Δ.Δ.
Η κ ρ ί σ η τ ο υ Δ ι κ α σ τ η ρ ί ο υ ε ί ν α ι η ε ξ ή ς:
1. Επειδή, με την κρινόμενη ανακοπή, για την άσκηση της οποίας καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (βλ. το με κωδικό 345079689950 10050080 ηλεκτρονικό παράβολο), ζητείται, παραδεκτώς, η ακύρωση της 20/10-12-2015 Έκθεσης Αναγκαστικής Κατάσχεσης Ακίνητης Περιουσίας της Δικαστικής Επιμελήτριας της περιφέρειας του Πρωτοδικείου Κιλκίς Δέσποινας Μόσχου. Με την ως άνω πράξη κατασχέθηκε αναγκαστικώς, μετά από εντολή της Διευθύντριας του Περιφερειακού ΚΕΑΟ Θεσσαλονίκης, ακίνητη περιουσία της ανακόπτουσας για οφειλή προς το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ύψους 10.000 ευρώ, η οποία αποτελεί μέρος συνολικής οφειλής, ύψους 153.949,06 ευρώ, προερχόμενη από ληξιπρόθεσμες οφειλές, προς το καθ’ ου, του σωματείου με την επωνυμία […], χρονικής περιόδου 1.2.2008 έως 31.3.2011, για τις οποίες η ανακόπτουσα φέρεται ότι ευθύνεται προσωπικά ως Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου αυτού.
2. Επειδή, νομίμως συνεχίζει τη δίκη ως καθ’ ου ο «Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης» (Ε.Φ.Κ.Α.), ο οποίος κατέστη, από 1.1.2017, καθολικός διάδοχος του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. (άρθρα 51, 53 και 70 παρ. 9 ν. 4387/2016, Α΄ 85) (ΣτΕ 1259/2017). Κατά τα λοιπά, η ανακοπή ασκείται εν γένει παραδεκτώς και πρέπει να εξεταστεί στην ουσία της.
3. Επειδή, ο Κώδικας Διοικητικής Δικονομίας (Κ.Δ.Δ., ν. 2717/1999, Α΄ 97), προβλέπει στο άρθρο 217 ότι: «1. Ανακοπή χωρεί κατά κάθε πράξης που εκδίδεται στα πλαίσια της διαδικασίας της διοικητικής εκτέλεσης και, ιδίως, κατά: α) … β) της κατασχετήριας έκθεσης ...», στο άρθρο 224 ότι: «1. Το δικαστήριο ελέγχει την προσβαλλόμενη πράξη κατά το νόμο και την ουσία, στα όρια της ανακοπής, τα οποία προσδιορίζονται από τους λόγους και το αίτημά της. 2. ... 3. Κατά τον έλεγχο του κύρους των προσβαλλόμενων με την ανακοπή πράξεων της εκτέλεσης, δεν επιτρέπεται ο παρεμπίπτων έλεγχος της νομιμότητας προηγούμενων πράξεων της εκτέλεσης. 4. Στην περίπτωση της ανακοπής κατά της ταμειακής βεβαίωσης, επιτρέπεται ο παρεμπίπτων έλεγχος, κατά το νόμο και τα πράγματα, του τίτλου βάσει του οποίου έγινε η βεβαίωση, εφόσον δεν προβλέπεται κατ’ αυτού ένδικο βοήθημα που επιτρέπει τον έλεγχό του κατά το νόμο και την ουσία ή δεν υφίσταται σχετικώς δεδικασμένο. 5. …» και στο άρθρο 225 ότι: «Το δικαστήριο, αν διαπιστώσει παράβαση νόμου ή ουσιαστικές πλημμέλειες της προσβαλλόμενης πράξης, προβαίνει στην ολική ή μερική ακύρωση ή την τροποποίησή της. Σε διαφορετική περίπτωση, προβαίνει στην απόρριψη της ανακοπής».
4. Επειδή, o Κώδικας Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (Κ.Ε.Δ.Ε., ν.δ. 356/1974, Α΄ 90) ορίζει στο άρθρο 2, όπως αυτό ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο, ότι : «1. Η είσπραξις των δημοσίων εσόδων ανατίθεται εις τα Δημόσια Ταμεία, . . . . ενεργείται δε δυνάμει νομίμου τίτλου. 2. Νόμιμος τίτλος είναι: α) Η κατά τους κειμένους νόμους βεβαίωσις και ο υπό των αρμοδίων Διοικητικών ή ετέρων αρμοδίων κατά νόμον Αρχών προσδιορισμός του εισπρακτέου ποσού, του είδους του εσόδου και της αιτίας δι’ ην οφείλεται. β) … γ) … », στο άρθρο 4 ότι: «1. Άμα τη βεβαιώσει ποσού τινός εις το Δημόσιον Ταμείον ως δημοσίου εσόδου ο Διευθυντής Ταμείου υποχρεούται επί πειθαρχική αυτού ευθύνη να αποστείλη προς τον οφειλέτην ατομικήν ειδοποίησιν, δυνάμενος και να κοινοποιήση τούτην, περιέχουσαν τα στοιχεία του οφειλέτου, το είδος και το ποσόν του χρέους, το οικονομικόν έτος εις ο ανήκει τούτο, τον αριθμόν και την χρονολογίαν του τριπλοτύπου βεβαιώσεως και την χρονολογίαν πληρωμής του χρέους ή εκάστης δόσεως εις περίπτωσιν καταβολής εις δόσεις. Η ειδοποίησις αύτη αποστέλλεται προς τον οφειλέτην διά της Ταχυδρομικής Υπηρεσίας ή δι’ υπαλλήλων του Δημοσίου Ταμείου. … . 2. Η κατά την προηγουμένην παράγραφον κοινοποιούμενη ατομική ειδοποίησις δεν εξομοιούται προς την επιταγήν προς πληρωμήν. 3. Η παράλειψις αποστολής της κατά την παράγραφον 1 του παρόντος άρθρου ειδοποιήσεως ουδεμίαν ασκεί επίδρασιν επί του κύρους των κατά του οφειλέτου λαμβανομένων αναγκαστικών μέτρων».
5. Επειδή, στη διάταξη του άρθρου 69 παρ. 2 του ν. 2676/1999 (Α΄ 1), με την οποία αντικαταστάθηκε η διάταξη του άρθρου 4 παρ. 4 του ν. 2556/1997 «Μέτρα κατά της εισφοροδιαφυγής, διασφάλιση εσόδων ΙΚΑ και άλλα θέματα» (Α΄ 270), ορίζεται ότι: «Οι διατάξεις του άρθρου 115 του Ν 2238/1994 (ΦΕΚ Α΄ 151), όπως ισχύουν κάθε φορά, που αναφέρονται στην ευθύνη των διοικούντων νομικά πρόσωπα για την καταβολή των φόρων που οφείλουν στο Δημόσιο τα πρόσωπα αυτά, εφαρμόζονται κατ’ αναλογία και για την καταβολή των οφειλομένων στο ΙΚΑ ασφαλιστικών εισφορών». Στο εν λόγω άρθρο 115 του ν. 2238/1994 «Κύρωση του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος» (Κ.Φ.Ε.), όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο εν προκειμένω χρόνο, οριζόταν ότι: «1. Τα πρόσωπα που είναι διευθυντές, διαχειριστές ή διευθύνοντες σύμβουλοι και εκκαθαριστές, των ημεδαπών ανωνύμων εταιριών ή συνεταιρισμών κατά το χρόνο διάλυσης ή συγχώνευσής τους, ευθύνονται προσωπικώς και αλληλεγγύως για την πληρωμή του φόρου που οφείλεται από αυτά τα νομικά πρόσωπα σύμφωνα με τον παρόντα, καθώς και του φόρου που παρακρατείται, ανεξάρτητα από το χρόνο βεβαίωσής τους ... 2. Τα πρόσωπα που είναι διευθυντές, διαχειριστές και γενικά εντεταλμένοι στη διοίκηση του νομικού προσώπου, κατά το χρόνο της διάλυσης των λοιπών νομικών προσώπων του άρθρου 101, ευθύνονται προσωπικώς και αλληλεγγύως για την πληρωμή του φόρου που οφείλεται από αυτά τα νομικά πρόσωπα σύμφωνα με τον παρόντα, καθώς και των φόρων που παρακρατούνται, ανεξάρτητα από το χρόνο βεβαίωσής τους. 3. Τα πρόσωπα που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 ευθύνονται προσωπικώς και αλληλεγγύως για τους παρακρατούμενους φόρους και κατά τη διάρκεια λειτουργίας του νομικού προσώπου που εκπροσωπούν …». Εξάλλου, στο άρθρο 101 του ως άνω Κώδικα, όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο, οριζόταν ότι: «1. Στο φόρο υπόκεινται: α) Οι ημεδαπές ανώνυμες εταιρίες, β) ….., στ) ….. 2. Επίσης, στο φόρο αυτόν υπόκεινται και τα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα ημεδαπά ή αλλοδαπά νομικά πρόσωπα δημόσιου ή ιδιωτικού δικαίου, στα οποία περιλαμβάνονται και τα κάθε είδους ιδρύματα.».
6. Επειδή, κατά την έννοια των ανωτέρω διατάξεων, δεν δημιουργείται ιδία υποχρέωση των προσώπων που έχουν την ιδιότητα του διαχειριστή ή του διευθύνοντος συμβούλου κλπ των νομικών προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 101 του Κ.Φ.Ε. (κατά τον χρόνο διάλυσης ή που αποκτούν την εν λόγω ιδιότητα κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, ανεξαρτήτως διάλυσης βλ. ΣτΕ 1465/2014, 884/2011 επτ., 2495/2007), για καταβολή των οφειλόμενων από το νομικό πρόσωπο φόρων ή κοινωνικοασφαλιστικών εισφορών, αλλά απλή πρόσθετη ευθύνη αυτών προς πληρωμή των βεβαιωθέντων σε βάρος αυτού φόρων ή εισφορών, η ευθύνη δε αυτή δεν ανάγεται στο στάδιο της βεβαίωσης των φόρων ή εισφορών, αλλά στο στάδιο της είσπραξής τους. Επομένως, τα ανωτέρω πρόσωπα δεν καθίστανται υποκείμενα της σχετικής φορολογικής ή κοινωνικοασφαλιστικής υποχρέωσης και δεν νομιμοποιούνται να ασκήσουν προσφυγή κατά της πράξης, με την οποία προσδιορίζονται οι οφειλόμενοι από την εταιρία φόροι ή οι οφειλόμενες εισφορές, ενώ για την ενεργοποίηση της ευθύνης των προσώπων αυτών δεν απαιτείται να επαναληφθεί η διαδικασία προσδιορισμού και βεβαίωσης των φόρων ή εισφορών, με κοινοποίηση, προς τα πρόσωπα αυτά, φύλλου ελέγχου ή πράξης επιβολής εισφορών, υποκείμενων σε προσφυγή, ούτε, περαιτέρω, η επ’ ονόματί τους ταμειακή βεβαίωση του οφειλόμενου ποσού των φόρων ή εισφορών, αλλά επιτρέπεται, κατ’ αρχήν, να επιδιωχθεί η αναγκαστική είσπραξη του οφειλόμενου ποσού των φόρων ή εισφορών από τα πρόσωπα αυτά βάσει της ταμειακής βεβαίωσης που έχει εκδοθεί επ’ ονόματι της εταιρίας. (βλ. ΣτΕ 2274/2017, 2267/2016 επτ., 844/2012, 4411/2011, 237/2008, 2999/2006).
7. Επειδή, περαιτέρω, στο άρθρο 72 παρ. 22 του ν. 4172/2013 (Α΄ 167/23.7.2013) ορίζεται ότι: «Από την έναρξη ισχύος του ν. 4172/2013 παύουν να ισχύουν οι διατάξεις του ν. 2238/1994 (Α΄ 151), συμπεριλαμβανομένων και όλων των κανονιστικών πράξεων και εγκυκλίων που έχουν εκδοθεί κατ` εξουσιοδότηση αυτού του νόμου». Τέλος, στο άρθρο 31 του ν. 4321/2015 (Α΄ 32/21.3.2015) «Ρυθμίσεις για την επανεκκίνηση της οικονομίας», ορίζεται ότι: «1. Τα πρόσωπα που είναι νόμιμοι εκπρόσωποι, πρόεδροι, διαχειριστές, διευθύνοντες σύμβουλοι, εντεταλμένοι στη διοίκηση και εκκαθαριστές των νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων, όπως αυτές προσδιορίζονται στο άρθρο 3 του ν. 4174/2013, Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας (Α΄ 170), κατά το χρόνο της διάλυσης ή συγχώνευσής τους, ευθύνονται προσωπικά και αλληλέγγυα και εις ολόκληρον για την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών, πρόσθετων τελών, προσαυξήσεων και λοιπών επιβαρύνσεων που οφείλονται από αυτά τα νομικά πρόσωπα και τις νομικές οντότητες προς τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης ανεξάρτητα από το χρόνο βεβαίωσής τους. … Η προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη των προσώπων που έχουν τις παραπάνω ιδιότητες για την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών, πρόσθετων τελών, προσαυξήσεων και λοιπών επιβαρύνσεων που οφείλονται από τα νομικά πρόσωπα και τις νομικές οντότητες υπάρχει και κατά τη διάρκεια λειτουργίας του νομικού προσώπου ή της νομικής οντότητας που εκπροσωπούν. 2. …, 5. Το άρθρο αυτό ισχύει από την ημερομηνία κατάργησης του άρθρου 115 του ν. 2238/1994 για τα πρόσωπα που ήταν υπεύθυνα με βάση τις διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 4 του ν. 2556/1997 (Α΄270), όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 69 του ν. 2676/1999 (Α΄ 1). Για τα υπόλοιπα πρόσωπα ισχύει από την ψήφιση του παρόντος».
8. Επειδή, από τις παρατεθείσες διατάξεις συνάγεται ότι οι διευθυντές, διαχειριστές, διευθύνοντες σύμβουλοι και γενικά οι εντεταλμένοι στην διοίκηση των νομικών προσώπων του άρθρου 101 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, μεταξύ των οποίων και νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, ευθύνονται προσωπικώς και αλληλεγγύως για την καταβολή των οφειλομένων από τα νομικά αυτά πρόσωπα προς το Ι.Κ.Α. ασφαλιστικών εισφορών, οι οποίες έχουν γεννηθεί κατά τη διάρκεια του χρόνου λειτουργίας τους, χωρίς να απαιτείται λύση αυτού, εφόσον είχαν μία από τις ανωτέρω ιδιότητες κατά τον χρόνο γέννησης της σχετικής απαίτησης του Ι.Κ.Α. και ανεξάρτητα από τον χρόνο βεβαίωσης των εισφορών αυτών, τα δε πρόσωπα αυτά ευθύνονται για οφειλές του νομικού προσώπου που δημιουργήθηκαν κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο αυτά είχαν μία από τις κατά τα ανωτέρω ιδιότητες και έφεραν την ευθύνη συμμόρφωσης του νομικού προσώπου προς τις απορρέουσες εκ της ασφαλιστικής νομοθεσίας υποχρεώσεις του (πρβλ. ΣτΕ 267/2018, 567/2014, 1028/2013). Περαιτέρω, οι όροι «διευθυντές», «διαχειριστές», «διευθύνοντες σύμβουλοι», «εντεταλμένοι στη διοίκηση» αναφέρονται στα πρόσωπα τα οποία έχουν, από το καταστατικό και τις αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης και του Διοικητικού Συμβουλίου, ατομική εξουσία διαχείρισης και εκπροσώπησης του νομικού προσώπου (πρβλ. ΑΠ 1283/2017). Ενόψει δε της υποχρέωσης στενής ερμηνείας των σχετικών διατάξεων, που δημιουργούν πρόσθετη ευθύνη προς καταβολή οφειλών νομικού προσώπου σε βάρος φυσικού προσώπου που δεν είχε το ίδιο την ιδιότητα του εργοδότη, τυχόν άλλες ιδιότητες του φυσικού προσώπου που δεν εντάσσονται εννοιολογικά στους όρους «διευθυντής», «διαχειριστής», «διευθύνων σύμβουλος», «εντεταλμένος στη διοίκηση» δεν μπορούν να το καταστήσουν συνυπεύθυνο για την καταβολή των οφειλόμενων ασφαλιστικών εισφορών. Τέτοιες δε ιδιότητες είναι και εκείνες του Προέδρου του, εφόσον πάντως ο τίτλος αυτός δεν συνοδεύεται με εξουσία διαχείρισης και εκπροσώπησης της εταιρίας, αλλά οι εξουσίες αυτές έχουν ανατεθεί σε άλλο ή άλλα πρόσωπα. Προς την κατεύθυνση αυτή συνηγορούν και οι μεταγενέστερες (μη εφαρμοστέες εν προκειμένω) διατάξεις του άρθρου 31 του ν. 4321/2015, οι οποίες διεύρυναν τη σχετική ευθύνη ρητώς σε όλους όσοι διατέλεσαν «νόμιμοι εκπρόσωποι, πρόεδροι, διαχειριστές, διευθύνοντες σύμβουλοι, εντεταλμένοι στη διοίκηση και εκκαθαριστές των νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων» κατά τη διάρκεια της λειτουργίας τους (πρβλ. για τη σχετική διεύρυνση, με τον ν. 4075/2012, του κύκλου των ενεχόμενων ποινικά για μη καταβολή εισφορών προσώπων της διοίκησης νομικού προσώπου, ΑΠ 20, 316/2017).
9. Επειδή, στην προκείμενη περίπτωση από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την 20/10-12-2015 Έκθεση Αναγκαστικής Κατάσχεσης Ακίνητης Περιουσίας της Δικαστικής Επιμελήτριας της περιφέρειας του Πρωτοδικείου Κιλκίς Δέσποινας Μόσχου κατασχέθηκαν αναγκαστικώς, μετά από εντολή της Διευθύντριας του Περιφερειακού ΚΕΑΟ Θεσσαλονίκης τα ακόλουθα περιουσιακά στοιχεία της ανακόπτουσας : α) ποσοστό 90% εξ αδιαιρέτου ενός αυτοτελούς, διηρημένου και ανεξαρτήτου διαμερίσματος τρίτου ορόφου, μικτού εμβαδού 82,10 τ.μ. και καθαρού εμβαδού 63,14 τ.μ. και β) ποσοστό 90% εξ αδιαιρέτου ενός αυτοτελούς, διηρημένου και ανεξαρτήτου διαμερίσματος τρίτου ορόφου, μικτού εμβαδού 80,28 τ.μ και καθαρού εμβαδού 61,74 τ.μ.., αμφότερων των διαμερισμάτων ευρισκομένων στο …. Η ανωτέρω κατάσχεση έλαβε χώρα για οφειλή προς το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ύψους 10.000 ευρώ, η οποία αποτελεί μέρος συνολικής οφειλής, ύψους 153.949,06 ευρώ, προερχόμενη από ληξιπρόθεσμες οφειλές, προς το καθ’ ου, του σωματείου με την επωνυμία […], χρονικής περιόδου 1.2.2008 έως 31.3.2011, του οποίου η ανακόπτουσα διετέλεσε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου, των οφειλών ερειδομένων σε εκδοθείσες σε βάρος του σωματείου αυτού Π.Ε.Ε., και Π.Ε.Π.Τ. αναγόμενες στη χρονική περίοδο από 1-2-2008 έως 31-3-2011. Ειδικότερα, το ανωτέρω σωματείο, το οποίο ιδρύθηκε το έτος 2003 (σχ. το από 17-11-2002 καταστατικό, που εγκρίθηκε με την 368/2002 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κιλκίς, με αριθμό καταχώρισης στο σχετικό βιβλίο 3/10-1-2003), απογράφηκε στο Μητρώο Εργοδοτών του ΙΚΑ – ΕΤΑΜ. Σύμφωνα, δε, με το 421/21-1-2016 έγγραφο του Τμήματος Εσόδων του Τοπικού Υποκαταστήματος Κιλκίς του ΙΚΑ – ΕΤΑΜ, τελευταία κίνηση του Μητρώου των στοιχείων του ως άνω σωματείου ως εργοδότη είναι η Α80/1-2-2008, με την οποία ορίστηκε ως Πρόεδρος η ανακόπτουσα, η οποία εμφανίζεται με την ιδιότητα αυτή στο Ο.Π.Σ. από 15-1-2008 έως την ημέρα έκδοσης του ως άνω εγγράφου (21-1-2016).
10. Επειδή, με την κρινόμενη ανακοπή, όπως οι λόγοι αυτής αναπτύσσονται με το νομίμως κατατεθέν υπόμνημα, η ανακόπτουσα ζητά την ακύρωση της ανωτέρω Έκθεσης Αναγκαστικής Κατάσχεσης Ακίνητης Περιουσίας, προβάλλοντας ότι μη νομίμως εκδόθηκε αυτή σε βάρος της, καθώς στην προκειμένη περίπτωση εργοδότης και οφειλέτης των ένδικων ασφαλιστικών εισφορών δεν είναι το σωματείο […], του οποίου διετέλεσε πρόεδρος, αλλά το νπδδ με την επωνυμία […]. Ειδικότερα, προβάλλει ότι το εν λόγω σωματείο ιδρύθηκε, κατόπιν υποδείξεως του ως άνω ν.π.δ.δ, προκειμένου να διευκολύνει τη λειτουργία των παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών του Δήμου ..., συγκεκριμένα δε προκειμένου να προσλάβει το προσωπικό που ήταν αναγκαίο για τη λειτουργία του ν.π.δ.δ. (το οποίο δεν επαρκούσε), το οποίο θα πληρωνόταν με το ποσό που τα κατέβαλαν οι γονείς των παιδιών που θα φοιτούσαν, ως «τροφεία», ποσό το οποίο καταβαλλόταν στους προϊσταμένους των παιδικών σταθμών και τελικώς το διαχειριζόταν το νομικό πρόσωπο […], το οποίο και αποφάσιζε ποια άτομα έπρεπε να προσληφθούν, ενώ είχε και την αρμοδιότητα καταβολής των μισθών και των αναλογουσών ασφαλιστικών εισφορών, ειδικότερα δε ο Πρόεδρος αυτού, […] και η Διευθύντριά του, υπάλληλος του Δήμου …, […]. Αντιθέτως το σωματείο, του οποίου διετέλεσε Πρόεδρος από 9-1-2008, δεν είχε, όπως προβάλλει, καμία ανάμιξη ούτε ενημέρωση ως προς την οικονομική διαχείριση. Επικουρικώς δε προβάλλει ότι δεν υπέχει προσωπική ευθύνη για τις ένδικες εισφορές, διότι δεν είχε την ιδιότητα της Προέδρου κατά τη διάρκεια των χρονικών διαστημάτων στα οποία αυτές αντιστοιχούν, καθώς έπαυσε να είναι τακτικό μέλος του εν λόγω Συλλόγου Γονέων τον Ιούνιο του 2008 – ιδιότητα που αποτελεί προϋπόθεση σύμφωνα με το καταστατικό του σωματείου για την απόκτηση της ιδιότητας του Προέδρου και η οποία αποβάλλεται αυτοδικαίως όταν το μέλος παύει να έχει τέκνο στους Παιδικούς ή Βρεφονηπιακούς Σταθμούς, τούτο δε καθόσον δεν είχε πλέον τέκνο που να φοιτά σε παιδικό βρεφονηπιακό σταθμό. Προς απόδειξη, δε, των ισχυρισμών της προσκομίζει και επικαλείται α) το από 17-11-2002 καταστατικό του ως άνω σωματείου, στο άρθρο 7 του οποίου προβλέπεται ότι το σωματείο διοικείται από πενταμελές Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο εκλέγεται από τη Γενική Συνέλευση για ένα έτος, αποτελείται δε από τακτικά μέλη, β) τις 1052/2014 και 1051/2014 αποφάσεις του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Κιλκίς, με τις οποίες κηρύχθηκε αθώα της κατηγορίας της μη καταβολής οφειλόμενων εισφορών προς το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ για την απασχόληση εργαζομένων από τον ανωτέρω Σύλλογο (του οποίου διετέλεσε Πρόεδρος), κατά τα χρονικά διαστήματα από 1-6-2007 έως 30-6-2008 και από τον 7ο/2008 έως τον 4ο/2009, με την αιτιολογία ότι αποδείχθηκε ότι αυτή γνώριζε πως η είσπραξη των τροφείων και λοιπών εσόδων των παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών γινόταν από τις διευθύντριες αυτών, οι οποίες τα παρέδιδαν στην […], υπάλληλο του Δήμου ..., κατέθεσε δε αυτή (η ανακόπτουσα) μηνυτήρια αναφορά στον Εισαγγελέα Κιλκίς μόλις πληροφορήθηκε τη μη καταβολή των ένδικων εισφορών και γ) την 733/2017 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε επί εφέσεως των προαναφερόμενων […] κατά της 1366/22-6-2016 καταδικαστικής αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, με την οποία κρίθηκαν ένοχοι για το αδίκημα, μεταξύ άλλων, της υπεξαίρεσης ιδιαίτερα μεγάλης αξίας από κοινού, κατ’ εξακολούθηση, ποσού άνω των 120.000 ευρώ, από διαχειριστή ξένης περιουσίας. Με την απόφαση αυτή κηρύχθηκαν ένοχοι για την τέλεση του αδικήματος αυτού, καθώς κρίθηκε ότι οι ανωτέρω : « …. με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, ιδιοποιήθηκαν παράνομα από κοινού ξένα κινητά ολικά πράγματα, ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, που τα είχαν εμπιστευθεί σε αυτούς λόγω της ιδιότητάς τους ως διαχειριστών ξένης περιουσίας. Συγκεκριμένα κατά το χρονικό διάστημα από την 1-1-2007 έως τις 31-12-2010, υπό την ιδιότητα του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία […], που εδρεύει στο ..., ενεργώντας από κοινού με κοινό δόλο σύμπραξης και κατόπιν συναπόφασης με την […], διευθύντρια του νομικού προσώπου κατά το ίδιο χρονικό διάστημα και ασκώντας άτυπα από κοινού με την τελευταία την ταμειακή διαχείριση του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, διαχειρίστηκαν παράλληλα από κοινού και τα τροφεία, τα οποία εισέπρατταν κάθε μήνα οι προϊστάμενες των τεσσάρων παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών του Δήμου ..., για λογαριασμό του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων των Παιδικών και Βρεφονηπιακών Σταθμών του Δήμου ..., από τους γονείς των παιδιών, που φιλοξενούνταν στους παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, τα οποία (τροφεία) προορίζονταν αποκλειστικά στο σύνολό τους για την κάλυψη της μισθοδοσίας και των ασφαλιστικών εισφορών των συμβασιούχων, που εργάζονταν κατά τα χρονικά αυτά διαστήματα στους παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς του Δήμου ... με εργοδότη το ανωτέρω σωματείο. Ωστόσο κατά τα κατωτέρω αναφερόμενα χρονικά διαστήματα, με περισσότερες πράξεις τους, που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, αποβλέποντας όμως με τις μερικότερες αυτές πράξεις στο συνολικό όφελος που προέκυπτε από αυτές, κατέβαλλαν μέρος των χρηματικών ποσών που περιήλθαν στην κατοχή τους ως εν τοις πράγμασι διαχειριστών ξένης περιουσίας για την κάλυψη της μισθοδοσίας και των ασφαλιστικών εισφορών των συμβασιούχων και το υπόλοιπο μέρος αυτών το παρακράτησαν από κοινού, το ενσωμάτωσαν χωρίς δικαιολογητική αιτία στην περιουσία τους και το ιδιοποιήθηκαν από κοινού παράνομα, ζημιώνοντας έτσι το ανωτέρω σωματείο κατά τα ποσά αυτά με αντίστοιχη ωφέλειά τους. ….». Εξάλλου, το καθ` ου ζητεί, με το νομίμως κατατεθέν υπόμνημά του, την απόρριψη της ανακοπής ισχυριζόμενο ότι εφόσον η ανακόπτουσα, διατέλεσε πρόεδρος του ως άνω Συλλόγου ευθύνεται για τις ένδικες οφειλές του, ως εκ τούτου δε νομίμως εκδόθηκε σε βάρος της η προσβαλλόμενη πράξη.
11. Επειδή, το Δικαστήριο, λαμβάνει υπόψη ότι από τα στοιχεία της δικογραφίας συνάγεται ότι κατά τα κρίσιμα χρονικά διαστήματα, κατά τα οποία δεν έγινε η απόδοση των οφειλόμενων ασφαλιστικών εισφορών στο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. (1.1.2008-31.12.2010) η ανακόπτουσα είχε, μεν, την ιδιότητα της Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του εν λόγω σωματείου, χωρίς όμως να έχει εξουσία οικονομικής διαχείρισης των υποθέσεών του έναντι τρίτων, αφού καθ` όλο αυτό το διάστημα η εξουσία αυτή, όπως κρίθηκε με την προαναφερόμενη 733/2017 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, ασκήθηκε από τον Πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία «…», από κοινού με την […], διευθύντρια του εν λόγω νομικού προσώπου, οι οποίοι ειδικότερα διαχειρίζονταν τα χρηματικά ποσά που προορίζονταν στο σύνολό τους για την κάλυψη της μισθοδοσίας και των ασφαλιστικών εισφορών των συμβασιούχων, που εργάζονταν κατά τα χρονικά αυτά διαστήματα στους παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς του Δήμου ... με εργοδότη το ανωτέρω σωματείο, ως εν τοις πράγμασι διαχειριστές της περιουσίας του. Πέραν δε τούτων, το ανωτέρω Σωματείο διοικείται από πενταμελές Διοικητικό Συμβούλιο, σύμφωνα με το καταστατικό του, χωρίς να προκύπτει ότι η διοίκηση αυτή ανατέθηκε, με αποφάσεις των αρμοδίων οργάνων, στην ανακόπτουσα. Κατόπιν αυτών, εν προκειμένω κρίνεται ότι η ανακόπτουσα δεν ανήκε στα «πρόσωπα που είναι διευθυντές, διαχειριστές ή διευθύνοντες σύμβουλοι και εκκαθαριστές» του εν λόγω σωματείου, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 115 Κ.Φ.Ε. και, ως εκ τούτου, δεν πληρούνται, σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στην όγδοη σκέψη, οι προϋποθέσεις που τίθενται στον νόμο ώστε να θεμελιωθεί προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη της για την πληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του ανωτέρω σωματείου προς το καθ` ου. Κατόπιν τούτων, μη νόμιμα εκδόθηκε η προσβαλλόμενη έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης και για τον λόγο αυτό, που βασίμως προβάλλεται, πρέπει αυτή να ακυρωθεί.
12. Επειδή, κατ’ ακολουθίαν, η κρινόμενη ανακοπή πρέπει να γίνει δεκτή και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης. Τέλος, το καταβληθέν παράβολο πρέπει να αποδοθεί στην ανακόπτουσα (άρθρο 277 παρ.9 του Κ.Διοικ.Δικ), ενώ, κατ’ εκτίμηση των περιστάσεων, το καθ’ ου η ανακοπή πρέπει να απαλλαγεί από τα δικαστικά έξοδα της ανακόπτουσας (άρθρο 275 παρ.1 εδ. ε΄ του Κ.Διοικ.Δικ.).
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
Δέχεται την ανακοπή.
Ακυρώνει την 20/10-12-2015 Έκθεση Αναγκαστικής Κατάσχεσης Ακίνητης Περιουσίας της Δικαστικής Επιμελήτριας της περιφέρειας του Πρωτοδικείου Κιλκίς Δέσποινας Μόσχου
Διατάσσει την απόδοση του καταβληθέντος παραβόλου στην ανακόπτουσα.
Απαλλάσσει το καθ’ ου η ανακοπή από τα δικαστικά έξοδα της ανακόπτουσας.
Η απόφαση δημοσιεύτηκε στη Θεσσαλονίκη στις 17-8-2020, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΠΗΓΗ http://www.adjustice.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου